من به طور ناخواسته در حالی که یک سال از ازدواجم می گذشت باردار شدم و با توافق همسرم جنین یک ماهه را سقط کردیم .اما برای این کارم دلیل داشتم.من با هزارزحمت توانستم در دانشگاه دولتی قبول شوم وهنوز دو سال از درسم مانده بود که باردار شدم
از طرفی ارزوی مادرم همیشه در ذهن من است وحتی گاهی که از درس خسته می شوم به فکر مادرم که می افتم خستگی را به جان می خرم تا ارزوی او محقق شود.اوارزو دارد که من استاد دانشگاه شوم.همیشه دوست داشتم استادشوم ونیمی از درامدم را به بدر مادرم بدهم
با خدا عهد کردم که بدهم.من به خاطر جامه ی عمل بوشاندن به رویای مادرم ان بچه را
سقط کردم.مگرنه هیچ کاری برتر از نیکی به والدین نیست؟
خواهش میکنم مرا راهنمایی کنید.همواره ترس دارم که مبادا به خاطر کاری که کردم خدا در اینده فرزند سالم وصالح به من ندهد.من باید چه کار کنم؟

پرسشگر گرامي با سلام و سپاس از ارتباطتان با اين مركز
کار شما حرام و گناه بوده است. انسان نباید به دلیل نیکی به والدین کار حرامی را انجام دهد، در عین حال الان باید توبه واقعی کنید. در ضمن اگر این کار به دست خودتان انجام شده است؛ یعنی مثلا قرص خورده اید، دیه آن را هم به شوهرتان بدهید. البته شوهر می تواند دیه را ببخشد و نگیرد.
دیه جنین یک ماهه، بیست دینار شرعی است. (1)
پی نوشت :
1.امام خمینی، تحریرالوسیله، ج2،ص 598.(مطابق با نظر آیة الله خامنه ای).