اگر فردی ب رابطه جنسی فکر کند و شهوتی شود در حالی ک از این موضوع هم واهمه دارد هم خجالت می کشد و هم بیزار است آیا این تفر گناه است؟
اگر شخصی بر اثر رابطه با جنس مخالفش که وی را دوست دارد و او را برای ازدواج می خواهد گهگاهی شهوتی شود باز هم گناه مرتکب شدو؟
با سلام و تشکر به خاطر ارتباطتان با اين مرکز
فکر گناه تا زمانی که عملا منجر به گناه نشود، گناه نیست؛ ولی روح را آلوده می کند و هم چنین تخیل شهوانی در صورتی که قصد خروج منی را نداشته باشد، مانعی ندارد. (1) ولی در هر حال فکر و اندیشه گناه، پاکى و صفاى قلب را از بین مى برد و انسان را به ارتکاب آن وا مىدارد. حضرت على (ع) فرمود: «من کثر فکره فى المعاصى دعته إلیها؛ (2) کسى که در مورد گناهان زیاد فکر کند، گناهان او را به سوى خود مىکشند».
نیز فرمود: «خوض النّاس فى شىءٍ مقدّمة الکائن؛ (3) فرو رفتن و تفکّر در مورد چیزى، سرآغاز وجود و پیدایش آن چیز است».
از این رو حضرت مسیح به پیروان خود فرمود: «موسى بن عمران به شما دستور داد زنا نکنید، اما من به شما سفارش مى کنم فکر زنا را هم نکنید، زیرا کسى که به زنا بیندیشد، مانند کسى است که در اتاق زیبا و رنگ آمیرى شدهاى، آتش روشن کند. در این صورت هر چند ممکن است خانه در آتش نسوزد، لکن دست کم دود آن را سیاه و خراب مى کند». (4)
پىنوشتها:
1. آیت الله فاضل لنکرانی، جامع المسائل، ج1، سؤال 984 ، چاپ دهم.
2. غرر الحکم،ج5، ص 321.
3. از غرر الحکم، ج3، ص 451.
4. بحار الانوار، ج 14، ص 331.
