چرا استمنا هم گناه و هم ضرر داره اما امیزش جنسی با همسر نه گناه ونه ضرر داره
پرسشگرگرامي با سلام و سپاس از ارتباطتان با اين مركز
ملاک گناه بودن و یا نبودن یک عمل، نظر و اراده خداوند می باشد که البته با توجه به مفید بودن و یا مضر بودن هر عمل در مسیر تکامل و رشد جسمانی و روحانی هر فرد وضع می شود؛ یعنی خداوند متعال انجام هر عملی را که برای انسان ضرر شدید داشته باشد، حرام نموده است و هر عملی را که برای انسان در این مسیر مفید باشد، حلال نموده است. بر همین اساس، خداوند عمل استمنا را حرام کرده و ازدواج و آمیزش از طریق صحیح با همسر را حلال نموده است.
به همین دلیل، عمل خودارضایی طبق برخی از روایات، از گناهان بزرگ است که بر آن وعده عذاب داده شده و حتی مجازات دنیوی برای آن تعیین شده است.
حرمت چنین عملی از این آیه به دست میآید: «کسانی که برای ارضای غریزه جنسی خود راهی غیر از ازدواج طلب کنند، تجاوزگرند». (1)
هنگامی که از حضرت صادق (ع) در مورد استمنا میپرسند، میفرماید:
«گناه بزرگی است که خداوند در قرآن مجید از آن نهی فرموده. استمنا کننده مثل این است که با خودش نکاح (زنا) کرده باشد. اگر کسی را که چنین کاری میکند، بشناسم، با او هم خوراک نخواهم شد». (2)
در موردضررهای این کار، توجه شما را به این مطلب جلب می کنیم که استمنا مضر و موجب بروز مشکلات روحی، روانی و جسمی مختلف می شود؛ چون انحراف از مسیر صحیح پاسخ به یک غریزه و نیاز زیستی می باشد.
تفاوت در شدت و ضعف این انحراف، در شدت آسیب منعکس می گردد. هر چند کم و اندک هم باشد، به واسطه انحرافی بودن آن مضر است.
اما ارتباط جنسی با همسر و ارضای نیاز جنسی از طریق صحیح، هرگز چنین پیامدهایی را نخواهد داشت. در نگاه دقیق تر، تفاوت های ظریفی بین این دو روش ارضای نیاز جنسی وجود دارد. در این جا به سه مورد اشاره می کنیم:
1. استمنا، آمیزش با خود است. تحریک کننده و تحریک پذیر، یک نفر است. همین طور ایجاد کننده شرایط اوج لذت (گرم شدن، تصور لذت و...) توسط خود ارضا شونده فراهم می شود. در این جا تمام وجود فرد (در عین وحدت و یکپارچگی) باید دو پاره شود: یکی ارضا شونده و دیگری تحریک کننده. دو پاره شدن، آسیب هایی در پی دارد، از جمله اختلال در سیستم توجه و تمرکز. در مراتب بالاتر، به نوعی توهم منجر خواهد شد.
2. آن گاه که بدن انسان تأمین کننده نیاز جنسی او گردد، چون بدن همیشه همراه او است، کم کم او را در یک حالت تحریک جنسی دائم قرار می دهد؛ چون از خودش لذت می برد. این فاصله روانی اندک، وی را به سوی حالت تحریک دائمی سوق می دهد. تحریک پذیری سریع، زود و دائم جدای از آثار مخرب اجتماعی، پیامدهای جسمی زیانباری خواهد داشت.
3. چون در استمنا ارضای جنسی فقط از طریق انزال منی بدون هیچ گونه ارضای عاطفی، دیداری، شنیداری، لمسی و... حاصل می شود، ارضا به شدت ناقص، ناکام کننده و بدون معادل خارجی می باشد. ارضای ناقص، یعنی آزاد شدن 100 واحد انرژی و هزینه کردن فقط 20 تا 30 درصد آن که باقی مانده انرژی، زمینه ساز اختلالات روانی مثل اضطراب و ... می شود؛ در حالی که در ازدواج، همه این موارد منتفی می باشد.
پی نوشت ها:
1. مؤمنون (23)، آیه 7.
2. وسائل الشیعه، ج 18، ص 575.






