با سلام و خسته نباشی خدمت شماسرکار خانم نیلچی زاده و تمامی دوستانی که در تهیه این برنامه زحمت میکشند قبل از هر چیز از شما عاجزانه درخواست میکنم که پاسخ سوال من را دراین هفته بدهید من دختری 27 ساله هستم که بیشترین زجری که میکشم از رفتارهای تبعیض آمیز و بی عدالتی مادر م هست شما را به خدا ببینید تا کجا پیش رفته که من را مجبور کرده که نزدیک به 3 ساله که تمامی کارهای خانه از جمله آشپزی و نظافت وحتی کارهای نظافتی اتاق خواهرم..را انجام بدهم آن هم با نارضایتی درونی تا خواهرم که از من کوچکتر است برای دانشکاه درس بخواند و در کنکور قبول شودحالا که کنکور تمام شده در این چندماهی که میخواهم برای ارشد درس بخوانم نه تنها به من کمک که نمیکنند هیچ حتی خواهرم ازهمان روز اول بعد از آزمون با مادرم برنامه ریزی میکند که کدام کلاسها برود وحتی کار منزل را هم طوری انجام میده که در آخر صدای پدر و مادرم در میاید و مادرم همیشه من را مقصر میداند و...جالب اینجاست که می گوید از سن من گذشته که درس بخوانم کلاسهای که مد نظر اواست مثل آشپزی و خیاطی و.. بایدبروم وحالا هم که میگه چرا در این ماه حتی روزه قضا که دارم را میگیرم وکار منزل را خوب نمی توانم انجام دهم باور کنید هیچ احساس محبتی به من ندارند با اینکه این همه در حقشان از خود گذشتگی کردم انگار اصلا من برایشان مهم نیستم خواهرم که اصلا عین خیالش هم نیست جالب اینجاست که خواهرم اگراز دوستان ونزدیکان کاری برای او انجام دهد یا باید برایش کادو بخرد ویا مهمانش کند تا ازاو تشکرکنداین رفتارهای تبعیض آمیز و بعدتوهین آمیز وبعد حقیرانه مادرم وبه طبع دیگر اعضای خانواده ام در حق من تا جایی پیش رفته اند که علاوه بر افسردگی شدید و اضطراب نزدیک بود چند بار خودکشی کنم با اینکه از وضعیت روحی خودم به آنها گفته ام ولی آنهاهیچ همدردی و همدلی بامن نمیکنندلطفا به من بگویید با توجه به اینکه روی کمک مادر وخواهرم اصلااصلا اصلا نمی توانم حساب کنم چکاری میتوانم برای خودم انجام دهم در حالی که قید دانشگاه رفتن را زده ام چون با هر الم شنگه ای که خواهرم به پا میکند یا مادرو و یا پدرم با من در حال دعوا کردن هستند و از طرفی کارهای منزل فرصتی برایم نمیگذارد و خسته شده ام
با سلام. مرکزی که با آن تماس گرفته اید، مرکز ملی پاسخگویی به سئوالات مشاوره ای است. این مرکز با بهره گیری از متخصصان مشاوره و روانشناسی به پاسخگویی سئوالات مشاوره ای می پردازد. جهت تماس با برنامه به سمت خدا باید از طریق تلفن های مربوط به آن برنامه اقدام فرمایید. در هر صورت با توجه به مشکل خاصی که دارید، لازم دیدیم جواب شما را از طریق این مرکز برای تان ارسال کنیم.
یکی از وظایف مهم والدین در تربیت فرزندان ، ممانعت از به وجود آمدن شرایطی است که منتهی به ایجاد حسادت میان آنان
می شود. از آن جا که تبعیض و بی عدالتی بین فرزندان از نظر اسلام مردود است؛ پدر و مادر باید بدانند که اگر رفتار تبعیض آمیز آن ها باعث شود فرزندان به گناه حسادت و قطع رابطه و جدایی کشیده شوند، مقصر اصلی آن ها هستند و باید جوابگو باشند. اما باید دانست که شرائط همیشه آن طور که ما می خواهیم، فراهم نمی شود. گاه وجود بعضی از اختلالات شخصیتی یا روانی در مادر یا پدر، باعث ایجاد جو و فضایی می شود که ناخواسته منجر به دوری یک یا تعدادی از فرزندان می گردد.
