نامعلوم

پرسشگر گرامي با سلام و سپاس از ارتباطتان با اين مركز
لذت اصلی دعا، دیدن خدای متعال با چشم دل است. مقصود اصلی داعی، ارتباط با خدا و اعتراف به بندگی اوست. اگر چه در این میان، بسیاری از بندگان تلاش می کنند که با خدای متعال از راه معامله وارد شده ،عملی انجام دهند تا در سایه آن عمل، پاداش بگیرند و نمی توان ایراد گرفت! بندگان خدای متعال این گونه رفتار می کنند . از برای همین نکته است که خدای متعال به وساطت بندگان خاص خود انجام اعمالی را مطابق با معیارهایی خاص در قالب واجبات و مستحبات شرط کرده و به آنان در دنیای دیگر وعده بهشت با انواع نعمت ها داده است تا بندگانش، هم در مسیر ارتباط با او قدم بردارند و هم نتایج رفتار خود را مشاهده کنند.
با این حال، جدای از این بحث که انسان دعا می کند، نه برای حتمیت رسیدن به پاداش، بلکه مهم تر از آن، لذت بردن از ارتباط با خالق متعال و دور نشدن از درگاه اوست . با مداومت در طریق دعا نورانیتی خاص نصیبش می شود، زیرا بسیار پیش آمده که به هزار و یک دلیل معلوم و نامعلوم از نظر ما، بنده ای تلاش فراوان کرده، ولی به آن چه می خواسته ،نرسیده است که اگر برای چنین شخصی مقصد اصلی دعا (که بیان شد) خوب تفهیم نشود، در کمین شیطان خواهد افتاد. البته استجابت دعا، شرایط مخصوص به خود را دارد.
در روایات بسیاری صادره از معصومین سلام الله علیهم اجمعین برای استجابت دعا قواعد خاصی بیان شده است.در نگاه ایشان، عبادتی که منجر به نتیجه می شود،به انجام اعمال خاصی نیاز دارد، مثلا انجام عملی معین با ضوابط مشخص و یا انجام عملی در مدت زمان خاص و یا ذکری در قالب تعدادی معین و.......که البته انجام عمل در چارچوب خاص، حتما حکمتی دارد . می بایست بدان عمل شود. با این حال گاهی موانعی چون فراموشی و یا خستگی بسیار و....... که خارج از اختیار انسان است، در مسیر انجام عمل اختلال ایجاد می کند . با توجه به ارزش اصل ارتباط با خدای متعال و امیدواری به رحمت بی کران حق نباید موجب نگرانی شود .
می توان آن عمل را به امید استجابت ادامه داد.
طبیعی است عملی که در وقتی طولانی مثلا یک سال باید انجام شود، با چنین مشکلاتی روبرو خواهد شد که اگر در بعضی از مواقع از اختیار و اراده و نیز توان انسان خارج شد، در مسیر اجابت اشکالی ایجاد نکند. علاوه بر این؛ عهده گرفتن چنین نذرهایی که اگر با اصول و ضوابطش اجرا شود، واجب می شود، بهتر است منتسب به اعمالی شود که در کتاب های معتبر دعا و نیز مورد توجه خاص معصومین باشد.
مراد روایات این نیست که هرکس در هر شرایطی که باشد، این عمل را انجام بدهد، به خواسته خود خواهد رسید، بلکه بیان این امور از باب علت ناقصه است ،یعنی این که باید شرایط دیگر هم مهیا باشد تا دعا و یا ذکر و...نتیجه بدهد، مثلا ممکن است شخصی به مدت یک سال سوره نبا را بخواند اما مصلحتی مهم تر مانع رفتن او به مکه شود.
اما آنچه که نباید فراموش کرد، این است که اجر و ثواب خواننده محفوظ است، اگر چه حاجت خود را نگیرد.