سلام.
دختری 24 ساله هستم که تابه حال با هیچ پسری ارتباط نداشتم و سرم تو کار خودم بوده.اما الان چن وقته به شدت نیاز به ازدواج رو در خودم احساس میکنم و موردی برای ازدواج ندارم. میخواستم ببینم چیکار باید کنم؟از طرفی دیگه وقتی این همه دختر مجرد باسن های بالا رو میبینم از آینده میترسم.لطفا راهنماییم کنید.

پرسشگر گرامي با سلام سپاس از ارتباط تان با اين مرکز
یکی از مهارت هایی که امروزه در کشورهایی مانند امریکا به نوجوانان و جوانان آموزش داده می‌شود، خویشتنداری است؛ چیزی که اگر در ایران اسلامی امروز بر زبان آوریم همه می‌گویند: «حتماً شوخی می‌کنید». در واقع به ما آموخته اند که غریزه جنسی چنان پدیده بزرگ و مقاومی است که هیچ کس در برابر آن نمی‌تواند قامت استوار نگاه دارد. برخی بحث سرکوبی را مطرح می کند. اما منظور دقیق ما آن هم نیست. تلاش کردن برای سرگرمی به یک مسأله دیگر و مهم که در طی زندگی ما انسان ها فراوان وجود دارد، یکی از مواردی است که می‌تواند کمکی مناسب شمرده شود.
ارتباط نامشروع ، راهکار مناسبی برای اطفای شهوت نبوده و بیش تر دردسر آفرین است. مشکلات شما را روز به روز بیش تر می‌کند. این قبیل راهکارها کاملاً اثری موقت داشته، پس از مدتی به عنوان یک مشکل در زندگی شما باقی می‌مانند. گاهی نیز برخی پیامدهایی را به دنبال دارند که مشکلات را افزون می‌سازند. در مجموع راهکارها احساس گناه، افسردگی و اضطراب را به دنبال دارند. نمی توانید به آن ها به عنوان راهکار ارزنده چشم بدوزید. وجود دختران با سن بالا هم نبايد چنين چيزي را در ذهن شما تداعي نمايد كه بدون شوهر خواهيد ماند.
اگر با اختلالات اندامی(ارگانیک) خاصی که در برپایی غریزه جنسی نقش دارند، روبرو بشوید که باید به پزشک متخصص مراجعه نمایید و برای درمان اقدام نمایید. اما چنانچه با هیچ یک از موارد پزشکی روبرو نباشید و صرفاً مانند بیش تر افراد ،البته به نحوی شدیدتر با قرار گرفتن در معرض محرک های جنسی قادر به کنترل خویشتن نیستید، در شمار مسایل روانشناختی محسوب می‌گردد. می‌توانید با استفاده از روش‌های روان‌درمانی و در صورت لزوم استفاده از دارو- که روانپزشک آن را تجویز می‌کند- به یک درمان مناسب برسید.
در موارد مشابه افرادی که سریعاً به یک برپایی جنسی می‌رسند و قادر به کنترل آن نیستند، معمولاً با استفاده از برخی محرک ها و عادت کردن به تدریج سرعت تداعی‌های ذهنی شان افزایش یافته است.
این افراد با استفاده از برخی نشانه‌ها و نه وجود خود محرک جنسی در دنیای روبروی آن ها به سرعت به یک تداعی ذهنی می‌رسند. سپس با انزال ناخواسته روبرو می‌شوند. البته معدود افرادی نیز هستند که ممکن است تا این اندازه آستانه تحریکی شان پایین باشد. بدون تماس با محرک و به صرف تداعی ذهنی با یک برپایی جنسی روبرو شوند. به هر حال تمام این موارد مشتمل بر موارد درمان پذیر بوده و استفاده از برخی روش ها تا اندازه قابل توجهی از میزان و شدت آن می‌کاهد.
بهترین نوع درمان برای این افراد مداخلات دارویی و روانشناختی است. البته در مواردی خاص اگر وجود یک ضایعه و آسیب تشخیص داده شود، ناگزیر از مراجعه به متخصص مربوطه نیز وجود دارد که در بررسی‌های بالینی وجود آن تشخیص داده می‌شود. اما این تنها شامل موارد خاص می‌شود. در خصوص شما نیز بعید به نظر می‌رسد که با یک آسیب جسمی روبرو باشید.
در هر صورت همواره ترجیح داده می‌‌شود تا از مداخلات روانپزشکی و درمان های دارویی آغاز شود. ما با به کارگیری این روش قادر خواهیم بود که وضعیت روانشناختی فرد و وجود تداعی های بالا را خنثی نماییم. این روند کمک مناسبی برای سرعت بخشیدن به روان درمانی توسط روانشناس خواهد بود. این افراد بدون دریافت دارو به سختی قادر خواهند بود تا تصویرهای ذهنی و تداعی های مرتبط با این تصاویر و رسیدن به یک هیجان بالا را متوقف سازند.
