باسلام.آیا کسی که از روی اشتباه و یا شاید به اجبار که نمی دونسته کار به اینجه میکشه با شخصی که به او علاقه داشته وقتی در کنار او قرار می گیره به اجبار یک ارتباط کوچیک بین دو نفر برقرار میشه( برای 1.2 بار فقط).درصورتی خوده شخص(خانم)از این کار خیلی ناراضی و ناراحت باشه.و حال از آن کار خیلی رنج میکشدو زندگیش بهم ریخته و از خدا هم طلب مغفرت کرده باید چیکار کرد که از این حس نجات پیدا کند.و یک عذاب وجدان به خاطر زندگی اینده با فردی دیگری است؟توروخدا جوابم را بدهید..ممنونم
پرسشگر گرامي با سلام و سپاس از ارتباطتان با اين مركز
پرسشگر گرامی این که از اشتباه و گناه خود پشیمان هستید و به سوی خدا بازگشتید نکته ای ارزشمند و کمک کننده به خود شماست.
اين حس شما به خاطر اين است كه اثرات توبه واقعي را باور نداريد.
به دو نکته توجه داشته باشید :
1- گرچه کارشما گناه بزرگی بوده است. ولی هیچ گناهی نیست که با توبه واقعی پاک نشود
غرق گنه ناامید مشو ز دربار ما که عفو کردن بود در همه دم کار ما
با توبه میتوان از عذاب رهایی یافت. گنهکار قبل از توبه حالت و وضعیتی دارد که به موجب آن مستحق عذاب است، ولی پس از توبه و استغفار در پیشگاه خداوند، حالت او دگرگون میشود و روح عصیانگر او تصفیه شده و مستحق آمرزش و رحمت میگردد. مانند کسی که پس از ارتکاب جرم و ضایع کردن حق دیگری شایسته کیفر است؛ اما وقتی که شاکی را راضی کرد، مستحق تخفیف و یا بخشش میشود. هیچ گناهی غیر قابل بخشش نیست.
توبة از هر گناهی دو رکن اساسی دارد:
1- پشیمانی از گناه.
2- عزم بر ترک آن. امام علی(ع) می فرماید : "توبه به دل پشیمان شدن و به زبان آمرزش خواستن و به اندام ترک نمودن است". (1)
بر این اساس می توان گفت :
حقیقت توبه، پشیمانی از گناه و قصد و عزم جدی برای ترک آن است. اگر کسی به این حالت دست یافت ، حقیقت توبه در او محقق شده است. توبه هر گاه حقیقى و واقعى باشد و از اعماق جان برخیزد ، واقعاً از گناهى که مرتکب شده ،احساس خجلت و ندامت کند و خود را در پیشگاه خدا شرمنده ببیند و در صدد کسب رضاى حق تعالى باشد, مقبول درگاه احدیت واقع شده و آثار و برکاتش نمایان مى گردد. هر چند گناه بزرگ یا بسیار باشد.
رسول اکرم فرمود :
«هر مرضی، دارویی دارد. داروی گناهان، استغفار و طلب عفو و آمرزش از خدا است». (2)
و خداوند در قرآن برای تمام گنهکاران باب توبه را باز کرده و فرموده است:
«قل یا عبادی الذین اسرفوا علی انفسهم لا تقنطوا من رحمه الله ان الله یغفر الذنوب جمیعا؛ (3) ای پیامبر به بندگان گناهکار و اسراف کار در گناه بگو که نباید از رحمت خداوند مأیوس شوید. آری خداوند تمامی گناهکاران را خواهد بخشید» .
پس با توبه واقعی آرامش واقعی را به دست مي آيد و شما هم كه فرموديد توبه كرده ايد پس نگران نباشيد.
2- نکته مهم اینکه مبادا از گناهان گذشته خود به احدی حتی همسر آینده تان صحبت کنید انسان فقط و فقط باید در مقابل خدا اعتراف به گناهانش کند و از او طلب آمرزش کند.
موفق باشید.
پی نوشت ها:
1. محمد محمدي ريشهري، ميزان الحكمه، دار الحديث، 1416 ه.ق، ج 2، ص 997، ماده "ذنب".
2. همان، ص 997.
3. زمر (39) آیة 53.
