باسمه تعالی
با سلام
اینجانب سوالی درخصوص طهارت و نجاست داشتم که اگر پاسخ بدهید ممنون می شوم.
برخی موارد پیش می آید که انسان درخصوص نجس شدن یک چیز پاک در طول زمان اطمینان پیدا می کند ولی از طرفی هم احتمال خیلی زیاد دارد که آن چیز در اثر برخورد با آب کر پاک شده باشد. بطور مثال بچه هایی که ممیز طهارت و نجاست نیستند را اطمینان داریم که مثلاً در طول یک روز گذشته به دستشویی رفته اند و محل خروج بول یا غائط آنها نجس شده است و از طرفی هم احتمال می دهیم که با آبکشی بدن یا به حمام رفتن و غیره موضع نجس پاک شده باشد. یا در دستشوییهای عمومی اطمینان داریم که در طول چند روز حتماً نجاست به اطراف سنگ دستشویی ترشح می شود ولی از طرفی هم معمولاً در آن قسمتها آب ریخته می شود و پاک می شود. حال سوال بنده این است که با توجه به این که بعد از اطمینان از سرایت نجاست باید اطمینان پیدا کنیم که موضع پاک شده تا محکوم به طهارت شود در خصوص این موارد هم آیا این گونه است یا باید در چنین مواردی حکم به طهارت موضع کنیم. مثلاً اگر دیدیم کودکی در آب حوضی که که به حد کر نیست نشسته است آیا با فرضهای فوق آن آب محکوم به نجاست می شود؟ یا اگر در دستشوییهای عمومی اگر دیدیم اطراف دستشویی مرطوب است و افراد در آن قسمت رفت وآمد می کنند و رطوبت به جاهای دیگر سرایت می کند آیا باید همه آن قسمتها را نجس بدانیم؟
ضمناً اینجانب بدلیل این که کمی وسواس در نجس و پاکی دارم و طبق نظر علما باید در موارد مربوط به نجس و پاکی به عرف مراجعه کنم نظر عرف را در این گونه موارد جویا شده ام ولی به نظر واحدی نرسیدم. بعضی می گویند اینگونه موارد نجس هست و بعضی می گویند پاک است.
پرسشگر گرامي با سلام و سپاس از ارتباطتان با اين مركز
1- اگر چیزی قبلا پاک باشد و شک کنیم نجس شده است یا نه؟ پاک است هر چند احتمال نجس شدنش را بدهیم.
2- اگر چیزی قبلا نجس بوده است و یقین به نجس بودنش داشته باشیم تا زمانی که یقین به پاک شدنش نداشته باشیم نجس است هر چند احتمال بدهیم ممکن است پاک شده باشد.
3- در مورد پسر بچه و اطراف دستشوئی نیز اگر یقین داریم که پسر بچه نجس شده است یا یقین داشته باشیم که اطراف دستشوئی نجس است تا زمانی که یقین به طهارت بچه و اطراف دستشوئی پیدا نشود معامله نجاست می شود و لذا اگر بچه ای که یقین داریم نجس است در آب قلیل بنشیند، آب نجس می شود.
اما اگر یقین به نجس بودن بچه نداریم، مثلا احتمال می دهیم که اگر ادرار کرده باشد بعد از ادرار بچه را تطهیر کرده باشد یا اطراف دستشوئی را یقین نداشته باشیم که نجس است هر چند ممکن است نجس شده باشد و چون یقین به نجس بودن دستشوئی و بچه نداریم پاک هستند و اگر بچه ای که نمی دانیم بدنش پاک است یا نجس، در آب قلیل بنشیند آب نجس نمی شود.
از وسواس خود داری کنید و اسلام در مسأله طهارت و نجاست بسیار آسان رفتار نموده است، ملاک نجس شدن و نجس بودن فقط و فقط یقین انسان است تا زمانی که یقین به نجس شدن چیزی نباشد با شک و احتمال؛ شرعا چیزی و جای نجس نمی شود. (1)
پی نوشت:
1. آیت الله سیستانی، توضیح المسائل، مسأله 115 و 117 .
