مکان رسالت پیامبران اولوالعزم علیهم اسلام

پاسخ:
$$$$پرسشگر گرامی با سلام و سپاس از ارتباطتان با این مرکز
یکی از مشکلات رخدادهای تاریخی عدم شفافیت آن است، مکان ظهور پیامبران نیزاز مسایل تاریخی است که ابهام دارد و قضاوت دربارة آن مشکل است، اما با توجه به رهنمودهای وحیانی می گوییم:
ظهور پیامبران اختصاص به منطقه خاصى ندارد و طبق آموزه های اسلامی همه امت ها از خود پیامبر داشته اند: « و ان من امّة الا خلافیها نذیر، (1 ) در هر امتی نذیر و هشدار دهنده ای وجود دارد» نیز: « لقد بعثنا فی کلّ أمة رسولاً أنِ اعبدواالله و اجتنبوا الطاغوت؛ (2) در هر امتی پیامبری فرستادیم (تا به مردم بگویند) که خدا را بپرستید و از بت دوری کنید ».
اگر در قرآن مجید، تنها نام عدّه معدودى از پیامبران بزرگ برده شده؛ بدین معنا نیست که تعداد ایشان منحصر به همین افراد است؛ بلکه در خود قرآن تصریح شده است که بسیارى از پیامبران بوده‏اند که نامى از ایشان در این قرآن به میان نیامده است:« ورسلاً لم نقصصهم علیک». (3)
بنا بر این نمى‏توان گفت که همه پیامبران در یک منطقه خاص ظهور نموده‏اند، بلکه طبق احادیثى که در مورد تعداد آنان رسیده است ؛ یعنی124 چهار هزار نفر، از این تعداد چند پیامبر مشخص مربوط به آسیا و خاورمیانه است، از بقیه خبری نیست .
این احتمال نیز بعید نیست که بسیاری از مناطق جهان همانند هند، چین، آمریکا و ... نیز در گذشته های دور که امکان ارتباط وجود نداشته بر حسب ضرورت پیامبرانی مبعوث شدند. شواهد تاریخی بشر گواه این معناست . مثلا" بودا گر چه نامش را به عنوان پیامبر نمی برند؛ ولی وقتی زندگی او بررسی می شود بسیاری از خصوصیات پیامبران را در زندگی او می بینیم.
نیز برخی از شواهد و قرائن تاریخی و اجتماعی بیانگر آن است که برخی از اقوام سرخپوست و ساکنان در منطقه آمریکای جنوبی سنت ها ی دینی و اذکار و اورادی نظیر عبادات سایر ادیان دارند که به احتمال قوی ناشی از تعالیم انبیایی است که در گذشته در آن مناطق زیسته اند. ولی نامی از آن ها به دست ما نرسیده است. البته پیامبران بزرگ و پیامبران اولوالعزم و صاحب شریعت و کتاب آسمانی، از شرق میانه برخاستند. نوح (ع) از عراق برخاست و مرکز دعوت ابراهیم (ع) عراق و شام بود، و به مصر و حجاز نیز سفر کرد. موسی (ع) از مصر برخاست. چون که در زمان ظهور پیامبران، منطقه مسکونى عمده انسان‏ها مناطق آسیایى بود و خاور میانه مهد تمدن قرار داشت.
مورخان بزرگ جهان تصریح می کنند که مشرق زمین (مخصوصاً شرق میانه) گهواره تمدن انسانی است؛ تمدن مصر باستان که قدیمی ترین تمدّن شناخته شده جهان است، تمدّن بابل در عراق، تمدن یمن در جنوب حجاز، همچنین تمدّن ایران و شامات، همه نمونة تمدن های معروف بشری هستند ... قدمت تمدن انسانی در این مناطق به هفت هزار سال یا بیشتر باز می گردد. از سوی دیگر، رابطة نزدیکی میان تمدن انسانی و ظهور پیامبران بزرگ است، زیرا انسان های متمدن نیاز بیشتری به آیین های الهی دارند، تا هم جلو تعدیات و مفاسد را بگیرد، و هم فطرت الهی آن ها را شکوفا سازد. به همین دلیل نیاز بشر امروز مخصوصاً کشورهایی که از تمدن و صنعت سهم بیشتری دارند، به مذهب، از هر زمین بیشتر است. اقوام وحشی یا نیمه وحشی ، امادگی زیادی برای پذیرش مذاهب ندارند، و اگر هم مذهب را پذیرا شوند ،قدرت نشر آن را ندارند.
بعید نیست ادعا شود که هبوط حضرت آدم (ع) و ثقل جمعیت بشری در منطقة خاوری بوده و انسان ها از این منطقه به دیگر مناطق کوچ کرده اند. اگر چنین باشد می گوییم : بین ثقل جمعیت و تمدن و بعثت پیامبران ارتباط منطقی برقرار است.
برخی از مورخان باور دارند که:
پیامبران از مناطق معتدل ظهور نموده اند، زیرا در مناطق معتدل به دلیل ظهور دانش ها و صنعت، بیشتر زمینة کمال انسان ها فراهم می شود و بیشتر آمادة پذیرش پیامبران هستند.
ضمن آن که بعثت در مکان و مهد تمدن ها موجب می شود که پیام آنان از طریق مردم آن سرزمین به مناطق دیگر نیز برود ، چون با وجود تمدن در یک سرزمین، ارتباط مردم آن سرزمین با مناطق دیگر ساده تر و بیشتر خواهد بود. (4) برای اگاهی بیشتر به تفسیر پیام قران جلد 7 ، ایت الله مکارم شیرازی ، مراجعه نمائید .

پی نوشت ها:
1. فاطر (40) آیه 24.
2. نحل (16) آیه 36.
3. نساء (4) آیه 124.
4. جعفر سبحانی، منشور جاوید ،ج10، ص100- 105، موسسه امام صادق (ع) ، قم ، 1370، چاب اول ؛ ناصر مکارم ، پیام قرآن، ج7 ، ص 367 - 369، مدرسه الامام علی بن ابی طالب(ع)، قم ، 1375، چاب سوم.