سلام

پرسشگر گرامي با سلام و سپاس از ارتباطتان با اين مركز
پیش از هر چیز روح پاک جو و نگران از ابتلای به گناه را در شما ارج نهاده و شما را تحسین می کنیم . این نشان از ایمان شما دارد ، بنا بر این زمینه دور شدن از گناه و باز گشت به فطرت و معنویت و نزدیک شدن به خدا در شما هست، باید« همت واراده و پشتکار» را نیز به ‌آن ضمیمه کنید. فرصتی را که خدا داده ، غنیمت شمار تا لطف و عنایتش به خشم و غضب تبدیل نشود.
در سوال خود به دو نکته اشاره کرده اید :
1. نوشته اید : "گناهي اكنون انجام مي دهم نگاه كردن به عكس هاي بد در اينترنت مي باشد. حتي جلوي كعبه نيز اين دعا را كردم كه ديگر به دنبال عكس هاي مبتذل نروم ... هر دعايي كه در سفر حج سال قبلم كرده بودم برآورده شد الا اين يكي، چيكار كنم ؟"
دوست عزیز!
یکی از مهم ترین مطالب در مورد استجابت دعا، فهمیدن معنای دعا و اجابت است. اجابت دعا به معنای خواستن تنها از خدا نیست؛ بلکه به معنای خواستن از خدا و فراهم نمودن اسباب است.
توضیح مطلب این که :
خداوند حکیم نظام هستی را بر پایه اسباب و مسببات قرار داده است. برای پیدایش هر پدیده ای علتی خاص و برای حل هر مشکلی راهکارهای ویژه ای تعيين نموده است.
حضرتش از یک سو به انسان "عقل و اندیشه "عنایت کرد تا با کمک آن و مشورت با دیگران راه حل مشکلات را بیابد. افق آینده زندگی خویش را ببیند. بر آن اساس تدبیر و برنامه ریزی کند. به هدف برسد، از سويي دیگر دو گونه اسباب و علل مقرر داشته است: مادی و معنوی.
هر کار خدا پسندانه از انفاقات مالی، کمک و تعاون به دیگران، دعا و مناجات با خدا، نماز و زیارت و مانند آن اسباب معنوی هستند، اما این ها جایگزین علل مادی نمی شوند، بلکه انسان باید به کمک عقل و فکر خدا دادی خود و مشورت با افراد آگاه و متخصص در هر کاری اقدام نماید، همزمان از آغاز هر کار تا پایان آن به لطف و عنایت های خداوند امیدوار باشد و دعا کند. از او بخواهد اقداماتش را به هدف و نتیجه برساند،
بنا بر این دعا برای رهایی از این ضعف روحی به تنهایی راه­ حل صد در صدی برای رهایی از آن نیست و نمى‏تواند جاى اراده، تلاش، و خواست جدی شما را برای ترک گناه بگیرد، بلکه مى‏تواندکامل کننده آن باشد.
2. پرسیده اید :" چه كار كنم كه ديگر به دنبال عكس هاي مبتذل نروم. يک راهي پيشنهاد كنيد ".
دوست عزیز !
نظیر سؤال شما را یک کسی از حضرت امام حسین علیه السلام پرسید و عرض کرد: گناهکارم ، معصیت و نافرمانی خدا می کنم ، صبر بر معصیت ندارم و نمی توانم در برابر برخی گنا هان نفس امّاره ام را کنترل کنم ، مرا موعظه فرما. حضرت فرمود: «پنج عمل انجام ده، آن گاه هرکاری خواستی بکن:
1ـ روزی خدا را نخور و هر چه می خواهی گناه و نا فرمانی خدا کنی بکن.
2ـ از ولایت خدا بیرون رو و هر چه خواستی گناه کن.
3ـ در جایی گناه کن که خدا تو را نبیند.
4ـ به هنگام مرگ نگذار حضرت عزرائیل جانت را بگیرد و هر چه خواستی گناه کن.
