آیا ما می توانیم برای هدایت و امر به معروف ونهی از منکر و بیداری جامعه و افراد، دست به کارهایی بزنیم که در حالت عادی انجام آنها گناه است؟ مثلا برای آن که بتوانیم در بحث ها و گفتگوها با دست پر حاضر شویم و اطلاعات فراوان داشته باشیم، موسیقی هایی گوش کنیم که در حالت عادی به خاطر لهو و لعب بودن، گوش دادن به آنها حرام است؟ یا فیلم هایی ببینیم یا کتابهایی بخوانیم که دیدن و خواندن آنها حرام است؟ یا مثلا برنامه های ماهواره را ببینیم تا بتوانیم به درستی آنها را نقد کنیم و افراد را با ماهیت آنها آشنا کنیم و به طور کلی با انبوهی از اطلاعات وارد بحث شویم؟ و یا مثلا برای آن که وانمود کنیم بسیار مدرن و به روز و آگاه هستیم، دست به چنین کارهایی بزنیم؟ و این که اگر در این راه دچار بعضی تحریکات جنسی شوم و امکان لغزش وجود داشته باشد، چه؟ لطف کنید و حد و مرزها رو به خوبی برام روشن کنید.
با سلام و عرض تبريک فرا رسيدن سال نو و سپاس از ارتباطتان با اين مرکز
براي هدايت، امر به معروف و نهي از منكر ديگران نبايد در گناه واقع شويد . تنها ارشاد ديگران بر شما لازم است.(1)
پي نوشت:
1. امام خميني،استفتاآت،ج 1 ؛احكام امر به معروف و نهي از منكر،س 19 .
