بنده گناهکار

پرسشگر گرامی با سلام و سپاس از ارتباطتان با این مرکز.
آه و اندوه و حسرتی که از انجام گناه وجودتان را فرا گرفته ، نشان دهنده این حقیقت است که چراغ ایمان در وجودتان فروزان است. از وجدان بیدار و نفس لوامه و ملامتگر فعالی برخورداری. مهم تر از همه بازگو کننده این حقیقت است که خدا « دوست تان دارد» . مورد محبت و هدایت خاص خداوند قرار داری.می دونی چرا؟ چون اگر خدا دوستت نمی داشت، تو را رها می کرد . اگر تو را رها کرده بود، سوز درونی و حال خوش توبه و پشیمانی و ناراحتی درونی را به شما نمی داد.
آیا ندیده و نشنیده ای که چه بسا گناهکاران و جنایت پیشگان و مردان و زنان بدکاره ای بودند و هستند، که گناه کردن برای شان عادی شده ، از گناه و فساد و جنایت شان هیچ احساس شرمندگی و ناراحتی نمی کنند ، بلکه برخی ها احساس خوشحالی
می کنند ؟ این ها کسانی هستند که خدا رهای شان کرده و سایه رحمت خود را از سر این ها برداشته ، تا سر انجام آنان را به رسوایی بزرگ و عذاب سختی گرفتار سازد .(1) ولی به شما سوز و ناراحتی درونی داده است تا در صدد اصلاح خود باشید . به جای عشق های کاذب ، عشق حقیقی پیدا کنید . حال که نعمت بزرگ توبه نصیب شما شده، قدر بدان . از حال خوش سوز درونی بهره ببر . پس :
زنگ دل را زُدای تا یارت بدهد در حریم خود بارت
خدای مهربان درهای استغفار و توبه و بازگشت را همیشه به روی بندگانش باز گذاشته است.
توبه صفحه قلب را از آلودگی، پاک می کند. تیرگی را مبدّل به روشنایی می­سازد. کَرَم و لطف خداوند چنان وسیع و گسترده است که اگر فرعون و سایر طاغوت های تاریخ هم توبه می کردند،حق تعالی توبه آنان را می پذیرفت و از گناه آنان می گذشت.
توبه حقیقی چنان انسان را دگرگون می‌کند که گویی هیچ گناهی را مرتکب نشده است. امام محمد باقر (ع) می‌فرماید:‌ «التائب من الذّنب کمن لا ذنب له؛ (2) توبه کننده از گناه مانند کسی است که گناه نکرده است».
امام صادق (ع) می‌فرماید: «هنگامی که بنده‌ای توبه نصوح (حقیقی) کرد، مواهب و نعمت‌های کم نظیر الهی را متوجه خود می‌سازد و اولین اثرش آن است که: «محبوب خدا » می‌شود. ... هر چه از گناهان که دو فرشته موکل بر او، برایش نوشته‌اند، از یادشان ببرد. به اعضای بدن، فرمان می‌دهد که گناهان او را پنهان کنید. به نقاط زمین و هر کجایی که گناهکار توبه کننده گناه کرده است، دستور می‌دهد که گناهان او را پنهان کنید و آثار آن را پاک می‌کند.پس توبه کننده در حالی خدا را در قیامت ملاقات می‌کند که هیچ چیزی به ضرر او و بر گناهانش گواهی و شهادت دهنده نیست و چیزی از آن آشکار نخواهد شد». (3)
آری ای دختر وارسته از گناه و شیطان و پیوسته به خدای رحمان !
بدان گناه هر چند بزرگ باشد، قابل توبه و بازگشت است. توبه از آن در درگاه الهى پذیرفته مى شود. آثار و برکات توبه در دنیا و آخرت نمایان مى گردد، به شرط آن که توبه حقیقى باشد. از عمق دل توبه کرده باشد. یعنی پشیمانی راستین از عملکرد گذشته و استغفار و طلب آمرزش از خداوند، تصمیم جدی بر ترک گناه در حال و آینده. زیرا خدای مهربان همه گنه کاران و کسانی را که با معصیت خدا به خودشان ستم روا داشته اند، به توبه و بازگشت از گناه دعوت کرده، سپس فرموده: خداوند تمام گناهان را می آمرزد:
« ان الله یغفر الذنوب جمیعاً».(4)
بنا بر این کسی که هر گناهی را مرتکب شده ، واجب و لازم است فوراً توبه کند و به سوی خداوند باز گردد تا خود را از منجلاب بدبختی نجات دهد.
مناسب می دانم جهت بیداری بیش تر و آرامش و اطمینان زیادتر که در صورت توبه حقیقی نه تنها خدا همه گناهانت را می بخشد و تو را می آمرزد ،بلکه تو را دوست خود بر می گزیند و «محبوب » خود قرار می دهد، داستان یک زن بدکاره را برای تان نقل کنم. داستان زنی به نام «شعوانه».
او زنی بود که صدا و آواز خوش و تحریک کننده و طرب ‌انگیزی داشت. در بصره مجلس فسق و فجوری بر پا نمی‌شد که «شعوانه» در آن حضور نداشته. او از این طریق ثروتی جمع کرده و کنیزانی خریده بود.
