حديثي در مورد ظهور

پرسشگر گرامی با سلام و سپاس از ارتباطتان با این مرکز
حدیث مورد اشاره به شرح زیر است:
«أخبرني أبو علي الحسن بن الحسين العباس الثعلبي قال حدثنا أبو الحسن محمد بن جعفر بن محمد بن جعفر بن الحسن بن جعفر بن الحسن بن الحسن بن علي بن أبي طالب قال حدثنا أبي قال حدثنا جعفر بن محمد قال حدثنا أبو جعفر أحمد بن يزيد قال حدثني أبو محمد عن أم سعيد الأحمسية قالت قلت لأبي عبد الله جعلت فداك يا ابن رسول الله اجعل في يدي علامة من خروج القائم قالت قال لي يا أم سعيد إذا انكسف القمر ليلة البدر من رجب و خرج رجل من تحته فذاك عند خروج القائم ؛ (1) ام سعید احمسیه گوید: به امام صادق عرض کردم : فدایت شوم علامتی از علائم خروج قائم در دست من بگذارید (که با آن قائم را بشناسم) امام فرمود: هر گاه ماه در شب تمام از ماه رجب بگیرد و از زیر آن مردی خروج کند، آن زمان ظهور قائم است».
این خبر و روایت از روایات آحاد است؛ یعنی متواتر یا نزدیک به متواتر نیست و این روایت در کتاب دلائل الامامه که از کتاب های معتبر است، آمده پس در حد خود معتبر است؛ ولی مطلبی که در آن آمده ، حکمی شرعی نیست تا تعبدا بدان گردن نهیم؛ بلکه خبر دادنی اجمالی از واقعه ای است که بعد از امام صادق و قبل از خروج حضرت قائم اتفاق می افتد و ما نمی توانیم به طور قطع مصداق آن را روشن و واضح کنیم.
این که نزدیک ظهور در نیمه ماه رجب در شب بدر ماه می گیرد، قسمتی از این پیش بینی است و بقیه اش "خروج مردی در این زمان است" که ما هنوز از این مطلب چیزی نشنیده ایم و ندیده ایم.
این که امسال ماه در نیمه رجب گرفته دلیل بر هیچ مطلبی نیست. هم چنان که تا به حال این اتفاق به کرات افتاده و در آینده هم اتفاق خواهد افتاد. بله ظهور امام زمان در نزدیکی یک چنین اتفاقی خواهد بود. یا به عبارت دیگر:
نزدیک ظهور امام هم چنین اتفاقی خواهد افتاد. اما این که این اتفاق همان اتفاق موعود باشد، دلیلی بر همان بودن، نداریم.
هم چنان که از وقوع نشانه های دیگر ظهور خبر و نشانه قطعی و یقین آوری نیست؛ بلکه به یقین می دانیم که هنوز آن نشانه ها واقع نشده اند.
پی نوشت ها:
1. طبری شیعی ، دلائل الامامه ، اول ، قم ، مؤسسه البعثه ،1413 ق ، ص 484 .