با عرض سلام
من دختری هتم که در خانواده ای معمولی از نظر مذهب زندگی میکنم .و در شرف نامزدی هستم.
چند وقت پیش با یک پسر نانمحرم ارتباط جنسی داشتم . البته فقط در حد بغل و بوسه بود و من به خود آمدم و پشیمان شدم .اکنون بسیار آشفته و نگرانم.
خواستم بدانم آیا زنا محسوب میشود؟
گناه آن در دین اسلام چگونه محسوب میشود؟
چگونه میتوانم توبه کنم؟
آیا باید حتما موضوع را به همسرم بگویم ؟
با سلام و تشكر از اين كه با اين مركز ارتباط برقرار نموديد:
اين كه از اعمال گذشته خود پشيمان شده و دنبال توبه كردن هستيد ،نشان از لطف خداوند به شماست. قدر اين حالت خود را بدانيد كه حالتي بسيار ارزشمند است.
اما چند سوال شما را در چند بخش جواب مي دهيم :
1- كار هايي كه گفتيد ، گناه و حرام است، ولي به اين موارد زنا نمي گويند و زنا محسوب نمي شود.
2-بهترين كار اين است كه سريعا توبه كنيد و بدانيد كه: اظهار پشیمانی در پیشگاه الهی دستور خاصی ندارد. مهم عزم بر ترک گناه و ندامت و پشیمانی درونی است . بحمدالله بدین حالت رسیده اید . .توبه هر گاه حقیقى و واقعى باشد و از اعماق جان برخیزد و جامع شرایط باشد و واقعاً از گناهى که مرتکب شده، احساس خجلت و ندامت کند و خود را در پیشگاه خدا شرمنده ببیند و در صدد کسب رضاى حق تعالى باشد, مقبول درگاه احدیت واقع شده و آثار و برکاتش نمایان مى گردد. هر چند گناه بزرگ یا بسیار باشد. قرآن کریم مى فرماید:
ای بندگان که بر خود اسراف و ستم کردید ، از رحمت خدا مأیوس نشوید که خدا همه گناهان را مى آمرزد, زیرا او بسیار آمرزنده و مهربان است .(1)
توبه حقیقی نه تنها آثار وضعی و تکلیفی گناه را محو می کند و گناهکار را از گناهان پاک می نماید، بلکه گناهکار توبه کننده را محبوب خدا می سازد. قرآن کریم می فرماید: «اِنّ الله یحبّ التوابین؛(2) خداوند توبه کنندگان را دوست می دارد». کسی که دوست و محبوب خدا شد، خدا عزیزش می کند؛ همه گناهان کبیره و صغیره او را می بخشد، چنان که پیامبر فرمود:«التائب من الذنب کمَن لا ذنب له؛(3) کسی که از گناه توبه کند (خداوند همه گناهان او را می آمرزد و) همانند کسی می شود که هیچ گناهی نکرده است».
3-اصلا لازم نيست گناه گذشته خود را به نامزدتان بگوييد ، بلکه انسان اجازه ندارد گناهان خود را براي كسي غير از خدا باز گو كند و آبروي خود را ببرد . توبه به درگاه خداوند كافي است.
پي نوشت ها:
1.زمر(39) آيه 53.
2.بقره(2)ايه 222.
3. کلینی ،اصول کافی، ترجمه حاج سيد جواد مصطفوى ، كتاب فروشى علميه اسلاميه ،ج 3.






