بدبینی نسبت به خداوند

با سلام
مشکل من در رابطه با کینه و بدبینی¬ام نسبت به خداوند و ائمه است. البته این مسئله حدود دو سه سال است که برای من ایجاد شده، بعد از آنکه حدود پنج شش سال حاجتی بسیار مهم را از خدا خواستم و با تمام وجود هم به او توکل و از او درخواست کمک کردم اما او به بدترین نحو ممکن پاسخم را داد، درواقع اصلا هیچ پاسخ و جوابی به آن همه درخواست من نداد. او و تمامی ائمه ای که از ایشان درخواست کمک کردم در مقابل این همه التماس کاملا بی تفاوت عبور کردند، مثل غریقی که به زجرآورترین شکل ممکن در حال غرق شدن است و افرادی که بی نهایت ادعای مهربانی، لطف و رافت و شفقت و کریم بودن را دارند آن همه التماس او را ببینند و کاملا بی تفاوت از کنار آن بگذرند! قبل از آن با تمام وجودم او و ائمه را دوست داشتم و تا آنجایی که می توانستم مسائل دینی و شرعی را رعایت می کردم. اما الان بعد از آن همه ناامیدی و بدبینی که به او و وعده هایش پیدا کردم دیگر از همه چیز بریدم. زندگی برایم کاملا بی معنا و زجرآور است و اصل خلقتم را کاملا ناعادلانه می بینم. من به وجود آمدم تا در هر دو جهان زجر و عذاب بکشم و این در حالی است که هیچ نظری هم در این رابطه از من خواسته نشد! من بی گناه محکوم شدم به بودن، به زیستن، به زجر و شکنجه ای ابدی و بعد هم نام آن را نعمت حیات گذاشتند و بابتش بر ما منت هم گذاشته شد!!! خیلی وقت است که به همین دلیل تمام وجودم سرشار از کینه شده است. دیگر هرگز دعایی نمی کنم و آن خواسته ام را هم دیگر تکرار نمی کنم. سعی می کنم تا حدی مسائل شرعی و واجبات را رعایت کنم اما کاملا سرد و بی روح، فقط به این دلیل که نمی خواهم بهانه ای برای شکنجه و عذابم به او داده باشم! لازم به ذکر است که من دانشجوی کارشناسی ارشد از دانشگاه تهران هستم و در رابطه با مسائل دینی هم کاملا اشراف و آگاهی دارم، کتابهای زیادی در این رابطه خوانده و سخنرانیهای زیادی را هم گوش داده ام. اینها را به این دلیل می گویم که تصور نشود فردی عوام هستم و به شکلی احمقانه به این بن بست رسیده ام! به همین دلیل هم به سادگی و با حرفهای تکراری از این قبیل که خداوند هزاران بار از مادر هم مهربان تر است و اینها همه آزمایش است و مصلحت است و ... قانع نمی شوم. چون این مسئله باعث شد که من به انتهای خط برسم، طوری که دیگر هیچ چیز برای از دست دادن نداشته باشم. بلایی که سر من آمد عادلانه و در حد طاقت و توان من نبود و تمام وجودم را نابود کرد...