سلام.من دختری20ساله هستم امسال سال دومی بود که کنکور میدادم یعنی پارسال دادم رتبه خوبی کسب نکردم و از تابستان پارسال تصمیم گرفتم که درس بخوانم و امسال هم کنکور بدم تمام تلاشم را کردم و درس خواندم اما نمیدانم چرا به نظرم امسال هم زیاد خوب ندادم و از این لحاظ با خدا هم قهر کردم به نظرم خدا تمام سختی های دنیا را برای من میخواد پدرم خیلی سخت گیری میکنه وقتی از کنکور امدم بدون اینکه حتی یک خسته نباشید به من بگه فقط گفت کنکور چی شد من که فقط برای رضایت اون و خوشبختی خودم تلاشمو کرده بودم هیچ جواب درستی بهش ندادم میترسیدم ناراحت بشه اما او خودش متوجه شد از همون روز بعد از کنکور با من قهر کرد از فرداش فقط منو سرزنش می کرد و میگفت ببین بچه های مردم چه دانشگاه هایی میرند بچه های ما هیچی من فقط دلم براتون میسوزه مادرم هم فقط گیر میدادو حرف او را تائید میکرد. از روز کنکور تا الان یک روز خوب نداشتم همیشه با گریه روزمو تموم میکردم هیچ موقع دوست نداشتم که ماهارو با کسی مقایسه کنه اما همیشه مقایسه میکرد اخرشم میگفت من برای خودتون میگم اگر هم بهش ثابت میکردی که داره اشتباه میکنه اصلا قبول نمیکرد همیشه دوست داره مابچه هاشو تحقیر کنه همیشه میترسیدم باهاش حرف بزنم یا دردودل کنم نمیدونم باید با کی حرف دلمو بزنم مادرم هیچ موقع حرفمو قبول نداره خواهرمم میگه من خودم بیشتر از تو گرفتاری دارم اخه من چیکار کنم لطفا مرا راهنمایی کنید...
پرسشگر محترم با سلام و تشكر از ارتباطتان با اين مركز
مطالبی را در قالب نکات زیر تقدیم می داریم:
1. فرایند قبولی در دانشگاه و موفقیت در کنکور، بستگی زیادی به میزان فعالیت دانش آموز در طول دوران دبیرستان و تلاش و کوشش مستمر او در یادگیری دروس و نیز همت و تلاش مضاعف او برای عبور از سد کنکور دارد. اگر دانش آموزی در طول دوران دبیرستان خوب درس بخواند و در سال آخر نیز عزم خود را جزم کند و بر تلاش خود بیفزاید و بیش تر درس بخواند، معمولاً به راحتی در کنکور قبول می شود و به دانشگاه راه می یابد، ولی اگر تنها تلاش خود را به سال پیش از کنکور بسنده کند، امکان موفقیتش خیلی نخواهد بود.
2. اگر به نظرتان امسال هم کنکور را زیاد خوب ندادهاید، شاید به این دلیل باشد که همه تلاش خود را به کار نبستهاید. از همه ظرفیت و توان خود استفاده نکردهاید. اگر احساس می کنید که در طول دوران دبیرستان خوب درس نخواندهاید، باید بیش از دیگران تلاش کنید تا به هدف خود دست یابید. توقع نداشته باشید که در این جا معجزهای صورت بگیرد و به راحتی و بدون رنج و زحمت وارد دانشگاه گردید. چرا که خداوند در قرآن کریم، سوره نجم، آیه 39 می فرماید:
«لَيْسَ لِلْإِنْسانِ إِلاَّ ما سَعى؛ براى انسان بهرهاى جز سعى و كوشش او نيست.»
یقین بدانید که تلاش و کوشش شما کافی نبوده است و گرنه حتماً به نتیجه می رسید. البته قبول داریم که برخی مسائل مثل، استرس و اضطراب و فشار اطرافیان ممکن است بر عملکرد انسان تأثیر بگذارد و زحمات فرد را به هدر بدهد.