5ـ وقتی مالک دوزخ تو را به آتش می اندازد، داخل آتش نرو بگو من نمی روم ، آن وقت هر گناهی خواستی انجام ده».(1)
در این حدیث حضرت می خواهد بگوید: تو که بر هیچ یک از این پنج چیز قادر نیستی، پس چگونه گناه انجام می دهی و خود را بدبخت می کنی؟!
آری دوست عزیز!
عامل اصلی بدبختی آدمی گناه است . اگر انسان بخواهد از گناه دوری کند و از این سمّ مهلک نجات یابد، رعایت نکات زیر ضروری است:
1- تصمیم جدی و قاطع بر گناه نکردن :
تا انسان عزم راسخ بر ترک گناه نداشته باشد، چندان توفیقی در عدم ارتکاب گناه به دست نمی آورد.
2- ترک زمینه گناه و پرهیز از عوامل تحریک زا :
پیشگیری از گناه آسان‌ترین راه مبارزه با گناه است. جوانی که می‌خواهد گناه نکند باید خود را از صحنه‌های گناه دور نگه دارد و از دیدن فیلم‏ها و عکس‏هاى مبتدل، دوری نماید.
3- ترک مصاحبت با دوستان ناباب:
بررسی‏ها نشان می‏دهد که نوجوانان، اوّلین قدم‏های انحراف و تباهی را به کمک دوستان ناباب برداشته، سپس در سراشیبی سقوط قرار گرفته‏اند. آلودگی و انحراف، به سرعت از طریق دوستان نا اهل به افراد پاک و سالم سرایت می‏کند و دیدن عکس های بد در اینترنت و غیر آن از این قاعده مستثنا نیست.
دوستانی بد که باعث می‏شوند انسان مزة گناه را مزمزه کند، در واقع دشمن هستند و باید از آنها پرهیز کرد. حضرت سجاد(ع) از همراهی و سخن گفتن و رفیق بودن با پنج کس را نهی فرموده: «دروغ‌گو، گناهکار، بخیل، احمق و کسی که قطع رحم کرده است». (2)
4- ترک فکر گناه:
ترک زمینة گناه سهم بسزایی در ترک فکر گناه دارد. از این‏ رو هر چه بیشتر و دقیق تر زمینة گناه ترک شود، فکر گناه کمتر به سراغ انسان می‏آید. این فکر گناه است که شوق در انسان ایجاد می‏نماید و بعد از شوق ارادة عمل سپس خود گناه محقق می‏شود. تا اراده و شوق و میل نسبت به کاری نباشد، انسان مرتکب آن کار نمی‏گردد.
5- اشتغال به برنامة شبانه‏روزی:
حتما باید شبانه‏روز خود را با برنامه‏ریزی صحیح و متناسب وضع روحی و جسمی خود پر کنید. هیچ ساعت بیکاری نداشته باشید تا نفس شما را مشغول کند. در اوقات بیکاری وسوسه‏های نفس و شیطان به سراغ انسان می‏آید و او را به فکر گناه و سپس به خود گناه می‏کشاند. امیرالمؤمنین علی (ع): «إنّ هذه النفس لامارة بالسوء، فمن أهملها، جمحت به إلی المآثم؛ (3) نفس (انسانی) پیوسته و مرتب به بدی امر می‏کند. در نتیجه هر کس آن را به خود واگذارد (و به کاری نگمارد) نفس او را به سمت گناهان می‏کشاند».