در پاره ای دیگر از موارد یکی از والدین نسبت به شخص خاصی از اعضای خانواده احساس نیاز می کند. مثلا افرادی که دارای شخصیت وابسته هستند، سعی می کنند با تکیه بر فرد خاصی، نیازهای روحی و روانی خود را برآورده کنند. در موارد حادتر دیده
می شود که فرد (مثلا مادر) دوست دارد خودش را از لحاظ شخصیتی مطیع و زیردست کسی بکند که از لحاظ شخصیتی دارای روحیه سلطه گر است. بنابراین باید دانست که تغییر شخصیت افراد خصوصا با این گونه اختلالات خاص، نه تنها کار مشکلی است، بلکه آن را باید به اهلش سپرده و از ایجاد اصطکاک و برخوردهای غیر عالمانه پرهیز نمود. برای بهتر شدن اوضاع روحی و به دست گرفتن مدیریت بحران در خانواده و تغییر سبک برخورد با ایشان به نکات ذیل توجه فرمایید:
1. افسردگی موجب می شود افراد تنها نکات منفی را ببینند . موقتا قادر به دیدن جنبه های مثبت زندگی شان نیستند. دانستن این نکته که علت اصلی بروز افکار مخرب و منفی، وجود مشکل افسردگی است، کمک بزرگی به پیدا کردن راه حل های احتمالی دیگری برای جایگزینی با خودکشی می کند. مسلما همان طور که در نامه هم فرمودید، قبول دارید که به این اختلال دچار شده اید. پس اولین قدم جهت راهنمائی که از ما خواستید، این است که هر چه سریع تر به یک روان شناس بالینی مراجعه فرمائید. در صورت عدم دسترسی به مشاورین مجرب یا عدم آگاهی از چگونگی یافتن مشاوران در استان محل زندگی خودتان، می توانید برای دریافت راهنمائی هایی در این زمینه با مشاوران محترم این مرکز از طریق شماره تلفن (09640 بدون کد و پیش شماره و به صورت رایگان) تماس بگیرید.
2. باید با یاد گرفتن یک سری مهارتهای زندگی از جمله مهارتهای ارتباطی ،مهارتهای کنترل خشم ،مهارتهای همدلی با افراد خانواده،از طریق مطالعه کتاب و نرمافزار از عهده حل این گونه مسائل به خوبی برآیید. به جای تمرکز بیش از حد روی رفتارهای مادرتان، به راهها و فرصتهای شکوفایی خود، بیاندیشید . می توانید با زیرکی خاص خودتان حساسیتهای مادرتان را لیست کرده و با ظرافت، آن ها را مدیریت کنید. همچنین دانستن نقاط حساسیت برانگیز یا فعال ساز در شکل گیری گارد دفاعی از سوی ایشان باعث جلوگیری از ایجاد تنش در روابط شما خواهد شد.
3. از این نکته غافل نشوید که دارای توانمندی های بالایی در امر تحصیل و ارتباطات اجتماعی هستید. اکثر مشکلات شخصیتی به عدم اعتماد به نفس و در نتیجه بروز استرس و اضطراب و در پایان درماندگی آموخته شده بر می گردد. همواره به خودتان تلقین کنید: همان آدمی هستم که چندی قبل موفق به اخذ مدرک لیسانس شده ام. انسانی مثل من که سختی های بزرگ تری را پشت سر گذاشته است، نباید در برخورد با افرادی که احتمالا از لحاظ سطح تحصیلات و درک و فهم روحیات خاص و شکننده جوانان در مرتبه ای پائین تر هستند، کم بیاورد. مطمئنا تأثیر تلقینات را در زندگی خود خواهید دید. اگر به خودتان احترام بگذارید، دیگران هم شما را محترم خواهند شمرد.
