پرسشگر گرامي با سلام و سپاس از ارتباطتان با اين مركز
از سه امر سوال پرسیده اید و در سه بخش باید به جواب شما بپردازیم.
بخش اول: چگونگی توبه :
برادر عزیز؛
اظهار پشیمانی در پیشگاه الهی دستور خاصی ندارد. مهم عزم بر ترک گناه و ندامت و پشیمانی درونی است . اگر کسی به این حالت دست یافت ، حقیقت توبه در او محقق شده است . مراتب دیگر توبه برای رسیدن به مراتب بالاتر کمالات است .توبه هر گاه حقیقى و واقعى باشد و از اعماق جان برخیزد و جامع شرایط باشد و واقعاً از گناهى که مرتکب شده احساس خجلت و ندامت کند و خود را در پیشگاه خدا شرمنده ببیند و در صدد کسب رضاى حق تعالى باشد, مقبول درگاه احدیت واقع شده و آثار و برکاتش نمایان مى گردد. هر چند گناه بزرگ یا بسیار باشد. قرآن کریم مى فرماید: ای بندگان که بر خود اسراف و ستم کردید ، از رحمت خدا مأیوس نشوید که خدا همه گناهان را مى آمرزد, زیرا او بسیار آمرزنده و مهربان است .(1).
بخش دوم: چگونگی نماز و روزه :
روزه در هر سال یک ماه بر انسان واجب است که ماه رمضان است که باید آن را به جا آورد مگر این که مریض یا در مسافرت باشد .اگر بدون عذر روزه را نگرفته، باید قضای آن را به جا آورد .
نماز هم در هر روز پنج بار بر انسان واجب است :دو رکعت صبح. 4 رکعت ظهر. 4رکعت عصر. 3 رکعت مغرب و 4رکعت عشا.
بخش سوم:برای دادن حق کسی که به ناحق گرفته یا خورده شده :
اگر حقوق مالی است، باید عین آن را اگر موجود است،پس بدهد .
اگر عین آن موجود نیست ،مثل یا قیمت آن را بدهد.
اگر آن فرد زنده نیست، به ورثه او پس بدهد .
اگر حقوق مالی نیست ،مثلا با غیبت یا تهمت یا آبروریزی و اموری از این قبیل آبروی فرد را مورد تعرض قرار داده، باید برای احیای آبروی او تلاش و استغفار و توبه کند . اگر باعث بیش تر شدن اختلاف و فتنه نمی شود، از خود فرد نیز حلالیت بطلبد . اگر باعث فتنه و اختلاف می شود، لازم نیست از او حلالیت بطلبد . استغفار و توبه کافی است.
پی نوشت:
1. زمر(39) آیه 53.
