پرسشگر محترم با سلام و تشکر از ارتباط تان با این مرکز؛
آیه مورد نظر :
وَ لَقَدْ عَلِمْتُمُ الَّذينَ اعْتَدَوْا مِنْكُمْ فِي السَّبْتِ فَقُلْنا لَهُمْ كُونُوا قِرَدَةً خاسِئينَ.
جریان این گروه در آیات 163-166 اعراف مفصل تر آمده، طبق آن آیات بی حرمتی آن ها، نقض حکم "حرمت کار و کسب در روز شنبه" است.
بنا بر این آیات و روایات وارد شده در بیان آن ها، روز شنبه کار و کسب بر یهود حرام بود. اين سنت ابراهيمي بود. این قوم که در ساحل دریا زندگی می کردند، کارشان صیدماهی بود. روزهای هفته که برای صید به دریا می رفتند، چیزی عایدشان نمی شد، ولی روزهای شنبه که صید ممنوع بود، ماهی ها به وفور در دسترس و آشکار بودند، به گونه ای که حتی از دریا به نهرها می آمدند و به راحتی قابل صید کردن بودند. خداوند این ابتلا را پیش آورد تا مؤمنان پایبند به امر و نهی خدا را از مؤمنان لاابالی و غیر پایبند شناسایی کند.
جمعی از مردم بالاخره نتوانستند خود را نگه دارند. برای صید ماهی ها به وسوسه افتادند. به حیله یابی پرداختند .با کندن
خندق هایی، روزهای شنبه راه آب به خندق ها را باز می کردند تا پر از آب و ماهی شوند . غروب شنبه راه بازگشت آب و ماهی ها به دریا را می بستند. روز بعد آن ها را صید می کردند. بدین وسیله حرمت صید در روز شنبه را زیر پا نهادند. خداوند هم به کیفر این حرمت شکنی آن ها را عذاب کرد. (1)
آيا به خاطر يك گناه جزئي آن هم ماهي گرفتن چرا بايد اين ها مجازات سختي شوند؟
اين گروه قصد تغيير احكام الهي و مبارزه با آن را داشتند. اگر در طول تاريخ باب اين ايرادها باز مي شد، تا الان هيچ چيزي از دين باقي نمي ماند. هر كسي به فرا خور حال خود قصد تغيير احكام الهي را مي كرد
پی نوشت :
1. فیض کاشانی، الأصفى في تفسيرالقرآن ،چ اول، قم، دفتر تبلیغات ، 1418 ق، ج1، ص 408.
