_تا جایی که میدونم بد گفتن از کسی در جایی که خود اون آدم نیست غیبت حساب میشه.اینکه میگن اگه شنونده، اون آدمو نمیشناسه اشکال نداره و غیبت نیست ،درسته؟ و دیگه اینکه خوب گفتن از کسی و تعریف از کارهای خوب کسی که در جمع نیست چطور؟میگن چون شاید طرف نخواد از کارهای خوبش کسی چیزی بدونه نباید گفت، این درسته؟
پرسشگر گرامی با سلام و سپاس از ارتباطتان با این مرکز
1- در صورتی که مجلس غیبت حساب نشود و شنونده، کسی را که غیبت او می شود نشناسد،اشکال ندارد، اما اگر مجلس، مجلس غیبت باشد و یا با غیبت کردن آن شخص را تمسخر کند، در این صورت نشستن در مجلسی که غیبت حساب می شود و مجلسی که مومنین در آن مورد تمسخر قرار می گیرند، جایز نیست؛ هر چند شنونده آن شخصی را که عیب او گفته می شود، نشناسد. (1)
2- گفتن خوبی ها و صفات خوب افراد، غیبت حساب نمی شود و غیبت فقط در صورتی است که مذمت افراد حساب شود. (2)
پی نوشت:
1. آیت الله مکارم شیرازی، گفتار معصومين (ع)، ص 55 و سؤال تلفنی (7840001-0251) از آیت الله مکارم شیرازی.
2. آیت الله مکارم، استفتائات جدید، ج2، سؤال 742 .
