پدر و مادر

پرسشگر گرامی با سلام و سپاس از ارتباطتان با این مرکز
دغدغه و ناراحتی شما به خطر عاقبت برخی کارهای پدر نشان دهنده ی غیرتمندی شماست،که بسیار ارزشمند و شایسته تقدیر است. اگر چنین چیزی واقعیت داشته باشد، حق دارید که بابت آن ناراحت باشید. اما احتمال برداشت اشتباهی هست.
ممکن است یک موضوعی، مسئله ای و یا یک ذهنیت و سوء برداشت های قبلی باعث شده باشد شما آن نتیجه را بگیرید و یا اصلا قصد پدرت چشم چرانی نبوده، اگر چه لازم است از تمرکز دادن چشم به نامحرم به هر دلیلی خود داری کند. ولی به هر حال انگیزه ها در شدت و ضعف جرم بی تأثیر نیست. آیا هیچ احتمال نمی دهید در داوری تان اشتباه بکنید؟ آیا می دانید اگر واقعیت امری که خدا از آن گاه است، غیر از آن باشد که شما گفته اید گناهش پیش خدا به خاطر تهمت، آن هم به پدر بیشتر و جرمش سنگین تر از نگاه به نا محرم است؟
ولی به هر حال یک احتمال و گزینه این است که شما اشتباه نمی کنید و پدرت مرتکب چنین خطایی شده است، وظیفه شما به عنوان فرزند که از آن آگاهی پیدا کردید چیست؟ یک اصل تغییر نا پذیر را در همه حالات و شرایط به ذهن خویش بسپار و آن این است که :« والدین در هر وضعیت و شرایط لازم الاحترامند» .
والدین از دیدگاه عقل و دین از احترام برخوردارند. رعایت ادب به مقتضای حق شناسی نسبت به عمری تلاش و فداکاری و ایثار و از خود گذشتگی و سوختن و ساختن ها به خاطر فرزندان از ضروری ترین و برترین اولویت هاست. آن ها هم مثل سایر افراد معصوم نیستند. گاهی ممکن است خطا و اشتباه و یا گناهی را مرتکب شوند. باید با رعایت جایگاه پدری و حفظ احترام و شخصیت شان به آنان تذکر داد، آگاهی داد. اشتباه شان را به آنان گوشزد کرد.
در مورد پدر و مادر حق نداریم طوری برخورد کنیم که آن ها از دست ما ناراحت شوند، بیشتر باید سعی کنیم با تحمل و اخلاق خوش و احترام و روش پسندیده آن ها را متوجه کار ناپسند خودشان بکنیم.
در آیات سوره‌ی لقمان و عنکبوت که در مورد رفتار نیک با پدر و مادر می‌باشد، نکته مهمی را یاد آوری کرده است؛ می فرماید :
"إِلَیَّ مَرْجِعُکُمْ فَأُنَبِّئُکُم بِمَا کُنتُمْ تَعْمَلُونَ"؛ (1) "بازگشت شما به سوی من است و شما را از آنچه انجام می‌دادید با خبر خواهم ساخت." این آیه شریفه دو پیام می تواند داشته باشد . از یک سو به فرزندان متذکر می‌شود که "من به آنچه در مورد والدین عمل می‌کنید، و قصد و هدف تان چیست، آگاهم و اطلاعاتش را در قیامت به شما خواهم داد" .
پس هشدار ی است به فرزندان که روز قیامت و حساب در پیش است؛ مراقب رفتار خود با پدر و مادر باشید. از سویی دیگر شاید اشاره به این نکته باشد که چون صبر و شکیبایی در مقابل برخی اعمال بعضی پدر و مادرها، طاقت فرسا و سخت است، خداوند تلخی آن صبر را با شیرینی و حلاوت نظاره‌گری خود جبران می‌کند. به تعبیری می‌فرماید: ای فرزندان خوب! و ای بندگان پاکیزه ام که به خاطر اطاعت از من از بعضی حقوق و شادی های خود می گذرید، اگر چه صبر و تحمل کردن بدی ها، و نیکی کردن در مقابل رفتار والدین، سخت است؛ اما بدانید که من این رفتار نیک شما را می‌بینم و در روز قیامت پاداش عالی آن را به شما می‌دهم. آری اگر انسان بداند که خدا می‌بیند سختی‌ها به خاطر خدا شیرین می‌شود.
نکته ای که باید در سرآغاز هر اقدامی برای اصلاح و راهنمایی افراد و به تعبیر دینی « امر به معروف و نهی از منکر » مورد توجه قرار گیرد؛ این است که « ریشه همه گناه ها و معصیت ها ،ضعف انسان در « ایمان و تقوا » یا ضعف در « خود شناسی و خداشناسی » است که باعث می شود آدمی به سمت دنیا و لذت های موقت یا لحظه ای آن برود.
یکی ‌از دلائل ‌مهم‌ بی توجهی به ‌ گناه چشم چرانی نیز، ضعف ایمان و ضعف خداشناسی و نا آشنایی با آثار و عواقب این گناه و نا فرمانی از خدا است. از این رو لازم است ابتدا زمینه را برای آشنایی افراد با آفات وآسیب هایی که سلامتی جسمی و آرامش روحی وروانی چشم چران ها را در دنیا به خطر می اندازد وباانواع عذاب هایی که در آخرت متوجه آنان می شود، آگاه ساخت.
پس اگر از جهت علمی و آگاهی از مسایل دینی توانایی لازم را در خودت می یابیدو از جهت موقعیت خانوادگی پدرت حرف های شما رامی پذیرد ، با رعایت احترام پدر برای آگاهی بخشی به پدرت اقدام کن. و اگر شرایط برای خودت فراهم نیست، بررسی کن وببین در میان اقوام ،خویشان یا آشنایان چه کسی است که آن شرایط را دارد. با او در میان بگذار تا او با پدرت صحبت کند. راه دیگر این است که اگر پدرت با سواد است ،به تناسب سطح فکر ومیزان تحصیلاتش کتاب هایی در مورد گناه نگاه به نا محرم ،خداشناسی ،قیامت وکیفر گناهان تهیّه کنید ودر اختیار پدرت قرار دهید تا با مطالعه آن خود راه صحیح را انتخاب کند. یکی از کتاب هایی که می تواند برای پدرت مفید باشد کتاب « گناهان کبیره » از شهید دستغیب است.
پی‌نوشت‌ها:
1 . عنکبوت، 8 و لقمان، 15.