پرسشگر گرامی با سلام و سپاس از ارتباطتان با این مرکز
از این که در عنفوان سن پرحرارت و پر طراوت جوانی در اندیشه ساختن روح و جان خویش بر آمده تا با عزم و اراده قوی در راه پاکی و کسب رضالیت خداوند قدم نهید خرسندیم. امیدواریم که اراده پولادین خود را به کار بسته و روح خویش را از زندان معاصی و پلیدی ها رهایی بخشید. در این صورت به یقین، نسیم دلنواز عفو و رحمت پروردگاری کریم و رئوف که توبه كنندگان درگاهش را در شمار محبوب ترین بندگان میشمرد، شامل حال تان خواهد شد.
این سخن خدا است: «ای پیامبر! از قول من به مردم بگو: ای بندگان من! ای کسانی که (با بدیها و گناهان) بر خود ستم روا داشتید، از رحمت خداوند نا امید نشوید (و بدانید که در صورت توبه کردن) خدا همه گناهان را میآمرزد، چه این که او بسیار آمرزنده و مهربان است». (1)
یأس و نا امیدی از لطف و رحمت بی پایان و بی کرانه حق تعالی چرا؟
آنان که از روی عناد و لجاجت، عصیان با پروردگار هستی نکردهاند، یا بر آن موضع نیستند، بلکه گناه آنان از روی جهل و سهو و پیروی هوای نفس و غلبه نفس اماره و مقتضیات جوانی آنان بوده و سپس توبه حقیقی کردهاند، چرا مأیوس شوند؟ یأس از رحمت الهی، خود از گناهان کبیره و در ردیف کفر قرار دارد!
توبه و پشیمانی از گناه توفیقی است که انسان را از گناه پاک و پاکیزه می نماید. انسان بعد از توبه مورد عنایت خدا قرار می گیرد. حتی خدا وعده داده است که گناهان شخص توبه کار را نه تنها از ذهن کسانی که شاهد گناه او بوده اند، پاک می کنم، بلکه از یاد ملائکه مقرب خود نیز می زدایم.
از آیات و روایات استفاده مىشود که توبه مخصوص گناه ویژهاى نیست . شخص خاصى را نیز شامل نمىشود. خداوند نسبت به هر عمل گناه و هر ظلم و ستم و اسرافى، وعده پذیرش توبه را داده، در آیه: «توبوا الى الله جمیعاً»؛ (2) هر گناهکارى دعوت به توبه شده است. و در این جهت فرقى بین گناه کبیره و صغیره نیست.
توبه هر گاه حقیقى و واقعى باشد و از اعماق جان برخیزد و جامع شرایط باشد و واقعاً از گناهى که مرتکب شده ، احساس خجلت و ندامت کند و خود را در پیشگاه خدا شرمنده ببیند و در صدد کسب رضاى حق تعالى باشد, مقبول درگاه احدیت واقع شده، آثار و برکاتش نمایان مى گردد. هر چند گناه، بزرگ یا بسیار باشد.
حقیقت توبه، پشیمانی از گناه و قصد و عزم جدی برای ترک آن است. اگر کسی به این حالت دست یافت، حقیقت توبه در او محقق شده است. چنین شخصی امیدوار باشد خداوند او را بخشیده است.
رسول خدا صلوات الله علیه مىفرمایند: «الندم من الذنب توبة». (3)
پشیمانی شما از انجام گناه، بهترین دلیل بر آن است که عزم تان بر توبه جدی است. همین که از عمل خود پشیمان هستید، کفایت می کند. اما بهتر است استغفار کنید. رسول خدا در گفتار حکیمانه اى آن را سلاح گنهکار، براى دفاع از خویشتن در برابر دشمن (گناه و عقوبتش ) شمرده اند :
«سِلاحُ الْمُذِنْبِ ، اَلإِسْتِغْفارُ ؛ (4) اسلحه گنهکار ، طلب آمرش از خداوند است» .
همچنین حضرت استغفار را وسیله خوبى براى شست و شوى گناهان دانسته اند: «نعْمَ الْوَسیلَةُ ، اَلإِسْتِغْفارُ ؛ (5) براى از بین بردن آثار شوم گناه استغفار خوب وسیله اى است».
دوست عزیز !
چه کسی در وفای به عهد راستگوتر از خداوند است؟ قرآن مجید وعده داده که خداوند توبه را از بندگانش میپذیرد. بنا بر این گناهکاری که به گناه خویش اعتراف دارد، از آن پشیمان است، عزم جدّی بر ترک گناه و جبران گناهان گذشته از حق النّاس و حق اللَّه دارد، باید به قبولی توبه خویش و رحمت و مغفرت خداوند امیدوار باشد.
در صورتی که بخواهید توبهء شما اثرات عمیق تری داشته باشد، غسل توبه کنید و دو رکعت نماز توبه بخوانید و پس از آن 70 بار «استغفرالله ربی و اتوب الیه» بگویید و سپس به سجده بروید و گریه کنید.
التماس دعا
پینوشتها:
1. زمر (39) آیه 53.
2. نور (24) ، آیه 31 .
3. بحار الأنوار، علامة المجلسي، مؤسسة الوفاء، بيروت ، 1404 ه. ق، ج 77، ص 159 .
4. مستدرك الوسائل، محدث نوري، مؤسسة آل البيت (ع) ، قم، 1408 ه. ق ، ج 12 ، ص 122 .
5. همان ، ص 124 .
