حجاب

پرسشگر گرامی با سلام و سپاس از ارتباطتان با این مرکز
از اینکه روح ایمان و عشق به خدا در کالبد جان شما می تابد؛ با وجود سختی های موجود، سعی در جلب رضایت خالق متعال دارید بسیار خرسندیم. اگر همواره، انگیزه کارها و اعمال تان را رضای خداوند قرار دهید، چه در بیان حق خود و چه در امور روزمره زندگی؛ در چنین صورتی تأثیر کلام تان و دوام عمل تان به مراتب بیش از موارد دیگر است. همچنین کسانی که در بیان حق خود با نام جلاله پروردگار، سخنی را آغاز می کنند، احساس خوبی دارند؛ به این مفهوم که در این وادی تنها و بی یاور نیستند. دست قدرت پروردگار، همراه آنان است.
دنیا همیشه آن طور که می خواهیم، سپری نخواهد شد. بیش تر اوقات انسان در مقابل راهی که برای رسیدن به آرمان های خود مشخص می کند، با موانعی برخورد می کند که اگر در این بین خود را ببازد، قطعا از ادامه راه باز خواهد ماند. توصیه اولیه ما به شما این است که آن قدر بر عقیده و راه خود بمانید تا دیگران شما را همان گونه که هستید،قبول کنند. ممکن است در ابتدا با موج فشارهایی جهت تغییر عقیده روبرو شوید،ولی اطمینان داشته باشید که اگر حالت منطقی، همراه با اعتماد به نفس واقعی خود را به نمایش بگذارید، دیگران به شما و عقیده تان احترام خواهند گذاشت. هرچند ممکن است این امر نیاز به صرف وقت و زمان کافی داشته باشد. اما یقینا با توکل به خداوند همه سختی ها به شیرینی مبدل خواهد شد. می توانید با آموزش راهکارهایی جهت افزایش نیروی اراده و تقویت اعتماد به نفس و همچنین ایجاد روحیه جرأت مندی در وجود خویش، بر مشکل چیره آیید. به نکات ذیل توجه فرمائید:
اراده، یکی از مظاهر عقل و خرد آدمی است. بسیاری معتقد به اکتسابی بودن آن هستند.
عمده ترین شیوه های تقویت اراده عبارتند از:
1.تقویت ارتباط منظم و منسجم با حق تعالی
2.مطالعه زندگینامه ها و سرگذشت بزرگان
3.برقراری ارتباط و دوستی با افراد مصمم و قوی النفس
4.ورزش مناسب؛ زیرا سلامتی و توانایی جسمی، ظرفیت و مقاومت روانی را بالا می برد.
5.استفاده از روش تلقین به نفس در زمینه تقویت اراده، مثلا جمله ای به این مضمون را شب ها پیش از خواب به خود تلقین نمایید:
هر روز در خود اراده قوی تری را جاری می بینم. به هیچ وجه از عقیده و نظری که به آن معتقد شده ام، دست نمی کشم تا دیگران من را با آن عقیده بپذیرند.
شيوه‏هاى ايجاد و تقويت اعتماد به نفس:
1.خودارزش‏مندى:
اعتماد به نفس در گرو احترام به خود و نگرش مثبت به خويش است. احساس ارزش‏مندى يا عزت نفس نياز فطرى انسان است. «آبراهام مازلو» روان شناس معروف در كنار نيازهاى جسمانى، نيازهاى ايمنى، نياز به عشق، محبت، تعلق به ديگران و نياز به احترام و شأن اجتماعى را مطرح كرده است.
اعتماد به نفس، ارتباطى مستقيم با ارضاى اين نياز درونى دارد. مازلو مى‏گويد: هنگامى كه نياز احترام به خود، ارضا شود، شخص احساس اعتماد به نفس، ارزش مندى، توانايى، قابليت و كفايت مى‏كند . وجود خود را در دنيا مفيد و لازم مى‏يابد، اما عقيم ماندن اين نيازها، موجب احساس حقارت، ضعف و نوميدى مى‏گردد.
2.خودشناسى:
اعتماد به نفس تا حد زيادى متوقف بر شناخت جنبه‏هاى مثبت و توانايى‏هاى نسبى و آگاهى از استعدادها، قابليت‏ها و كشف آن ها است. شخص داراى ضعف اراده، مى‏پندارد كه ديگران توانايى‏ها و استعدادهايى دارند كه او ندارد. ديگران كارهاى را انجام مى‏دهند كه او نمى‏تواند، در حالى كه اين مسئله اصلاً صحيح نمى‏باشد؛ چون كه اگر تأمل و دقت كند، مى‏بيند كه او نيز توانايى‏ها و استعدادهایی را دارد كه ديگران ندارند. او مى‏تواند با آگاهى از استعدادها و توانايى‏ها آن ها را شكوفا نموده و با تكيه بر آن ها به توانايى‏هاى برتر دست يابد.
