باسلام و خسته نباشید
زنی 40ساله ام و کارمند که همسرم معتاده اما نه به شکل افراطی اما بدیهیست انسان معتاد اونم به هروئین نمیشه بعنوان تکیه گاه مطمئن و شوهر روش حساب باز کردو پسری12ساله دارم .دقیقا زمانی که پسرم 9 ماهه شد فهمیدم شوهرم معتاده بارها تا مرز طلاق پیش رفتم اما هر بار نشد اگه از اول میدونستم معتاده هرگز بچه دار نمیشدم و حتما جدا میشدم .انزمان به هر مشاوری که مراجعه میکردم میگفتند دیگه بچه دار نشو. .تو مسیر زندگیم مستاصل و در مانده ام لطفا در صورت امکان راهنمایی بفرمائید.
1-الان بخاطر همسر معتادم فرزند من تنهاست انگار پدر ندارد من هم که تا 3سرکارم و تقریبا تمام بار مسئولیت زندگی بعهده منست من دوست داشتم 3 تا بچه داشته باشم دوست داشتم مثل بقیه رفت و امدداشته باشم پسرم اجتماعی بشه اما تمام این حق و حقوق را همسرم از من سلب کرده .آیا بهترنبود یا نیست من ازش جدا میشدم برای فرزندم بلحاظ تربیتی بهتر نبود؟
2- خواهر همسرم که پادرد شدید دارد و پدر و مادرش هم فوت شدند هفته ای 3شب به منزل ما میاید(متاسفانه بسیار زیاد خرافاتی و اهل جادو و جنبل و دعا و فال هست ضمنا بقول خدوش بخاطر درد پایش تریک میکشه )چون بقول خودش شبها تنهایی در منزل میترسد بارها پیشنهاد شده منزلش رابا اپارتمان تعویض کند اما زیر بار نمیره!آیا این حق و حقوق من نیست که اعلام کنم نمیتونم وقت و بی وقت نمیتونم خواهرشون را سرویس دهی کنم ؟من از دود و سیگار و و .. خلاف بدم میاد از اهلش هم بدم میاد احساس ناامنی میکنم در کنارشون 0.نمیخوام تنها فرزندم مثل اونا بشه .بدلیل خاطرات بدی هم که از ایشان دارم اصلا دوستش ندارم و جوری شده زمانی که میفهمم مثلا امشب میاد منزل ما دچار استرس و تپش قلب میشم. ایا وظیفه من هست که خسته از سرکار میایم هفته ای 3 شب هم میهمان ناخوانده ای را تحمل کنم از نظر دین اسلام ایا این ظلم به خویشتن نیست ؟؟؟؟؟
3-من تو این شهر غریبم و دوستان صمیمی ام بخاطر شوهرم روابطشونو با من تقریبا قطع کردن .ضمن اینکه خودمم روم نمیشه در اجتماع با وی حاضر شوم .میخواستم بدونم پسر نوجوانم اگر روزانه 4-5 ساعت در منزل تنها باشد ایا منحرف نمیشود .آیا اگر باپسر همسایه تنها باشد مشکل اخلاقی پیش نخواهد امد ؟ ایا تنهایی تابستان ایشان را چگونه پر کنم . من خیلی از این زندگی و اینده هراس دارم ؟؟؟وحشت دارم .تورو خدا کامل نصیحت وار راهنمایی و دعایم کنید.
باسپاس فراوان
با سلام وتشکر از اعتماد شما نسبت به مرکز.