3. وجود سختیها و گرفتاریها در دنیا مقدمه کمال و پیشرفت انسان است. چون این امور برای تکامل بشر ضرورت دارد، دست تدبیر آفرینش، آن ها را برای بشر قرار داده است. اصولاً جوهر زندگي انسان، رويارويي با مشكلات و تلاش براي غلبه بر آن هاست. آنچه كه انسان و زندگي را ميسازد، درگير شدن با مشكلات و تلاش براي رفع آن هاست. بايد بدانيد كه استعدادهاي آدمي در عرصه مشكلات است كه شکوفا ميشود. از سوی دیگر سختیها و مشکلات باعث ارتقای درجه و رتبه انسان می شود. به همین خاطر، بیش ترین سختیهای دنیا را انبیا و اولیای خوب الهی داشتهاند، یقین بدانید خداوند از مادر به انسان مهربانتر است. خوبی بندگانش را می خواهد. هرگز بی جهت نمی خواهد بندگانش در سختی و مشکلات بیفتند. بنابراین نباید از خداوند قهر و فکر کنید بدون حساب و کتاب، همه مشکلات و سختیهای دنیا را به دوش شما نهاده است. از این روی بايستي از سختی و مشكلات استقبال كرد. با شادابي و طراوت به رفع آن اقدام نمود تا ضمن شکوفایی استعدادهای خود و رسیدن به کمال نهایی انسان، از اجر و قرب والاتری در پیشگاه خداوند برخوردار باشید.
4. معمولاً پدر و مادر انسان، دلسوز فرزندان خود هستند. اگر مطلبی می گویند و امر و نهی می کند، بیش تر به خاطر دلسوزی و خیرخواهی می باشد، یقیناً اگر در کنکور قبول گردید و پیشرفتهای خوبی در عرصههای مختلف زندگی داشته باشید، در درجه اول خودتان از این وضعیت لذت می برید. پدر و مادرتان هم به شادمانی شما خوشحال می گردند. اما از آن جا که برخی از والدین، به اصول تربیتی آگاهی و شناخت درستی ندارند، با روش نامناسب و غیر اصولی فرزندان خود را ترغیب به درس خواندن و رسیدن به موفقیت می کنند . مقایسههای نامناسبی دارند، در حالی که قصدشان تحقیر فرزندانشان نیست. به همین خاطر خیلی نباید از شیوه رفتار والدینتان ناراحت باشد، بلکه آن را به حساب دلسوزی و خیرخواهی بگذارید.
5. یکی از راههایی که باعث رشد و ترقی و پیشرفت علمی فرزندان می گردد، تحصیل فرزندان می باشد، به همین علت، والدین حسّاسیّت خاصی نسبت به تحصیل و کیفیت درس خواندن و قبولی در دانشگاه فرزندان خود دارند. اگر پدر و مادر سختگیریهایی دارند، بیش تر به خاطر این است که می خواهند فرزندشان در امر تحصیل کوشش و جدیّت داشته باشد. از هر گونه اهمالکاری و تنبلی به دور باشد تا در جوانی، فرصتها را مغتنم شمارد. قلههای رشد و تعالی را یکی پس از دیگری بپیماید. بنابراین سختگیری والدین در امور درسی فرزندان تا حدودی طبیعی و منطقی است، مگر این که انتظارات آنان بیش از توانایی و استعداد فرزندانشان باشد . سختگیری کاملاً افراطی داشته باشند، که این شیوه مطلوب نمی باشد. باید با گفتگو با پدر و مادرها و ضمن احترام ، آن ها را مجاب نمود که این گونه با فرزندانشان برخورد نکنند.
6. توصیه می شود که از مشکلات زندگی و شکست نهراسید . آن را مقدمه پیروزی بدانید . به جای این که گریه و زاری کنید و خود را افسرده سازید و از حرفهای پدر و مادرتان ناراحت گردید، ببینید اشکال کار شما در کجا بوده است. سعی کنید آن را رفع نمایید. از همین الان با برنامه ریزی درست، سعی کنید از اوقات خود به درستی استفاده کنید . برای کنکور سال آینده برنامهریزی داشته باشید. با جدیّت و تلاش مستمر دوباره سعی و کوشش نمایید. اگر پدر و مادر تلاش پیگیرتان را ببینند، شما را درک می کنند. برای موفقیت تان دعا کرده و شما را همراهی خواهند کرد تا به موفقیت دست یابید. اگر با بی حوصلهگی و تنبلی، روزها را یکی پس از دیگری سپری کنید، چیزی به جز تشدید سرزنشها و مقایسه کردنها چیزی عایدتان نخواهد گشت و خداوند نیز شما را یاری نخواهد کرد.
7. برای یافتن دقیق اشکال کار و استعدادیابی، می توانید مشاوره حضوری با مراکز معتبر داشته باشید و یا با سامانه«09640» تماس بگیرید.
