حقگویی حتی درباب نمره

پرسش 1:
حقگويي حتي درباب نمره
شرح : سلام دو سوال داشتم: 1.نامه ها را با نام خدا بايد آغاز کرد ، آيا در فروم ها و پيامک ها و... (که بشکل يک چند پيام در يک روز با فاصله )بايد چنين کرد؟
پاسخ:
اسم بردن يعني رنگ و جهت دادن ؛ کسي که به هنگام شروع کاري ، آن را به نام و ياد خدا شروع مي کند ، به کارش رنگ و جهت مي دهد . بنده خدا بايد همه کارهايش را رنگ و جهت خدايي بدهد . هر کاري، چه کوچک و چه بزرگ را به نام و ياد خدا شروع کند و انجام دهد .خود را در همه لحظه هاي زندگي در محضر خدا و محتاج ياري خدا دانسته و با ياد و نام خدا ، از او کمک بطلبد و به او رو کند.
بنا به حديث قدسي خداوند مي فرمايد:
أنا أحق من سئل ، وأولى من تضرع إليه ، فقولوا عند افتتاح كل أمر صغير وعظيم : بسم الله الرحمن الرحيم؛(1)
من سزاوارترين کسي هستم که از او خواسته شود و به سوي او زاري گردد. پس هنگام شروع به هر کاري ، چه کوچک و چه بزرگ خدا را ياد کنيد . "بسم الله الرحمن الرحيم" بگوييد.
أيها الفقراء إلى رحمتي ، قد ألزمتكم الحاجة إلي في كل حال ، و ذلة العبودية في كل وقت ، فإلي فافزعوا في كل أمر تأخذون فيه و ترجون تمامه و بلوغ غايته ، فقولوا عند افتتاح كل أمر صغير أو عظيم : بسم الله الرحمن الرحيم؛ (2)
اي فقيران و محتاجان رحمت من ، نياز تان به درگاه من از شما جداشدني نيست . هميشه در ذلت و فقر بندگي هستيد .پس در شروع هر کاري با زاري به من رو کنيد . از من تمام شدن و به نتيجه رسيدنش را بخواهيد . شروع هر کار کوچک و بزرگي بگوييد: بسم الله الرحمت الرحيم .
امام صادق هم فرمود:
إذا توضأ أحدكم و لم يسم كان للشيطان في وضوئه و صلاته شرك ، و إن أكل أو شرب أو لبس و كل شئ صنعه ينبغي له أن يسمي عليه ، فإن لم يفعل كان للشيطان فيه شرك ؛ (3)
هر کس بدون بردن ياد و نام خدا بر زبان ، وضو بگيرد ، شيطان در نماز و وضوي او شريک و سهيم مي گردد. نماز و وضويي که غير خدا در آن شريک باشد ، مقبول درگاه خدا واقع نمي شود. همچنين هنگام خوردن و نوشيدن و هر کاري که انجام مي دهيد ، سزاوار است نام خدا را ببريد و گرنه شيطان در آن کار شراکت مي جويد . کارتان از خلوص خارج شده و مشرکانه مي گردد.
بنا بر اين سزاوار است مؤمن در هر کاري خدا را ياد کند . با بسم الله کار را شروع کند تا کار را جهت رضاي خدا انجام داده و براي تمام کردنش از خدا ياري بطلبد و کارش رنگ خدايي بيابد.
وقتي به هنگام شروع کار ، خدا را ياد مي کنيم و از خدا براي انجام و به اتمام رساندن آن ، کمک مي طلبيم ، طبيعي است که اگر
کار مورد رضاي خدا نباشد يا مشتمل بر حرام باشد ، ياد و ذکر خدا سبب مي شود که شرم کنيم و از ورود و انجام حرام چشم بپوشيم.
اما اين کار يک امر واجبي نيست، بلکه مستحب است. پس اگر پيامکي بدن نام خدا باشد، گناه و معصيتي رخ نداده است.
پي نوشت ها:
1. شيخ حر عاملي ، وسايل الشيعه ،چ پنجم ، بيروت ، دار احياء التراث العربي ، 1104 ق ، ج 4 ، ص 1194.
2. همان.
3. همان ، ص 1195.

پرسش 2:
من معتقدم نبايد مسائل رو از شکل اصلي آنها خارج کرد. مثلا نبايد يک معلم يا دبير يا استاد ، نمره ي دانشجو را بدلخواه زياد کند يا کم. (بدون دليل) . معمولا هم به ديگران اين پيشنهاد را مي دهم که تغييري در اصل مطلب ايجاد نکنند و هر آنچه را همانطور که هست ، اعلام کنند. حال اگر استادي به نظر خودش نمره مرا زيادتر بدهد آيا اين خلاف نظر بالا نيست. باتوجه به آيه قرآن که حق را بگويي هرچند عليه خودتان باشد ، در اين مواقع چه بايد کرد؟
پاسخ:
پرسشگر گرامي ،زياد و يا کم کردن نمره ، اگر برخلاف مقررات نظام آموزشي و دانشگاه باشد ، اشکال دارد. اگر بر خلاف مقررات نباشد، اشکال ندارد .(1)
البته ممکن است دانشگاه اختياراتي به استاد داده باشد .در اين صورت کم و کيفش بستگي به نظر استاد دارد. ضمن آن که استاد مي تواند معيارهاي مختلفي را در افزايش نمره در نظر بگيرد و معيارها يکسان نيستند.
اگر احتمال اختيار داشتن استاد را نمي دهيد و نسبت به زياد بودن نمره تان اعتراضي داريد، مي توانيد به استادتان بگوييد. البته توجه داشته باشيد که گفتن هر حرف راست و حقي واجب نيست.
پي نوشت:
1. سوال تلفني از دفترآيت الله خامنه اي (7746666-0251)