با سلام و عرض ادب
1.ايا خوش بيني در جامعه اي كه صلاح ان بر فساد ان غلبه داردحد و مرز و اندازهاي دارد لطفا" اين حد و مرز را بگوييد تا دچار ساده لوحي يا بد بيني مفرط نشويم
2.ايا حسن ظن با گرفتن گواه و دليل و سند و مشورت كردن در مورد درستي فردي كه با او معامله و... مي كنيم در تناقض است.
3.ايا حسن ظن يعني خوش بيني در حدي كه حتي احتمال هيچ گونه اسيب و ضرري و حيله گري از سوي ديگران را نيز نسبت به خود ندهيم.بر فرض مثال اگر خواهر ما تا دير موقع شب بيرون از خانه مي ماند و ميگويد كه خانه ي رفيقش درس مي خواند در اين جا بايد حسن ظن داشته باشيم و حرف او را باور كنيم و هيچ گونه تحقيق و برسي نكنيم و هر كس هر حرفي را زد به سادگي بپذيريم
4.اگر دو نفر به شخص سومي نسبت ناروايي دادند و بالعكس شخص سوم بگويد من اين كار را نكردم بايد به حرف كدام حسن ظن داشت و ان را پذيرفت.
پرسش 1:
حسن ظن
شرح : با سلام و عرض ادب 1.آيا خوش بيني در جامعه اي كه صلاح آن بر فساد آن غلبه داردحد و مرز و اندازهاي دارد لطفا" اين حد و مرز را بگوييد تا دچار ساده لوحي يا بد بيني مفرط نشويم؟
پاسخ:
پرسشگر گرامي با سلام و سپاس از ارتباطتان با اين مركز
منظورتان از جامعه اي كه صلاح آن بر فساد آن غلبه دارد، روشن نيست. شايد منظورتان جامعه اي است که فساد آن بر صلاحش غلبه دارد. در عين حال به روايتي از امير المومنين که هر دو صورت را شامل مي شود، اشاره مي کنيم :
اميرالمومنين علي عليه السلام مي فرمايد :
إِذَا اسْتَوْلَى الصَّلَاحُ عَلَى الزَّمَانِ وَ أَهْلِهِ ثُمَّ أَسَاءَ رَجُلٌ الظَّنَّ بِرَجُلٍ لَمْ تَظْهَرْ مِنْهُ حَوْبَةٌ فَقَدْ ظَلَمَ وَ إِذَا اسْتَوْلَى الْفَسَادُ عَلَى الزَّمَانِ وَ أَهْلِهِ فَأَحْسَنَ رَجُلٌ الظَّنَّ بِرَجُلٍ فَقَدْ غَرَّر(1) ؛ چون نيكوكارى بر زمانه و مردم آن غالب آيد و كسى به ديگرى گمان بد برد، كه از او عمل بدي و زشتي آشكار نشده، ستم كرده است. اگر بدكارى بر زمانه و مردم آن غالب شود و كسى به ديگرى گمان نيك برد، خود را فريفته است.
حد و مرز خوش بيني به افراد اين است که:
دربارة اشخاص گمان بد نداشته باشيم، نه اين که آن ها را حتما خوب بدانيم و با کمال سادگي دين و دنياي خود را به آن ها تسليم کنيم. اين کار خلاف عقل و دين است که آدمي به اشخاصي که شناخت درست و کاملي ندارد و آنان را هنگام عمل نيازموده، اعتماد کند و تسليم آنان شود.
بلکه مقصود اين است که:
آنان را بد ندانيد ! ولي تا خوبي آنان ثابت نشود، نبايد به صلاحيت و شايستگي آنان حکم کرد و اعتماد نمود. موفق باشيد!
اميدواريم به سوال تان پاسخ داده باشيم در غير اين صورت منظور خود را به صورت روشن و شفافتر براي ما بنويسيد تا پاسخ دهيم.
پي نوشت :
1.نهج البلاغه،انتشارات دار الهجره قم ، ص 489.
پرسش 2:
آيا حسن ظن با گرفتن گواه و دليل و سند و مشورت كردن در مورد درستي فردي كه با او معامله و... مي كنيم در تناقض است.
پاسخ:
تکراري
پرسش 3:
آيا حسن ظن يعني خوش بيني در حدي كه حتي احتمال هيچ گونه اسيب و ضرري و حيله گري از سوي ديگران را نيز نسبت به خود ندهيم.بر فرض مثال اگر خواهر ما تا دير موقع شب بيرون از خانه مي ماند و ميگويد كه خانه ي رفيقش درس مي خواند در اين جا بايد حسن ظن داشته باشيم و حرف او را باور كنيم و هيچ گونه تحقيق و برسي نكنيم و هر كس هر حرفي را زد به سادگي بپذيريم
پاسخ:
تکراري
پرسش 4:
آاگر دو نفر به شخص سومي نسبت ناروايي دادند و بالعكس شخص سوم بگويد من اين كار را نكردم بايد به حرف كدام حسن ظن داشت و ان را پذيرفت.
پاسخ:
تکراري
