حق الناس

باسلام و عرض خسته نباشي،ميخواستم بدونم اگه دختري چند سال پيش يعني قبل از ازدواج با پسري دردانشگاه قول ازدواج داده باشد ان هم در صورتي كه به او گفته باشد تا پايان درسمان بايد در قالب يه ارتباط پاك با هم اشنا شويم واگر بعد از تحصيلات از شما و اخلاقتان خوشم نيامد همه چيز را فراموش كنيم از نظر اسلام مواخذه ميشويم؟
در ضمن ما در طول 3 سال و اندي كه از اشنايي مان گذشت به خانواده هامان چيزي نگفتيم و در طول اين مدت شايد هر8-9 ماه همديگر را در شهري كه در ان درس خوانده بوديم ميديديم و شايد هر 2 هفته يك بار به هم زنگ ميزديم و تا پايان رابطه حتي دستمان به هم نخورد،البته هر دوي ما از خانواده هاي ابرومند و مذهبي بوديم و اهل يك استان ولي از دو شهر دور از هم بوديم و جالب اين بود كه خانواده من به من اعتماد كافي داشتن و هر وقت خواستگاري را رد ميكردم ميگفتند كه خودت بهتر ميداني كي و با كي ازدواج كني،چون من 5 سال در شهر ديگر مستقل زندگي ميكردم ان هم در مدرسه تيز هوشان كه شبانه روزي هم بود البته 3 در انجا و 2 سال در دانشگاهي كه در همان شهر بود،در ضمن من در فاميل و اشنا به نجابت و خانمي مشهور بودم و خواستگاران زيادي هم داشتم.....در دوران رابطه با اين اقا او برايم يه انگشتر طلا خريد البته من به اصرار زياد او زير بار خريدش رفتم چون احساس ميكردم با نكات ريز و درشتي كه از او ميديدم در ازدواج بااو شك دارم مثلا روزه نمي گرفت ولي نماز ميخواند..احساس ميكردم دوستش دارم ولي گاهي به خودم ميگفتم نكند از سر دلسوزي يا احساس بي خودي باشد!!..در ضمن به او كه ادم رمانتيكي بود فهمانده بودم كه من اهل جلف بازي و اين برنامه ها نيستم و او هم هميشه ميگفت كه به خاطر همين متانتت قبولت كردم و گرنه من هم كشته مرده كم ندارم!!!
تا اينكه من بالاخره با يك پيامك جواب نهايي را به او دادم و همه چيز را تمام كردم اما او خيلي سعي كرد دوباره مرا راضي كند تا اجازه خواستگاري امدنش را از خانواده ام بگيرم ولي من در نهايت و در كل او را در شان خود و خانواده ام نمي ديدم...حالا ان انگشتر پيش من مانده با انكه تظاهر كرده بودم ان را يكي از دوستانم براي تولدم خريده و حالا گم شده است اما مادرم در وسايل شخصي ام پيدا كرد و از انجايي كه چيزي از ماجرا نمي دانست از من خواست اگر استفاده نمي كنم به او بدهم ،من هم خجالت كشيدم تا واقعيت را به او بگويم،انگشتر را به او دادم...اما مدام دلشوره دارم نمازي كه مادرم با ان ميخواند درست است يا نه؟؟مادرم مقلد امام هستن.
باور كنيد يك مدت بعد از جدايي چون واسطه اي براي فرستادن امانتي به او نداشتم خودم به او پيامك دادم كه با امانتيت چه كنم او گفت بسوزون يا...از طرفي گذاشتن قرار ملاقات مجدد براي پس دادن انگشتر، دوباره او را هوايي ميكرد ومن نمي خواستم به چيزي تمام شده اميدوارش كنم..
خواهش ميكنم به من بگوييد تكليفم چيست؟البته هر دوي ما 2 سالي است كه ازدواج كرده ايم ومن بارها خدا رو شكر ميكنم كه با او از سر دلسوزي و ترحم ازدواج نكردم!البته او هم ادم خوبي بود ولي احساس مي كردم به درد هم نمي خوريم،از زندگي و شوهرم كه انسان با شخصيتي است خيلي راضي ام.