3.خودپنداره مثبت:
در اصطلاح روان شناسان، ارزيابى كلى فرد از شخصيت خود را خود پنداره مى‏گويند كه ممكن است مثبت يا منفى باشد. اگر تصور از خود، مثبت و متعادل باشد، شخص داراى سلامت روانى است. همين كه فكر كنيم کاری که می کنیم درست نیست، بهانه و انگيزه لازم را براى شكست خود به وجود آورده‏ايم.
4.خوداتكايى:
يكى از راه‏هاى رسيدن به اعتماد به نفس، بى‏نيازى از ديگران و اتكاى به خود است. انسان نبايد به اميد معجزه ديگران باشد، بلكه بايد خود معجزه گر شود. اين امر جز با قطع اميد از ديگران حاصل نمى‏گردد.خوداتكايى تنها به مرحله فعل و عمل منحصر نمى‏شود، بلكه در حوزه فكر و انديشه از اهميت بيش‏ترى برخوردار است. در سايه استقلال فكرى، بهره‏ورى از توانايى ذهنى حاصل مى‏گردد . تأثير پذيرى از قضاوت مردم به حداقل مى‏رسد . براساس جو و قضاوت ديگران تصميم‏گيرى صورت نمى‏گيرد.
با مقایسه آثار ارزشمند حجاب با شیوه های ایجاد اعتماد به نفس به این نتیجه می رسیم که بین حجاب و اعتماد به نفس رابطه مستقیم وجود دارد.
جرأت مندی:
یکی از مهارت های بسیار لازم که سهم عمده ای در موفقیت فرد در عرصه های اجتماعی مثل مهمانی ها دارد، جرات مندی است. جرات مندی قابل اکتساب است . زبونی و خجالتی بودن ربطی به توارث ندارد . به خاطر مقتضیات محیطی فرد در طول زمان آموخته شده و قابل انهدام است. البته چون ذکری از دوران کودکی و نوجوانی خود به میان نیاوردید، به عنوان مشاور نمی توانم علل احتمالی بیش تری را ریشه یابی کنم. اما این وضعیت قابل تغییر است.
روش های ایجاد جرأت مندی:
1.ابتدا باید هر روز مثلا چند دقیقه که رفته رفته زیادتر هم می‌شود، در ذهن خود موفقیت هایی را که جرات ورزی در زندگی شما به بار خواهد آورد ، مجسم کنید، تصور کنید که مثلا پدرتان و یا مادرتان و یا مثلا کسی که طرز نگاه و تشویق او به شما در زندگی تان خیلی مهم است، با دیدن دگرگونی در شما چقدر خوشحال خواهد شد و چقدر به شما افتخار خواهد کرد.
2. یکی از دلایل گرفتار شدن افراد در دام بی جراتی، رودربایستگی، انفعال و عدم آگاهی آن ها ازحدود حقوق خود و دیگران است. داشتن حجاب حق طبیعی هر زنی است. کسانی که سعی دارند با تمسخر، این حق را از شما زایل کنند ،مستوجب عتاب و تمسخرند ،نه شما.
3.محبت و احترام به دیگران و تذکر به آنها در مورد انجام وظایف‌شان بخوبی قابل جمع است. و پرویی و پرخاشگری هیچ ربطی به جرات مندی و قاطعیت ندارد. این باوری غلط است که اگر بخواهید وظایف خود را به نحو احسن انجام دهید با دیگران تضاد پیدا خواهید کرد زیرا انجام وظایف افرادی را که وظیفه شناس هستند را خوشحال خواهد کرد و موجب ارتقای اجتماعی شما خواهد شد و افرادی که به فکر تجاوز به حقوق دیگران هستند را بر سر جای خود خواهد نشاند.
4.پیش از اینکه نظر خود را به دیگران بگوئید، خود را آرام سازید، مثلا با چند تنفس عمیق بر خودتان مسلط شوید . آن گاه سعی نمایید نظر خودتان را به صورت آرام، مودبانه ولی قاطع، مطرح کنید.
5.برخی از جملاتی را که افراد جرات مند و قاطع به صورت آرام و مودبانه در برخورد با دیگران بکار می برند ، یاد بگیرید . در موقعیت هایی که با چالش دیگران مواجه می شوید، به کار بگیرید. مثلا: ببخشید اما من با داشتن این حجاب احساس آرامش بیش تری
می کنم، شما که نمی خواهید آرامش من به هم بخورد؟! لطفا اگر می خواهید مهمان شما از این مجلس لذت ببرد ،به نظر او احترام بگذارید تا همگی از کنار هم بودن لذت ببریم.
6.نه گفتن را تمرین کنید که در صورت لزوم به راحتی آن را بر زبان بیاورید.
کلید حل مشکل شما تمرین و تمرین و باز تمرین نکاتی است که گفته شد. پیرو کسی هستیم که می فرماید: از بزدلی و ناجرأت ورزی بپرهیزید که ننگ و نقص است.(علی علیه السلام، منتخب میزان الحکمه ،روایت 1046).
مراقب بروز مشکل افسردگی هم باشید. اگر گریه های شما به صورت امری روزمره در آمده باشد، احتمال وجود مشکلی اساسی در روحیه شما هست که با مراجعه به روانشناسان بالینی می توانید مشکل خود را به صورت ریشه ای حل کنید.