با سلام
اگر به پسر بزرگ پدرو مادر اهمیت ندهند و فرزندان کوچک تر را عزیز بدارند حالا به دلایل مختلف می تواند باشد و اگر محبت و ارزش و( مال به نظر من خیلی کم و بی ارزش می باشد منظور از این مورد ارزش گذاشتن می باشد.) و چیزی هم که دارند چه معنوی چه مادی داشته باشند به آنها می بخشند(به دوتافرزند کوچکتر از من- ودرکل شش فرزنددارند) در این صورت بر عهده فرزند بزرگتر می باشد یا نه لطفاً راهنمایی فرمایید.در ضمن اولین پسرشان که بزرگتر بوده زودتر از پدرو مادر فوت کرده بنده بعد از آن پسر بزرکتر می باشم. و پدر و مادرم الان در قید حیات می باشند.
پرسشگر گرامی با سلام و سپاس از ارتباطتان با این مرکز
متاسفانه منظورتان از این که نوشته اید:"در این صورت بر عهده فرزند بزرگ تر می باشد یا نه؟"مبهم است. اما با توجه به قسمت آخر سوال به نظر می رسد درباره نماز قضای پدر و مادرتان پرسیده اید که آیا بر عهده شما هست یا نه؟
در این صورت پاسخ چنین است:
به فتوای حضرت امام خمینی تنها نماز قضای پدر بر عهده فرزند بزرگ است . ملاک هم فرزند بزرگ در قید حیات است. بنابراین قضای نماز پدرتان بر عهده شماست. البته بعد از فوت ایشان، اگر نماز قضایی داشته باشند.(1)
برادر عزیز !وظیفه قضای نماز پدر و مادر، ارتباطی با نحوه برخورد ایشان با فرزندان و بدرفتاری نسبت به ایشان ندارد.
در دین اسلام حق و حقوق امری طرفینی است، یعنی همان طور که والدین نسبت به فرزندان دارای حقوقی هستند، فرزندان نیز حقوقی بر گردن پدر و مادر دارند. در دین اسلام همان گونه که برای فرزندان در مقابل پدر و مادر وظایفی تعیین شده، برای والدین در مقابل فرزندان نیز وظایفی تعیین شده است. هر کس که از آن وظایف تخطی کند، دچار معصیت شده است. اگر جبران نکند ،قطعا مواخذه می شود.
از جمله وظایف والدین، نام نیکو نهادن بر فرزند و تربیت صحیح آن ها، عدم تبعیض و ناعدالتی در حق فرزندان است. در صورتی که مراعات نشود، والدین دچار تبعیض و بی عدالتی شده و اگر جبران نکنند، گنهکارند.
در عین حال تبعیض و بی عدالتی والدین نباید سبب بی احترامی به ایشان توسط فرزندان شود زیرا همان گونه که گفتیم در اسلام حق و حقوق امری طرفینی است. از جمله وظایف فرزندان ، احسان و نیکی به والدین، احترام والدین در گفتار و رفتار و پرهیز از رنجاندن آنان، نهایت تواضع و خشوع در برابر آنان، دعا و استغفار در حق آنان، شکر و سپاس خدا به خاطر نعمت وجود والدین است.
زیرا هر چند فرزندان از زمانی که به سن تکلیف یا تمییز و تشخیص میرسند، باید از والدین اطاعت کنند و به آنان احترام بگذارند . کاری نکنند که رنجیده خاطر گردند، اما والدین نیز از زمان انعقاد نطفة فرزندان و بلکه پیشتر از آن، موظف به رعایت یک سری آداب هستند تا فرزندانشان از جهت آفرینش جسم، روح، فکر و سایر استعدادهای طبیعی و خدادادی ساختار سالم، عالی و نیکویی داشته باشند.
بنابراین، همان طوری که بدرفتاری، بداخلاقی و بیاحترامی به والدین، فرجام خطرناک و خوار کنندهای دارد و عاق والدین را به دنبال خواهد داشت، ظلم و بدرفتاری با فرزندان و عدم انجام وظایفی که در برابر فرزندان مقرر شده، مسئولیت سنگین و مؤاخذه شدید الهی را به دنبال دارد . آنان را مورد عاق فرزندان قرار خواهد داد. با این همه ، فرزندان به هیچ صورت نمیتوانند زحمات و تلاشی را که پدر و مادر برای فرزند متحمل شدهاند، ادا کنند.
موفق باشید.
پی نوشت :
1. توضیح المسائل امام خمینی، انتشارات نیلوفرانه، چهادرهم ، 1388. ص 217، مساله 1390.
