soale man in ast:agar marde moteaheli zani ra sighe konad vali zanash razi nabashad va karhaye mard baese shako suezan shavad,aya mard kare dorosti anjam dade ast??
با سلام وقدر دانی از ار تباطتان با این مرکز
1. مرد با داشتن همسر دائمی، شرعاً می تواند ازدواج مجدد نماید و اجازه از همسر اول شرط صحت عقد همسر دوم نیست، ولی اگر مرد در ضمن عقد با همسر اول شرط کرده که بدون رضایت همسرش زن دیگری نگیرد، باید به تعهد عمل نماید. نمی تواند بدون رضایت همسر اول، ازدواج مجدد نماید. با این وصف، اگر مرد چنین تعهدی به همسرش نداده ، کار او در صیغه کردن زن دیگر، از لحاظ شرعی مشکلی ندارد و درست است، منتها اخلاقاً درست نیست. از این روی اگر مرد متأهلی با داشتن همسر شرعی و قانونی اقدام به صیغه کند، مثل این می ماند که فرد گرسنه ای به جای اینکه گرسنگی خود را در خانه برطرف کند ،به بازار برود و از مغازه ای غذایی تهیه کند و با آن خودش را سیر کند، در صورتی که از این فرد انتظار می رود همچون دیگران به خانه خود برود و در کنار اهل خانه و با همراهی آنان غذا بخورد و گرسنگی خود را برطرف نماید.
2. در حالت طبیعی فردی که ازدواج می کند، باید نیازهایش را در بستر خانواده ارضا نماید . اگر به دنبال روابط دیگر می رود ،در گام نخست باید ببینید که علت گرایش او به روابط صیغه ای چیست؟ آیا همسر این مرد در ارضای نیازهای او ناتوان است؟ آیا این مرد، فرد هوسرانی است و دوست دارد تجارب دیگری نیز با دیگران داشته باشد؟ آیا این مرد دلش به حال زنان بیوه و بی شوهر می سوزد و با صیغه کردن آنان قصد تأمین بخشی از نیازهای آنان را دارد؟ و آیا ...
3. مهم ترین قدم در اصلاح رفتار آن مرد این است که ببینید علت اصلی تمایل ایشان به صیغه چیست؟ خیلی وقت ها ریشه یابی عوامل و علل برانگیزاننده، کمک بسیاری در حل مشکلات به وجود آمده می کند، با کشف علت رفتارها، فرایند درمان آسان تر خواهد بود .بنابراین خوب بنگرید و ببینید که علت مشکل چیست؟ البته گاهی ممکن است در حیطه تخصص شما نباشد و نیاز باشد که یک روانشناس ایشان را ببیند و با مصاحبه بالینی و مصاحبه تشخیصی به علل گرایش او پی ببرد.
4. نکته ای که در حال حاضر از اهمیت فوق العاده ای برخوردار است، نحوی برخورد همسر و زن این مرد با این جریان و وضعیت پیش آمده می باشد ،به طوری که گاهی زنی که متوجه روابط دیگر شوهرش می گردد، ندانسته دست به کارهایی می زند . به گونه ای با شوهرش برخورد می کند که باعث به وجود آمدن تنش و درگیری در خانواده و زندگی می گردد .آرامش روانی خانواده را برهم می زند . نه تنها مشکلی را حل نمی کند، بلکه بر شدت آن می افزاید . باعث افزوده شدن مشکلات دیگر می گردد. گاهی انتقادهای پی در پی و مستقیم، سرگوفت زدن ها، سرزنش های مکرر، باعث تشدید مشکل و لج و لجبازی می گردد.
5. گاهی عصبی شدن و اظهار ناراحتی های پی در پی در مقابل رفتار نادرست شوهر، در واقع یک نوع واکنش مقابله به مثل است که هیچ تأثیری در تغییر کج رفتاری شوهر ندارد، بلکه چه بسا ممکن است بر وخامت اوضاع بیفزاید . به تیرگی روابط و نابسامانی زندگی منجر شود .پس عاقلانه این است که حداقل همسر این مرد بر خویشتنداری خود بیفزاید . مشکلی بر مشکلات خود اضافه نکند.
6. بنابراین به همسر این مرد توصیه می شود که هیچ گاه مستقیماً به خاطر این رفتار از شوهرش انتقاد نکند، چون معمولاً انسان ها در برابر انتقاد مستقیم، احساس حقارت و تحقیر می کنند . موضع دفاعی به خود می گیرند . به جای اینکه مشکل را حل کنند ،در صدد دفاع از خود بر می آیند؛ بنابراین توصیه می شود که همیشه احساس خود را از رویداد ها و حوادث زندگی بیان کند ،بدین صورت که به شوهرش بگوید: « وقتی می بینم که به زندگی و خانواده چنان که باید، اهمیت نمی دهی و زن دیگری را صیغه نموده ای، دلگیر و ناراحت می شوم.از این که می بینم در کنارم نیستی، احساس تنهایی می کنم». وقتی احساس خود را از وقایع بیان می کند ،در واقع از شوهرش به صورت مستقیم انتقاد نکرده و احساس خود را بیان کرده است . با این کار حس همدردی و دلسوزی او را برای توجه به احساسات خود بر انگیخته و مشارکت او را در حل مشکل جلب نموده است.
7. اگر در شناسایی ریشه ها و عوامل رفتار شوهر ناتوان است و یا در اصلاح و تغییر آن، راه به جایی نبرد و یا شوهر در برابر تغییر، مقاومت و سرسختی نشان می دهد ، می تواند با مراجعه به کلینیک مشاوره و روانشناسی از کمک خانواده درمانگران و دیگر متخصصان بهره بگیرد و از راهکارهای آنان استفاده کند.
