مشاوره

پاسخ:
@@@@
پرسشگر گرامی با سلام و سپاس از ارتباطتان با این مرکز.
از اينكه در فكر اصلاح خود از پستی ها هستيد ،خوشحاليم و به شما تبريك مي گوئيم.
عذاب روحی شما نشان می دهد که از وجدان بیدار و نفس لوّامه فعالی برخوردار هستید. یکی از نشانه های بیداری وجدان این است که فکر گناه، مانند کابوس وحشتناکی بر روح گناه کار سایه می افکند. زنجیر اعمال گذشته همچون طوق سنگینی بر دست و پای او می پیچید.احساس ناراحتی و عذاب روحی بعد از ارتکاب گناه نشان می دهد که چراغ ایمان و تقوا ،درون شما فعال است و نظر لطف و محبت خداوند معطوف شماست.
نگاه به نامحرم ریشه در هوای نفس و غریزه جنسی دارد.قبول داریم که تحمل فشار غریزه جنسی و هوای نفس ،آن هم با شرايط شما بسیار مشکل است اما محال نيست. به همین دلیل است که پیامبر صلي الله عليه و آله جهاد در جبهه های جنگ را با مبارزه با خواسته های نفس مقایسه نموده ، میدان جنگ و شهادت را جهاد اصغر نامید ، ولی از میدان خویشتنداری و کنترل غرایز به «جهاد اکبر» نام برد .
آیا مفهوم سخن حضرت این نیست که با کنترل غرایز، ثوابی برتر و بیش تر از ثواب و فضیلت مجاهدان در راه خدا را کسب می کنی؟
البته نگاه شهوت آلوده حرام است , ولی اگر نگاه با شهوت و التذاذ نباشد و نگاه به صورت و دست ها تا مچ بدون قصد لذت، اشکالی ندارد.
اما اگر نگاه تان آلوده است، توبه نماييد كه خداوند توٌاب و غفٌار و ارحم الراحمين است.
براي اين كه بهتر بتوانيد چشم خود را كنترل كنيد ،توجه شما را مواردي جلب مي كنم:
امام صادق علیه السلام فرمود : کسی نیست که از گناهان چشم پوشی کند، مگر آن که خداوند بصیرت باطنی و چشم ملکوتی به او عنایت می کند تا بتواند عظمت و جلال پروردگار را مشاهده نماید . (1)

امیر مؤمنان ‏علیه‏السلام می‏فرماید: "کسی که چشمش را فرو بندد، دل را آسوده کند".(2)
اگر کسی بداند با فرو بستن چشم به چه مقاماتی دست می‏یابد، به راحتی این کار را خواهد کرد. پیامبر می‏فرماید: "نگاه تیری از تیرهای مسموم شیطان است. کسی که آن را برای خوف از خدا ترک کند، خداوند ایمانی که شیرینی آن را می‏چشد، به او خواهد داد".(3)
امام صادق‏ علیه‏السلام می‏فرماید: " کسی که به زنی نگاه کند، آن گاه چشمش را به‏ آسمان افکند یا چشمش را فروبندد، نگاهش را برنمی‏گرداند مگر آن که خداوند حورالعین را به تزویج او درآورد".(4)
اما در مورد نمازهاي مستحبي: هيچ گاه دست از عبادت و دوستي با خداوند برنداريد.اين اعمال باعث مي شود كم كم محبت خدا در دل تان رسوخ نمايد ،به حدي كه از امور آلوده و گناه متنفر شويد. سفارش ما به شما همين است كه راه رفاقت با خدا را در پيش بگيريد تا جزء بندگاني بشويد كه خدا دست و پا و گوش و چشم شما شود.
در حديث قدسي بيان شده كه خداوند مي فرمايد:«لا يزال العبد يتقرّب الّى بالنّوافل حتّى‏احبّه، فاذا احببته كنت سمعه الّذى يسمع به و بصره الّذى يبصر به و يده الّذى يبطش بها...؛پيوسته بنده به واسطه انجام نوافل به من نزديك مى‏گردد تا آن جا كه او را دوست بدارم. پس آن گاه كه او را دوست بدارم، گوش او خواهم شد كه با آن مى‏شنود. چشم او خواهم گشت كه با آن مى‏بيند. دست او خواهم گشت كه بالا و پائين مي برد...»(5)
اگر از نظر بدني مشكلي نداشتيد، ازدواج مي كرديد تا به گناه نيفتيد . خداوند به حال شما آگاه است . موقعيت و سعي و تلاش تان بر ترك گناه و توبه شما را مي بيند. خداوند حتماً از لغزش شما مي گذرد . خود را نفرين نكنيد كه كار شايسته اي نيست و سبب خوشحالی شیطان می شود.
یأس و نا امیدی از لطف و رحمت بی پایان و بی کرانه خدا جايز نيست.در روایت است که مردی نزد رسول خدا آمد و گفت: ای پیامبر!مرتکب گناه شده ام .پیامبر فرمود : هر گاه گناه کردی، از پروردگارت طلب آمرزش کن .
مرد گفت: طلب آمرزش می کنم. اما دوباره مرتکب گناه می شوم.
پیامبر فرمود : دوباره گناه کردی، دوباره از پروردگارت طلب آمرزش کن.
مرد گفت: طلب آمرزش می کنم. ولی باز گناه می کنم.
پیامبر فرمود : چون گناه کردی، باز از پروردگارت طلب آمرزش کن.
مرد بار چهارم همان جمله را گفت.
پیامبر فرمود : چون گناه کردی، باز از پروردگارت طلب آمرزش کن. چندان که شیطان مایوس و بازنده شود. (6)
آنان که از روی عناد و لجاجت، عصیان با پروردگار هستی نکرده‌اند، یا بر آن موضع نیستند، بلکه گناه آنان از روی جهل و سهو و پیروی هوای نفس و غلبه نفس اماره و مقتضیات جوانی آنان بوده و سپس توبه حقیقی کرده‌اند، چرا مأیوس شوند؟ یأس از رحمت الهی، خود از گناهان کبیره و در ردیف کفر قرار دارد!
باز آی، باز آی، هر آن چه هستی، باز آی گر کافر و کبر و بت پرستی، باز آی
این درگه ما درگه نا امیدی نیست صد بار اگر توبه شکستی باز آی
اگر مي توانيد با خانمي كه متاركه كرده و بدون شوهر است، با مشورت و صلاحديد خانواده خود ازدواج موقت نماييد.

پی نوشت ها:
1. حاج شیخ عباس قمی ، مفاتیح الجنان .
2.محدث نوری، مستدرک الوسائل، ج 4، ص 268، انتشارات آل البیت، قم، 1408ق.
3.علامه مجلسی،بحارالانوار، ج 101، ص 38،موسسه الوفاء ،بیروت،1404ق.
4.محمد ری شهری، میزان الحکمه، ج 4، ص 3292، انتشارات دار الحدیث، قم، 1375ش.
5. ميرزا جواد ملكي تبريزي‏،أسرارالصلاة، ص 5 ،مترجم: رضا رجب زاده، پيام آزادى‏،چ8، 1378 ش‏.
6. محمدی ری شهری، نهج الذکر، انتشارات دارالحدیث، ج 4، ص29 .