با سلام خدمت شما : دختری 23 ساله هستم که سه چهار سالی است به یکی از همکلاسی هایم علاقه مند شده ام ولی ایشان ازاین علاقه خبر ندارند وسعی کرده ام گناه یا جلب توجه نکم ومدتی است احساس میکنم دعاهایم به اجابت نمیرسد ایا این علاقه میتواند موجب نارضایتی خذاوند از من شده باشد من با این احساس چه کار کنم فراموش کردن برایم سخت است من به عنوان یک دختر مذهبی که به یک پسر علاقه مند شده است باید چطور محبت خود را در دل ایشان قرار دهم وایا خداوند از من ناراضی است ؟

همان طور كه مي دانيد اين گونه علاقمندي ها هيچ منشا ماورايي ندارد و صرفا بر اثر مجاورت دو جنس مخالف صورت مي پذيرد؛ قطعا اين گونه تعلق خاطرها به هيچ وجه دست مايه خوبي براي تشكيل زندگي نيست و واقعيت ان پسر با ان چه كه شما در ذهن خود مي پرورانيد بسيار متفاوت است. در صد بالايي از زوجين خواهان طلاق، روزي عاشق سينه چاك يك ديگر بوده اند. متاسفانه يك طرفه بودن اين عشق بر مشكلات روحي و فرسودگي رواني شما افزوده است و سه و چهار سال از بهترين و حساس ترين سال هاي عمر شما را مصروف خود ساخته است.
با فرض با خبر شدن ايشان از علاقه شما باز تفاوت چنداني در اصل ماجرا وجود ندارد؛ چرا كه موفقيت هر ازدواجي در گرو ملاك مندي و معيارمندي ان مي باشد كه با عشق يک طرفه شما به شدت به مخاطره افتاده است.
مسلما با اگاهي يافتن ايشان از عشق يك طرفه شما عزت نفس شما به مقدار زيادي به مخاطره مي افتد و چه بسا در نهايت ازدواجي از روي دلسوزي و ترحم صورت پذيرد.
ازدواج مقتدرانه و عزتمندانه با يك پسر معمولي ده ها برابر از ازدواج غير عزتمندانه با اين پسر به مراتب بهتر و پايدارتر است.
اين امكان وجود دارد كه ايشان با كشف اين علاقه به طور كامل دست رد به سينه شما بزند و شما با اين ناكامي دردناك روحيه اي براي ازدواج با پسر ديگري را نداشته باشيد.
متاسفانه دختران پاكدامنی مانند شما خواهر گرامي، با بي اعتنايي به اصل مهم پيشگيري كه همانا حفظ حريم نگاه مي باشد، ناخواسته يا نادانسته در دام اين عشق هاي افسرده ساز گرفتار مي ایند.
اگر در شرايط روحي خود بنگريد، اين تعلق خاطر چيزي جز اضطراب افسردگي و وسواس فكري براي شما به ارمغان نياورده است؛ چرا كه اين سرمنشأ بسياري از عشق هاي اين چنيني مي باشد.
اگر اين عشق باعث كاهش شديد عملكرد شما شده است، بايد در اسرع وقت به يك روانپزشك و روان شناس باليني مراجعه نماييد
فراموشي عشق به خطر بار هيجاني بالايش تا حد زيادي نا ممكن است و اساسا نيازي به فراموشي عشق نيست؛ اگر شما بتوانيد به عملكرد قبلي خود برگرديد، رسوبات عشق پيشين مشكلي براي شما به ارمغان نخواهد اورد.
نيك بپذيريد كه خداوند به عنوان عقل كل از هر گونه استجابت دعاهاي غير عقلاني و غير مصلحت امير بر حذر مي باشد و اين گونه نيست که با تداوم افسرده وار اين گونه دعاها خداوند بر خلاف مصلحت و حكمت واقعي شما اقدامي نمايد.
ما كه كمترين بندگان خدا هستيم، تداوم اين خاطر خواهي و يا ازدواج احتمالي شما را به هيچ وجه به صلاح شما نمي دانيم، چه رسد به خدا كه حكيم و عليم علي الطلاق است.
تعلق خاطر شما هر چند گناه شرعي محسوب نمي گردد؛ ولي گناه روان شناختي محسوب مي گردد. اساسا امور غير اختياري از دايره گناهان خارج است و نبايد شما بي دليل بر احساس گناه خود بيفزاييد. اسوده باشيد و در اسرع وقت براي ارتقا سلامت روح و روان خود به مشاوره با يك روان شناس باليني زن بنشينيد. با كمك روان شناس مي توانيد كم كم از این وادي پر محنت به در اييد و به يك زندگي پر نشاط لبخند زنيد.