1 سال هست از كسيكه واقعا دوسش داشتم جدا شدمخيلي خوابشو ميديدم ولي الان چند شبه همش ميبينم جلومه ولي باهام حرف نميزنه،كاي نميكنه
ميخوام بدونم تعبيرش چيه؟
پرسشگر گرامی با سلام و سپاس از ارتباط تان با این مرکز
این مرکز، تعبیر خواب نمی کند؛ اما با توجه به این که خواب های انسان می تواند در اخلاق و زندگی انسان تأثیرگذار باشد، چند نکته به اختصار اشاره می گردد:
1. امام صادق (ع) فرمود: «رؤیا، بر سه قسم است: گاهی بشارتی از ناحیه خدا است و گاهی وسیله غم و اندوه از سوی شیطان است و گاه، مسائلی است که انسان در فکر خود (در روزها هنگام بیداری) می پروراند و آن ها را در خواب می بیند». (1)
بیش تر انسانها به دلیل دل مشغولیهای دنیوی، از دیدن رؤیای صادقه محروم اند و همه یا بیش تر خواب هایی که میبینند، از اقسام دیگر است.
2. به دلیل ظرافت و پیچیدگی خواب ها، نباید خیلی روی آن ها حساس بود و باید نیروی خود را روی واقعیات زندگی متمرکز نمود.
3. توجه خود را بیش تر به نقاط مثبت و نورانی خواب معطوف کنید و اگر خوابی برای تان خیلی ناراحت کننده بود، صدقه بدهید و به زندگی و وظایف خود بپردازید.
4. خواب خود را برای دیگران تعریف نکنید؛ مگر به دلیل ضروری. خود نیز خواب خود را تعبیر به خیر کنید؛ زیرا تعبیر خواب، چه از ناحیه خود و چه از ناحیه دیگران، تأثیر واقعی در زندگی ما می گذارد.
نکته پایانی:
روشن نیست که آنچه در خواب دیده اید، از واقعیت بیرونی خبر می دهد یا نه و قاعدتاً باید ناشی از احساسات و تمایل درونی شما نسبت به ایشان باشد. در صورتی که جدا شدن شما از ایشان، کاری درست و بر اساس عقل و شرع بوده است. نباید در کار عاقلانه خود تردید داشته باشید و ذهن خود را دوباره با یاد ایشان درگیر کنید. در این صورت، شاید این خواب، شیطانی بوده و برای گرفتار کردن و غمناک ساختن مجدد شما ایجاد شده است.
اما اگر جدایی شما طبق عقل و شرع نبوده، مثل این که با دختری مهربان دوست بوده اید و به دلایل واهی با او قطع ارتباط کرده اید و اکنون نگران هستید و این خواب ها را می بینید، خوب باید برای رفع مشکل اقدام کنید.
شما برای ما ننوشته اید که ماجرا چه بوده و با چه کسی دوست بوده اید و چرا از او جدا شده اید تا ما بتوانیم اظهار نظر بیش تری داشته و به شما در باره موفقیت تان کمک نماییم. در صورتی که مایل بودید، در تماس بعدی توضیحاتی را ارائه نمایید.
موفق باشید.
پي نوشت:
1. ثقة الاسلام کلینی، کافی، ج 8، ص 90، دارالکتب الاسلامیة، طهران، 1365 ه. ش.






