که نمیتونم دهانم رو باز کنم و حرف بزنم. الان دیگه میدونم هر بار که اینطور میشم اون شخص رو اخرین باره که می بینم.چرا این حالت پیش میاد برای همه هست؟
پرسشگر گرامي با سلام سپاس از ارتباط تان با اين مرکز
پرسش تان خالی از ابهام نیست . اگر منظورتان این است که هر گاه فردی را که در بستر مرگ و احتضار افتاده می بینید، چنان حالتی در شما ایجاد می شود،حالات روحی همه آدم ها همانند نیست. همه در برابر افرادی که در حال احتضار و کسانی که لحظات مرگ را می گذرانند،قرار می گیرند، عکس العمل شما را ندارند. با نگاه کردن به حالات و عکس العمل افرادی که دور و اطراف تان هستند، و بر بالین افراد محتضر حاضر می شوند، مطلب را به راحتی می توانید بفهمید. اختلاف حالات افراد در این خصوص عللی می تواند داشته باشد. از جمله متفاوت بودن بینش و عقاید، ظرفیت و قدرت تحمل ها، تکرر و تمرین حضور و مانند آن.
اگر منظورتان این است که هرگاه با کسی برخورد می کنی و در مقابلش چنین وضعیتی پیدا می کنی، یعنی احساس می کنی که روح دارد از بدن تان خارج می شود، آن شخص می میرد، چنین حالت و احساسی استثنایی است که از راه تمرین و تجربه یا کارکردهای معنوی خاصی به دست آمده است. چنین حالت یا احساسی در همه مردم وجود ندارد. اگر منظور تان چیز دیگری است، در نامه بعدی توضیح دهید.
موفق باشید.