روزی با تعدادی از کنیزانش از کوچه ‌ای می‌گذشت. از خانه ‌ای که درش باز بود ،صدای گریه به گوشش رسید. به یکی از کنیزانش گفت :برو داخل خانه ببین چه خبر است. کنیز رفت و برنگشت. کنیز دومی را فرستاد و دستور داد که خبر بگیر و زود برگرد. کنیز دوم نیز برنگشت. سومی را با دستور مؤکد که زود برگردد فرستاد. کنیز سومی زود برگشت و به« شعوانه» گفت: گریه‌های گناهکاران است. آقایی صحبت می‌کند و آنان گریه می‌کنند. پرسید:پس فلانی و فلانی کجا رفتند، پاسخ داد: آن ها هم مجذوب صحبت‌های آن آقا شدند و در مجلسش نشسته‌اند.
شعوانه داخل خانه شد، تا ببیند چه خبر است . دید واعظی نشسته و جمعی دور او را گرفته‌اند. او از آثار و عواقب انواع گناهان، و از عذاب و آتش جهنم و سختی‌ها و رسوایی‌های قیامت صحبت می‌کند، چند لحظه‌ای گوش داد، خود نیز مجذوب و منقلب شد، حالش دگرگون گشت. حال خوش توبه از گناهان به او دست داد. با صدای بلند و شکسته گفت: آقا ! من خیلی گناه کرده ‌ام. گناهانم بی‌شمار است، اگر توبه کنم ،آیا خدا مرا هم می‌آمرزد؟
واعظ در حالی که آن زن را نمی‌شناخت گفت:آری، اگر توبه حقیقی و واقعی کنی و لباس ذلّت گناهان را از تنت بیرون نمایی و لباس عزّت و تقوا و طاعت خدا را بپوشی و به رحمت و آمرزش خداوند امیدوار باشی، خدا تو را می‌آمرزد، اگر چه گناهانت به اندازه گناهان زن بدکاره و هر جایی مشهور « شعوانه» باشد.
زن که صدای شیون و گریه اش بلندتر شده بود . گفت: ای شیخ ! زن بدکاره هر جایی منم ! آن بدبخت و سیه رویی که نامش را بردی ،یعنی شعوانه منم .
واعظ که از مثال خود جا خورده بود، بار دیگر گفت:اگر تصمیم جدی بگیری که دیگر به سوی گناهان گذشته و یا سایر گناهان نروی ، نه تنها خدا شما را می آمرزد، بلکه دوستت خواهد داشت و محبوب خدا می گردی، زیرا خداوند در قرآن می فرماید:
انّ الله یحب التوابین (5) ؛خداوند همواره توبه کنندگان را دوست خواهد داشت.
پس گناهت هر اندازه زیاد باشد، از لطف و آمرزش بی نهایت خدا که بیش تر نیست.
شعوانه پس از شنیدن کلمات امیدوار کننده واعظ، گریه‌کنان از آن ‌جا بیرون آمد.تحول روحی و انقلاب عظیمی در درونش ایجاد شده بود ، از همه گناهان کوچک و بزرگ دست کشید، کنیزها و برده‌هایش را آزاد کرد. به تلافی اعمال زشت گذشته‌اش به «عبادت» و کسب معرفت دینی مشغول شد، تا جایی که لاغر گشت. روزی به خود نگریست و گفت: آه .آه ، در دنیا به این نحو گداخته شدم، نمی‌دانم در آخرت حالم چگونه است.(6)
ای خواهری که از سادگی و بی توجهی به سرنوشت خویش پشیمانی و مهم تر از آن خود را در پیشگاه خداوند، شرمنده و خجالت زده می بینی، آیا می خواهی بدانی که سرانجام کار« شعوانه» به کجا کشید؟
او که خود را در پیشگاه خدا رو سیاه می دید و خویشتن را سزاوار سرزنش و عذاب الهی می‌دانست، ولی از لطف و رحمت پروردگار مأیوس نبود. نه تنها دیگر هیچ گناهی را مرتکب ‌نشد، بلکه سحرگاهان زمان خلوت کردنش با خدا بود. راز و نیاز و مناجات و اشک و گریه بسیار داشت. به نماز شب و خواندن نماز های پنجگانه در اول وقت پایبند بود.
سرانجام شعوانه یکی از اوتاد عظیم الشأن و واعظان و معلمان اخلاق گشت. درس اخلاق می گفت . شاگردان بسیاری داشت. شاگردان او تنها مردم عادی نبودند، بلکه زاهدان و عابدانی در درس اخلاق و مجلس موعظه او حاضر می‌شدند.
پس ای کسی که نسیم محبت خداوند شامل حالت شده ،راه بازگشت و پاک شدن برای همه باز است. ببین «شعوانه» با چه روحیه‌ای و چگونه توبه کرد؟
پیشنهاد می کنیم که کتاب« قلب سلیم » و گناهان کبیره را که هر دو اثر از شهید دستغیب است، مطالعه کنید.

پی نوشت‏ها:
1. آل عمران (3) ، آیه 178.
2. کلینی، اصول کافی، ج 4، شرح و ترجمه حاج سید جواد مصطفوی، ص 168، حدیث 10.
3. همان، ص 164.
4. زمر (39)، آیه 59.
5. بقره (2)آیه 222.
6. ملا احمد نراقی، معراج السعاده، ص 534.انتشارات دهقان، چاپ هشتم .