4. با دیدی مثبتتر از گذشته به این امور ناخوشایند بنگرید . اجازه ندهید صبر و تحمل شما لبریز گردد. برای این کار بهتر است که تمرکز خود را به طور کامل از تبعیضهای مادر خود برداشته و به سایر امور مثبت زندگی توجه کنید. اموری مثل ادامه تحصیل در مقطع ارشد، داشتن زندگی آکنده از سلامت روحی و روانی، که با حل قدرتمندانه مشکلات خود به انسانی قابل اتکا برای شریک زندگی آینده خود تبدیل گشته، مادری دلسوز که با افزایش اطلاعات تربیتی خود به یک مربی دلسوز برای ساختن نسلی پویا مبدل گردیده است ،می تواند مثبت نگری را در شما تقویت کند.
5. با وجود همه اختلافات و تبعیض هایی که با آن مواجه هستید، سعی کنید وظیفه خود نسبت به پدر و مادرتان را به نحو احسن انجام دهید. طبق آموزه های دینی وظیفه شما فقط احترام به پدر و مادر است. هرچند پدر و مادر انسان کافر باشند. بنابراین غیر از این وظیفه ای ندارید، پس به خدا توکل کرده و مشغول زندگی خود باشید. خداوند حتما شما را یاری خواهد کرد.
تعدادی از مهارت های ارتباطی:
• مکث کنید و اجازه دهید طرف مقابل حرف های تان را بازگویی کند.
• فقط روی صحبت های گوینده، تمرکز کنید.
• تمام تلاش شما برای گوش دادن همراه با احترام باشد.
• چیزی را که می شنوید، بازگویی کنید.
• افکار، احساسات، ترس ها و نگرانی ها و نیازهای خود را در موضوع بیان کنید.
• جملات را کوتاه کنید و سخنرانی نکنید.
• رفتار خود را توجیه نکنید.
• سعی نکنید اثبات کنید نظر شما درست است.
تكنيک هاي كنترل خشم:
1. آرام کردن خود در موقعیت
• از 1 تا 10 شمردن
• نفس خود را بیرون دادن و سپس دو نفس عمیق کشیدن
• نوشیدن یک لیوان آب خنک
• تغییر وضعیت بدنی . اگر ایستاده اید، بنشینید و یا به دیوار تکیه دهید.
• تغییر وضعیت تهاجمی بدن ، پایین انداختن شانه ها، باز کردن دست ها از هم، باز کردن مشت ها، آرام کردن بلندی صدا، کند کردن سرعت صدا.
2. به چالش کشیدن عمومی افکار
• چه شواهدی وجود دارد که افکار من درست باشد؟
• این افکار چه فایده ای برای من دارد؟
• این افکار چه ضررهایی برای من دارد؟
• چرا همیشه باید همه چیز طبق میل من پیش برود؟
• چرا افراد باید طبق میل و خواسته من رفتار کنند؟
• آیا مطمئنم که طرف مقابلم واقعاً قصد صدمه زدن به من را داشت؟
• آیا این موقعیت، ارزش عصبانی شدن را دارد؟
• آیا راه بهتری برای نگاه کردن به این موقعیت وجود دارد؟
3. فکر کنید:
• چرا عصبانی شدم؟
• پشت عصبانیت من چه احساس دردناکی وجود دارد؟
• چطور می توانم چیزی را که می خواهم به دست آورم، بدون اینکه مادرم را وادار به تغییر کنم؟
راهکارهایی جهت افزایش روحیه همدلی:
• به حرف های طرف مقابل گوش دهید و همدلی کنید.
• برای درک افکار، احساسات و خواسته های ایشان با دقت به حرف های شان گوش دهید.
• افکار، احساسات، نگرانی ها و نیازهای مادر من چیست؟
• چرا به این موضوع حساس است؟
• همدلی کنید و آن را ابراز کنید.
