بسم الله الرحمن الرحیم
با سلام.می خواستم بپرسم کجا می تونم مراحل سلوک رو طی کنم؟
من تو شهر بابل زندگی می کنم و رشته تحصیلیم ریاضی بوده تازه کنکور دادم.من خیلی به عرفان و مسایلش علاقه دارم.
متشکرم
پرسشگر گرامی با سلام و سپاس از ارتباط تان با این مرکز.
سیر و سلوک جا و مکان ندارد. انسان در همه حال و همه جا می تواند به سوی خدا رهسپار باشد.
برای رسیدن به عرفان و قله یقین دو راه وجود دارد:
1-راه علمی و تفکر در مسائل آن و مطالعه آیات خداوند تا این که به مرتبه علم الیقین برسد.
2- راه عملی و مداومت در ذکر خدا و انجام اعمال صالح تا به مرتبه عین الیقین برسد. البته منظور از ذکر، تنها ذکر لسانی نیست، بلکه باید با تمام وجود، خود را در محضر باری تعالی ببینیم. این معنی را بچشیم.با زبان حال و قال ذاکر خدا باشیم.
برای حرکت در مسیر عرفان عملی و خود سازی، چند مورد خدمت تان ارائه می شود،ان شاءالله راهگشا باشد.
بعد از توبه و بازگشت،بايد در طلب حضرت مقصود برآيد. دست از طلب بر ندارد تا به مقصد نايل شود.
مرد بايد كز طلب و ز انتظار هر زمان صد جان كند در ره نثار
ني زماني از طلب ساكن شود ني دمي آسودنش ممكن شود
گر فرو استد زماني از طلب مرتدي باشد در اين ره بي ادب(1)
همان طور كه در آخرين آيه سوره كهف آمده:«...فمن كان يرجوا لقاء ربه فليعمل عملا صالحا و لايشرك بعبادة ربه احدا؛
هركس طالب ديدار پروردگار خویش است،بايد خالصانه خداوند را عبادت نمايد و اعمال شايسته انجام بدهد».
در مرتبه نخست، مراقبة چند امر و مداومت بر آن الزامي است كه به آن ها اشاره می نمائيم:
1.عمل به واجبات و ترك معاصي و محرمات. خداوند مي فرمايد:انما يتقبل الله من المتقين؛(2)
حقيقت جز اين نيست كه خداي متعال عمل را از صاحبان تقوا قبول مي كند.
اساس تقوا،در انجام واجبات و ترك محرمات است.
2.مداومت بر نماز شب كه طريقه صالحان است.
نماز شب لازمه حب و طلب است.كسي كه طالب قرب خدا است،بايد به آن التزام داشته باشد. خداي متعال به حضرت موسي عليه السلام مي فرمايد:
«اي پسر عمران! دروغ مي گويد آن كس كه گمان مي كند مرا دوست دارد و همين كه شب مي رسد ،از من روي مي گرداند و مي خوابد...»(3)
رسول خدا صلي الله عليه و آله فرمود:دو ركعت نماز در دل شب نزد من محبوب تر است از همة دنيا و آنچه در آن است.(4)
براي اطلاع بيش تر به سوره هاي اسراء/79-فرقان/64-سجده/16-زمر/9-وكتاب هاي اخلاقي جامع السعادات،اخلاق شبر،معراج السعادة رجوع شود.
3.مداومت بر تسبيح حضرت زهرا سلام الله عليها بعد از نمازهاي واجب.
امام صادق عليه السلام اين تسبيحات را متصلا انجام مي دادند، و آن را با چيزي قطع نمي كرد.(5)
همچنين فرمود: هركس اين تسبيح را پیش از اينكه حالت نماز را به هم بزند، به جا آورد،خداي متعال او را مشمول مغفرت خود مي گرداند.(6)
چه بهتر كه بعد از تسبيح «لااله الا الله»را هم با حضور قلب بگويد.
4.مداوت بر دعا
از جمله دعاي صباح و كميل و مناجات خمسه عشر،و در دعا به فقر توجه داشته باشد. بداند هر چه خير هست، همه به دست غني مطلق و رب العالمين است.
5.مداومت بر طهارت (وضو)در همه اوقات.
رسول خدا صلی الله علیه و آله فرمود:
هر چه می توانی در حالت طهارت باش که خدای متعال عمر تو را زیاد می کند.اگر توانستی شب و روز در همه اوقات بر حال طهارت باشی، این کار را بکن.برای اینکه اگر مرگ تو در حال طهارت برسد، شهید بوده و در زمره شهدا خواهی بود.(7)
همچنین فرمود:مداومت بر طهارت داشته باش تا روزی برای تو وسعت پیدا کند.
6.مداومت بر تلاوت قرآن.
7.اظهار مودت به چهارده معصوم علیهم السلام مخصوصا نسبت به حضرت ولی عصر ارواحنا له الفداء،و توسل به آن حضرات و طلب شفاعت از آن ها.این امر از ارکان اصلی در سلوک عبودی است.
8.مداومت بر روزه سه روز از هر ماه قمری.
برای این امر یکی از سه روش اتخاذ شود:
الف.پنجشنبه اول ماه،چهارشنبه وسط ماه، و پنجشنبه آخر ماه.
ب.اول و وسط و آخر هر ماه.
ج.ایام البیض هر ماه،روزهای 13،14،15هر ماه.
تذکر:همواره مواظب باشید اعتدال را رعایت نموده و از افراط و تفریط بپرهیزید، زیرا همین مسأله عامل گمراهی انسان است.
یعنی همیشه میانه رو باشید،ره چنان رو که رهروان رفتند.
در انتخاب مواردی که بیان شده، مراعات طبع تان را نمایید،یعنی ببینید میل باطنی شما به کدام یک از موارد بیش تر است. همان را اهتمام داشته باشید.
از حیث زمانی هم توجه به اقبال و ادبار قلب تان نمایید، یعنی اگر وقتی حالت بی میلی شدید روی داد، یکی دو روز آن عمل را ترک کنید تا دوباره میل باطنی ایجاد شود.
پی نوشت ها:
1.منطق الطیر ،عطار نیشابوری.
2.مائده(5)آیه7.
3.ملا محمد مهدى نراقى،جامع السعادات،ج 3،ص150. اعلمى،بيروت،چ4.
4.شیخ حر عاملی،وسائل الشیعه،ج 5،ص 276،آل البیت،قم،1409ق
5.شیخ کلینی،فروع کافی،کتاب الصلاه،باب التعقیب،ج3،ص342، دارالکتب الاسلامیه،تهران،1365ش.
6.شیخ حر عاملی،وسائل الشیعه،ج 1،ص 268-269،آل البیت،قم،1409ق.
7.المتقی الهندی، کنزالعمال،ج 16،ص 129، مؤسسه الرساله، بیروت ، 1409 ه ق.






