دلیل این همه سختی بعد از مرگ و اسانی در این دنیا چیست.یعنی چرا خدا تو این دنیا سخت نمیگیره ولی بعد از مرگ با این همه سختی و وحشت به استقبال بشر میاد.
پرسشگر گرامی با سلام و سپاس از ارتباطتان با این مرکز
حرف شما كه دنيا محل راحتي و آخرت محل سختي است،قبول نداريم. خدا انسان ها را خلق كرد و براي آن ها در دنيا دستوراتي را قرار داد. بر اين اساس از دیدگاه اسلام، دنیا براى آخرت آفریده شده است . آمدن انسان نیز به دنیا براى کسب آمادگى براى زندگى جاوید اخروى است. دنیا محل تجارت،(1) زراعت آخرت،(2) و محل آزمایش است(3). خداوند انسان را در دنیا آفرید تا انسان بتواند به کمال لایق و شایسته خود دست یابد. دنيا محل سختي ها و مشكلات است. آخرت جايگاه راحتي و آسايش انسان. البته اين قاعده در صورتي صحيح است كه انسان در دنيا سختي ها را بر خود هموار كرده و از گناه پرهيز نموده، به عبادت خدا و انجام اعمال نيك بپردازد. اما اگر بر عكس عمل كرده و زندگي دنيا را براي خود غايت فرض نمايد و به معاصي خدا بپردازد، بايد در انتظار آخرتي سخت و جهنمي سوزان باشد. در روايتي از وجود نازنين حضرت رسول اكرم(ص) آمده است: «انما الدنيا سجن المومن و جنه الكافر؛ دنيا زندان مومن و بهشت كافر است».(4) داستاني نيز در اين مورد وارد شده كه ذكر آن خالي از لطف نيست:
روزي امام حسن عليه السلام با لباسي آراسته و خوشبو از خانه خارج شد. در ميان راه يکي از گدايان يهودي امام را نگه داشت و گفت: «اي حسن! انصاف بده، مگر جدت، (رسول خدا صلي الله عليه و آله و سلم) نفرمود: الدنيا سجن المومن و جنه الکافر(دنيا زندان مؤمن و بهشت کافر است؟) امام فرمود: آري. گفت: پس چرا الآن نسبت من و تو بر عکس است. من با اين حال گرسنگي و فقر، گويي در زندان به سر مي برم و تو با اين رفاه و آراستگي، در بهشتي؟
امام فرمود: اي يهودي، اگر هم اينک با چشم دلت به عالم آخرت بنگري و ببيني خداوند چه عذاب هايي را براي تو، و چه ثواب ها و نعمت هايي را براي من مهيا کرده است، يقين مي کني که تو اکنون نسبت به آن عذاب هاي اخروي در بهشت هستي و من نسبت به آن نعمت هاي اخروي در زندان به سر مي برم. (5)
آن جا محل محاسبه اعمال است. سرچشمه اصلی کیفرها و مجازات ها در عالم آخرت و پس از مرگ، آثار و نتایج گناه در روح و جسم آدمی و هم چنین تجسم اعمال آن ها است. ما هستیم که اکنون داریم برای خود دوزخ یا بهشت را به وجود می آوریم و خداوند تنها همان چیزی را که ساخته ایم ، به ما خواهد داد.
پىنوشتها:
1. سيد رضي، نهج البلاغه، دارالهجره، قم، بي تا، ص493 ،کلمات قصار 131:«الدنیا مسجد احباء الله و مصلّى ملائکه الله و مهبط وحى الله و متجر اولیاء الله».
2. مجلسي، محمدباقر، بحارالانوار، موسسه الوفاء، بيروت، 1404ه.ق، ج 14، ص 314 :«انّ الدنیا خلقت مزرعة» و ج 73، ص 148: «الدنیا مزرعة الآخرة».
3. نهجالبلاغه، ص446،نامه 55: «فانّ الله سبحانه قد جعل الدنیا لما بعدها و ابتلى فیها اهلها لیعلم أیّهم أحسن عملاً».
4. عاملي، شيخ حر، وسایل الشیعه، موسسه آل البيت، قم،1409ه.ق، ج16، ص17.
5. بحار الانوار، ج65 ، ص220 و 221.
