سربازی امام زمان

پرسشگر گرامي با سلام و سپاس از ارتباطتان با اين مركز
سربازی امام زمان عج مقامی است که مخصوص بندگان صالح خداست ، و برای وصول به این درجه ، راهی جز بندگی خداوند ، وجود ندارد که آن نیز همانطور که قرآن می فرماید :«والذین آمنوا و عملوا الصالحات » ؛ (1) با علم ( ایمان و معرفت) و عمل صالح ،حاصل می شود. که علم و عمل برای پرواز به اوج کمال وبندگی به منزلة دو بالند.
از ويژگي هاي یاران امام زمان عج، اوج آگاهي و عمق دانايي و درايت آن هاست دلهاشان به نور معرفت درخشنده و نور باران است.
امام صادق عليه السلام در مورد خصوصیت آنان می فرمایند:
«ورجال کانّ قلوبهم زبر الحديد، لا يشوبها شک في ذات اللّه أشد من الحجر... هم أطوع له من الأُمّة لسيّدها کالمصابيح... کانّ قلوبهم القناديل؛ (2) مرداني که دلهاشان بسان پاره ي آهن است. در ايمانشان به خدا و وعده ي او ذرّه اي ترديد ندارند و باور آنان از کوه سخت تر است... ايشان در فرمانبرداري از سالار خويش مطيع تر از کنيز نسبت به مولاي خود مي باشند. آنان بسان چراغ هاي روشنگرند... دلهايشان بسان مشعل هاي پر نور است».
پس بندگی و مطیع محض بودن کلید وصول است.
راه هایی که توفیق انسان را در این امر فراهم می سازد:
1ـ اطاعت از دستورهای دینی و پرهیز از گناه ،و تقوا را سرلوحه زندگی قرار دادن، و عملی را بر خلاف رضای خدا انجام ندادن.
حضرت در این زمینه می‌فرماید: "هر یک از شما باید به رفتاری که به وسیله آن به دوستی ما نزدیک می‌شود، عمل کند و از آن چه موجب ناخشنودی و غضب ما می‌شود،‌ پرهیز نماید". (3)
2- محاسبة نفس که امام کاظم علیه السلام فرمود:از ما نیست کسی که از نفسش حساب نکشد. (4)
3ـ دعا برای سلامتی و فرج حضرت (مثل دعای فرج، ندبه و عهد).
4ـ صدقه برای حفظ وجود مبارک حضرت.
5ـ غمگین شدن به خاطر غیبت آن جناب.
6ـ انجام حج و عمره به نیابت حضرت.
7ـ دعا برای خود که از شرّ فتنه ها در امان باشیم.
8ـ انتظار فرج؛ پیامبر فرمود: "افضل اعمال امتم انتظار فرج است". (5)
9ـ استغاثه به آن جناب و استمداد از وجود نازنینش به هنگام گرفتاری ها. (6)
برای اطلاع بیشتر به کتاب مکیال المکارم رجوع فرمایید ؛ در این کتاب حدود 80 خصوصیت شیعة امام عصر عجل الله تعالی فرجه ذکر شده.
10- كسب معارف و آگاهي هاي ديني.
پی نوشت ها:
1. بقره :82 .
2. علامه مجلسی، بحارالانوار، ج52، ص307، بیروت، 1404ق.
3. همان ، ج52، ص 175.
4. همان، ج67، ص 72.
5. همان، ج75، ص 208.
6. شیخ عباس قمی، منتهی الامال، ص 483.