علم غیب

پرسشگر گرامی با سلام و سپاس از ارتباطتان با این مرکز
خداوند بشر را برای رسیدن به بندگی و عبودیت خلق کرده است:
وَ ما خَلَقْتُ الْجِنَّ وَ الْإِنْسَ إِلاَّ لِيَعْبُدُونِ؛ (1)
من جنّ و انس را نيافريدم جز براى اينكه عبادتم كنند (و از اين راه تكامل يابند و به من نزديك شوند)!
اگر بنده خدا شدی، خداوند بندگانش را بالا می برد و قدرت تصرف در جهان می دهد.
اگر بنده خدا شدی و به درجات بالای بندگی رسیدی، خداوند حقیقت بینی و تعبیر و تأویل احادیث (دیدن چهره واقعی انسان ها و واقعه ها) ، طی الارض، تصرف در جهان (مثل آوردن تخت بلقیس از یمن به فلسطین در چشم به هم زدنی توسط آصف بن برخیا ) و ... را به تو خواهد داد.
بنده کسی است که دنبال مقامات ظاهری و دنیایی نیست، بلکه فقط رضای خدا را می طلبد.
کسی که این مقصدها را طلب کند ، گر چه با ریاضت و مخالفت با نفس و ...(مثل ریاضت های مرتاضان هندی) می تواند به قدرت تصرف در جهان برسد ، ولی این معامله و دنیا طلبی است، نه بندگی و عبودیت.
کرامت عالمان ربانی و بندگان خاص خدا ، عطای خداست، نه کسب و مقصد و مقصود خودشان ،زیرا عبادت فقط با خلوص محقق
می شود . هدف بودن مقامات با خلوص سازگار نیست. غایت بندگان خدا از بندگی، رسیدن به مقامات نبوده و نیست. اگر عبادتی برای رسیدن به مقامات باشد، دیگر عبادت نیست.
در روایتی آمده :
العبودية جوهر كنهها الربوبية؛(2)
عبادت گوهری است که باطن آن ربوبیت است.
در روایتی دیگر آمده که خداوند فرموده :
عبدي أطعني أجعلك مثلي أقول للشيء كن فيكون، وتقول للشيء كن فيكون؛ (3)
بنده ام مطیع من باش تا تو را مانند خود سازم. به هر چه امر کنم ، می شود و تو هم به هر چه امر کنی، بشود.
ان لله عبادا أطاعوه فيما أراد فأطاعهم فيما أرادوا، يقولون للشئ كن فيكون ؛(4)
خدا را بندگانی است که مطیع اراده اویند. خدا هم مطیع آنان شده و اراده آنان را محقق می سازد، به نحوی که به هر چه اراده کنند، می گویند: باش، پس می شود.
پس مقامات بندگان خدا بی نهایت است، مانند مقامات خدا . فقط با بندگی می توان بدان ها رسید. بندگی یعنی فقط رضای خدا طلبیدن ،نه برای رسیدن به مقامی کار کردن.
پی نوشت ها:
1. ذاریات (51) آیه 56.
2. امام صادق ، مصباح‏الشريعة ، بیروت، اعلمی، 1400 ق، ص 7.
3. شیخ حر عاملی ، الجواهر السنیه ، نجف، النعمان، 1384 ق، ص 361.
4. همان.