نامه شما را خواندم و می توانم تا اندازه ای مشکلاتتان را لمس کنم. درود بر شما که بار زندگی را به تنهایی بر دوش کشیده اید و در فکر تربیت فرزند خودتان نیز هستید. اگر چه به نظر می رسد همسر شما در زندگی تان وجود مفیدی ندارد و در زمینه هایی مختلف زندگی از قبیل تأمین هزینه های جاری نیز کاری برای شما انجام نمی دهد و شما را با مشکلات تنها گذاشته است، اما تنها وجود نام پدر برای بچه ها نیز گاهی می تواند ادامه مسیر را برای آنان آسان نماید. البته برخی والدین معتاد کاملاً رفتاری حیوانی دارند و با توصیفاتی که در نامه نوشته اید، به چنین نتیجه ای نرسیده ام. همسر شما فردی است که در اعتیاد غرق گشته است و شاید هم بتوانید در ترک نسبی اعتیادش به او کمک کنید. اما در خصوص اقدام برای فرزند بیش تر، هرگز به این کار اقدام نکنید و از آن چشم بپوشید. این امر می تواند اقدام شما را برای طلاق گرفتن با دشواری بیش تری رو به رو سازد.
در خصوص جدا شدن از همسر باید گفت که اگر همسر شما فردی آزارد دهنده یا پرخاشگر و ستمگر است و با وجود این، هیچ یک از تعهدات خود را مورد توجه قرار نداده و به آن عمل نمی کند، حق با شما خواهد بود و میتوانید از او جدا شوید. اما در صورتی که آزاری برای شما ندارد، هرچند اسم شوهر بودن بر روی او باشد و در عین حال، با شما کاری ندارد و برای شما مشکلی را ایجاد نمیکند و علاوه بر بار مسؤولیت زندگی، اختیارات نیز بر عهده شما است و او جرأت مداخله در امور را ندارد، بهتر است به عنوان همسر شما همچنان حضور داشته باشد. اما باز هم اگر باعث از دست رفتن حقوق مالی شما شده و به وضعیت مالی شما - و نه بخشی از آن - به شدت آسیب میرساند، باز هم میتوانید برای جدایی اقدام نمایید.
اما در خصوص رفت و آمد اقوام شوهرتان به خانه شما دقیقاً حق با شما است و شما میتوانید از آن ها بخواهید که رفت و آمد منظم و کنترل شده ای داشته باشند و این امر باعث میشود که شما نتوانید به کارهای روزمره و جاری خود بپردازید. ضمن آن که این کار باعث میشود تا خانواده دارای شکاف بیش تری نیز بشود. البته در خصوص تپش قلبق و سایر مشکلات اضطرابی، باید به روان شناس و روان پزشک مراجعه نمایید و تحت درمان قرار گیرید و صرفاً با جلوگیری از ورود خواهر همسرتان به خانه شما، نمی تواند درمان مشکل محسوب گردد.
تقریباً میتوان مطمئن بود که تنها ماندن، ضربه زننده است و مهم آن است که برای او یک فعالیت سازنده را فراهم آورید.
اما در مورد تنها ماندن بچه در منزل یا با کسی در منزل یا هر جای دیگر نیز باید مراقبت کامل را از آن ها به عمل آورید. ما نیز مانند شما بر این باور هستیم که باید اوقات و ایام فراغت فرزند خودتان را به صورت مثبت و سازنده پر کنید. شما می توانید با مراجعه به برخی از مساجد و مراکز فر هنگی، بخشی از این اوقات را پر کنید و او را به فردی مطمئن بسپارید. نگران نباشید. هیچ ملازمه ای وجود ندارد که فرزندانی که پدرانشان معتاد هستند، معتاد خواهند شد. کافی است تلاش کنید تا فرزندتان در مسیری سازنده قرار گیرد و وقت خود را هدر ندهد. البته نباید فراموش نمود که پدر این کودکان به عنوان یک الگو همواره در مقابل دیدگان این افراد حضور دارند؛ اما روشن است که اگر ما به طور مناسب فرزندان خودمان را در مسیری سازنده قرار دهیم و آن ها در یک زمینه هنری، علمی، ورزشی یا هر مسیری دیگر سرمایه گذاری کردند، می توان انتظار داشت که از مسیر انحرافات دور بمانند.