پس از دریافت دارو، فرد مراجع قادر خواهد بود تا روش های کاهش اضطراب را فراگرفته و با انجام تنظیم تنفس تنش های بدنی و تنیدگی‌های روانی را از خود دور سازد. مناسب‌ترین روش تنظیم تنفس آن است که با بیرون دادن شکم هوا را به درون ریه ها وارد سازد . با فرو دادن شکم آن را خارج سازد. این عمل باعث می شود تا حجم بیش تری از ریه با اکسیژن پر شده و اکسیژن بیش تری به مغز برسد. در این صورت شاهد آن خواهیم بود که هیجانات کم تر می‌توانند شما را اداره نمایند. همچنین روش دیگری برای اجرای صحیح تنفس وجود دارد که بر اساس آن باید مراحل ذیل را طی نمایید:
- دراز بکشید.
- یک دست روی سینه یک دست روی شکم.
- به یک مساله دیگر فکر کنید.
- بر روی دستان تان متمرکز شوید. کدام دست با هر دم بالا می‌رود.
اما در روش تن‌آرمیدگی باید فرابگیرید که با استفاده از انقباض منظم عضلات خود تنش ‌های بدنی را نیز از بدن خودتان خارج ساخته و به یک مهار ماهیچه‌ای برسید.
باید برای اجرای تن آرمیدگی عضلات بدن تان را به شانزده گروه عضلانی( نوک انگشت تا مچ دست؛ مچ تا انتهای آرنج ؛ بازو تا کتف؛ در هر دست؛ نوک انگشتان پا تا مچ پا، عضلات ساق پا، ران تا کشاله ران؛ عضلات پیشانی بعلاوه عضلات کاسه سر؛ عضلات صورت و فک؛ عضلات گردن و سینه؛ مجموعه عضلات شکم) تقسیم نموده و هر یک را به طور جداگانه برای مدت 7 ثانیه با شمارش معکوس به طور نسبی منقبض نموده ،سپس ظرف مدت 3 شماره آن را رها سازید. بر احساس خوشایند مقایسه بین حالت گرفتگی و انقباض و حالت رها شدگی متمرکز شوید و به احساس خوشایند برسید.
یکی دیگر از الزامات درمان رها شدن از افکار جنسی، پرهیز از افکار مبتنی بر احساس تقصیر و گناهکاری است، چرا که فرد را از خودش مأیوس ساخته و وادار به ادامه دادن در مسیر عادت ناپسند می‌نماید. احساس افراطي گناه که در آن خودتخریبی صورت می‌گیرد، به هيچ وجه مطلوب نيست، بلکه احساس گناه فزاينده مسیری را برای پایدار شدن این افکار و تأثیر گذاری آن ها باشد. به همین دلیل در روش های کلینیکی همیشه بر بی‌تفاوت شدن و سازگار شدن با افکار و تصاویر ذهنی جنسی و آزار دهنده تأکید می‌شود و نه مقابله یا مبارزه که می تواند آن ها را پایدارتر نماید.
احساس گناه يکي از بزرگ‌ترين منابع اضطراب‌زاست . مي‌توان دريافت که احساس گناه بيش از حد زمينه‌اي را براي وابستگی بيش تر به رفتار جنسی فراهم مي‌آورد، پس با بالا بردن سطح عزت نفس و اعتماد به نفس و اميد به لطف و بخشش بيکران الهي به تعديل هیجانات جنسی خویش بپردازيد.
اما در نهایت اصلی ترین راه کاستن از حجم انبوه و میزان تهاجم افکار جنسی استفاده از روش های تغییر فکر و توقف افکار مبتنی بر تصاویر جنسی است که می‌توانند احساسی خوشایند در فرد ایجاد نمایند. هر چند با انجام روش‌های تن‌آرمیدگی می‌توان تا حدّ زیادی از ادامه این روند کاست، اما در درمان به آن نیز بسنده نمی‌شود و به فرد مبتلا یاد می‌دهند که چگونه با شمارش 1، 2، 3، به خودش با صدای بلند فرمان بس! داده و فکر خود را که شامل تصاویر جنسی است،متوقف سازد. این روش ظاهراً ساده کاملاً اثر بخش بودن خود را اثبات نموده و یکی از روش های جالب و کوتاه توقف فکر محسوب می‌گردد. فرد پس از مدتی در نهایت قادر می‌شود تا با یک صدای نجوای درونی به افکار نامتناسب و نابجای خود پایان دهد.