با سلام و خدا قوت به خاطر زحماتی که می کشین.من یک ساله که ازدواج کردم.فاصله خانه پدرم با خانمم حدود ده کیلومتره من بنا به دلایلی که ذکر میکنم دوست دارم تو شهر خانمم خانه بگیرم و زندگی کنم 1-مردم شهر خانمم به نظر خودم با انصاف تر و مومن تر هستند.2-بیشتر کارم در شهر خانمم است.3-اکثر فامیلم در شهر خانمم است-4-در شهر ما با زایمان دختر مادر خانم به کارهای دخترش رسیدگی میکند و رفت و امد کمتر میشود.5-یکی از برادرانم در شهر خانمم خانه دارد و یکی هم تصمیمم دارد انجا زندگی کند. حال با این دلایل که گفتم مادر م بدون هیچ دلیلیی میگوید باید در شهر خودم یعنی جایی که خانه پدر م است زندگی کنم
الان مانده ام که باید به حرف مادر که از واجبات دینم هست گوش کنم یا برای زندگی بهتر با همسرم به شهر خانمم بروم.لطفا من را راهنمایی کنید.در ضمن با هرکش مشورت میکنم حرفهایی میزند که حکم ثابتی برایم نمیشود.
با سلام و تشكر از اين كه با اين مركز ارتباط برقرار نموديد:
خداوند متعال نعمت هاي فراواني به ما ارزاني داشته که پدر و مادر جزو نعمت هایی است که خداوند متعال آن را به انسان عنایت فرموده است . قدردانی و سپاس از این نعمت خداوندی مانند سایر نعمت ها بر هر انسانی لازم و واجب است.
بهترین احترام و قدرشناسی از والدین ، محبت و اطاعت از آنها است.بر اساس آیات و روایات فراوانی که بر ضرورت نیکی به پدر و مادر و بدون خشونت سخن گفتن با ایشان تأکید دارد، بی توجهی و بی احترامی به پدر و مادر و نافرمانی از والدین، از گناهان کبیره محسوب میشود. این مسئله به قدری مهم است که پیامبر اکرم (ص) فرمود: "خشنودی خداوند در گرو خشنودی والدین و خشم او در گرو خشم والدین است". (1)
برادر گرامی!
در مواردی که با والدین اختلاف نظر دارید ، میتوانید با رعایت ادب و متانت و حفظ جایگاه پدر و مادر نظر خود را در موضوعات مختلف بیان کنید و از منطق خود دفاع نمایید. والدین نیز نباید توقع داشته باشند که فرزندشان همیشه پیرو نظریات آنها باشد.
در منطق اسلام ، حفظ حدود و رعایت تواضع و فروتنی در مقابل والدین مهم است. اما به این معنا نیست که قرآن و روایات معصومان از فرزندان می خواهد در بست تمام نظریات پدر و مادر را بپذیرند، بلکه آیة« فبشّر عباد الّذین یستمعون القول فیتبعون احسنه» (2) بندگانی را بشارت میدهد که سخنان را می شنوند و بهترین را انتخاب می کنند، این آیه فرزندان را نیز در بر می گیرد.
مهم این است که فرزندان از جدل و بحث های بیهوده که ممکن است به تیرگی روابط و موجب ناراحتی پدر و مادر بیانجامد، اجتناب ورزند، یعنی برای پدر و مادر حریم قائل شوند و شرائط سنی آن ها را در نظر بگیرند.
دوست عزیز
در این زمینه می توانید از بزرگان فامیل و افرادی که پدر و مادر از آن ها حرف شنوی دارند ، کمک بگیرید که به صورت غیر مستقیم خواسته های به حق شما را به پدر و مادر برسانند. هم چنین مسئله گذشت زمان و تغییر نگرش و خواست فرزندان را به آن ها بفهمانند.
دلائل مخالفت مادرتان با سکونت شما در شهری حدود10 کیلومتر با منزل پدرتان چیست؟
با توجه به اینکه نوشته اید اکثر فامیل شما در آن شهر هستند و یکی از برادرهای تان نیز در آن جا سکونت دارد. شاید مادرتان برای مخالفت با سکونت شما در آن شهر دلیلی داشته باشد که برای شما بیان نکرده و یا نمی تواند بیان کند . در این صورت می توانید از دیگران بخواهید - بدون اینکه مادرتان بفهمد شما خواسته اید- از مادرتان بپرسند که دلیل مخالفت او با سکونت تان در شهر دیگر چیست ؟
به دو دلیل ، در بیش تر مواقع پدر و مادر بهترین مشاور و پشتیبان هستند:
1. تجربه بسیار زیادی در زندگی دارند . انسان باید از تجارب همه و از جمله پدر و مادر بهره مند شود.
2. خیر خواه نسبت به فرزند خود هستند . هیچ وقت بدی را برای آنان نمی خواهند ، اگر چه گاهی در مصداق خیر و خوبی اشتباه می کنند و چیزی را می خواهند که در واقع خیر فرزند نیست.
در هر حال دو مسئله وجود دارد:
یکی احترام به پدر و مادر که همیشه باید باشد .
دوم اطاعت از آن ها که این همیشگی نیست و مشروط به آن است که سبب ورود در گناه یا ترک واجب و یا ظلم به دیگران(مثل همسر و فرزندان) نشود. سعی کنید تا رضایت مادر را در این مورد به دست آورید تا برای شما در زندگی شخصی و فعالیت های اجتماعی تان موفقیت های زیادی را در پی داشته باشد. دلایل شما برای سکونت در شهر دیگر، اگرچه خوبند، ولی دلایل محکمی نیست که بتوان با آن بر خلاف نظر مادرتان عمل کنید؛ اما اگر رفتن به آن جا را خیلی مناسب و در حد لازم دیدید، می توانید از طریق پدرتان( به صورت خصوصی) او را راضی کنید و یا در صورت ضرورت، با توریه و عذر کاری آوردن (مثل اینکه بگویی برای کارم مجبورم بروم و ...)در کمال احترام ایشان را راضی کنید.موفق باشید.
پی نوشت ها :
1.بحار الأنوار، علامة مجلسي، مؤسسة الوفاء، بيروت ، 1404 ه ق، ج 71، ص 80.
2. زمر (39) آیة 18.