6- توجه کامل به این که خداوند در همه حالات آگاه و ناظر بر اعمال ما است ؛ حتی بر خطورات قلبی ما ( که در دل می گذرد) احاطه دارد و از آن ها هم با خبر است. اگر انسان چنین یقینی داشته باشد، خجالت می کشد گناه کند و از دستورهای خالقش سرپیچی نماید. برای این که انسان به چنین توجهی موفق شود، باید همیشه به یاد خدا باشد . علی (ع) فرمود: «خدا را در همه جا یاد کنید، زیرا در همه جا با شما است». (4)
حضرت در حدیث دیگر فرمود: «ذکر دو گونه است: یاد خدا به هنگام مصیبت و بهتر از آن یاد خدا در رویارویی با گناه و معصیت است که مانع از ارتکاب حرام می شود». (5)
قرآن فرمود: «آیا (او که اهل گناه و شرک است) ندانست که خدا می بیند؟». (6)
7- تفکر در عواقب زیان بار گناه:
اگر انسان توجه کامل داشته باشد که معصیت افزون بر آثار سوء دنیوی، چه عذاب های غیر قابل تحمل اُخروی به دنبال دارد، مطمئناً از گناه دوری می جوید.
قرآن می فرماید: «(در روز قیامت) گناهکار دوست دارد که فرزندان، زن، برادر، همه خویشان و همه اهل زمین را فدا می کرد تا از عذاب نجات می یافت، (ولی) چنین نیست، (بلکه) آن آتش شعله کش است و ...». (7)
8- مقایسه بین بهشت و جهنم.
اگر انسان از نعمت های بهشت و عذاب های جهنم اطلاعات اجمالی هم داشته باشد، مطمئناً به بهشت شوق پیدا می کند و از جهنم می ترسد، در نتیجه مرتکب گناه نمی شود.
9- عمر انسان زودگذر است و در آینده بسیار نزدیک به نتایج اعمالش خواهد رسید؛ اگر انسان به این مسئله توجه داشته باشد و فکر نکند که فعلاً خبری از سرای آخرت نیست، در عدم ارتکاب گناه مؤثر است، چرا که خیلی از افراد به خیال این که عواقب وخیم معصیت دیر به سراغ انسان می آید، مرتکب معصیت می گردند.
10- محاسبه و مراقبت :
کسى که دنبال ترک گناه و خواهان رشد و تکامل معنوى است ، باید مراقب اعمال خود باشد . هر روز یا هر شب پیش از خواب از خودش حساب کشی کند . ببیند صبح تا شب چه کار هایی کرده ،چند تا گناه کرده ، اگر خدا گناهان را نبخشد، چه سرنوشت شومی خواهد داشت. پس توبه کند. با گریه و التماس عاجزانه از خدا بخواهد او را بیامرزد . توفیق ترک گناه به او عنایت کند تا به تدریج نقایص و کاستى هاى خود را جبران و نقاط قوتش را تقویت نماید.
نکتهء پایانی:
در صورتی که به یک باره نتوانستید نگاه کردن به تصاویر را ترک کنید، آن را به حداقل برسانید و به تدریج آن را کاهش دهید تا به جایی برسد که رها کردن آن برای شما مقدور گردد.
جهت آگاهی بیش تر و ترغیب برای عملیاتی کردن توصیه ها کتاب های زیر را مطالعه کنید:
1- کیفر گناه و آثار و عواقب خطرناک آن ، از سید هاشم رسولی محلاتی.
2- گناه شناسی، از آقای محسن قرائتی.
3- گناهان کبیره، از آیت الله شهید دستغیب .
4- پیام قرآن ،ج 6 از آیت الله مکارم شیرازی .

پی نوشت ها:
1. احسان بخش، صادق ، آثار الصادقین، ناشر: روابط عمومی ستاد نماز جمعه گیلان ، ج 6،ص349 .
2. وسائل الشيعه، محمد بن الحسن الحر العاملي،مؤسسه آل البيت (ع) - قم، 1409 ه. ق ، ج 12 ، ص 23 .
3. عبد الواحد بن تميمي آمدي، معجم الفاظ غرر الحكم درر الكلم، مركز الابحاث و الدراسات الاسلاميه، ذي القعده 1413. تحقيق مصطفي درايتي، ص 237 .
4. احسان بخش، صادق ، آثار الصادقین ، ج 6، ص 295، شماره 8567.
5. همان، ص 294، شماره 8562.
6. علق (95) آیه 14.
7. معارج (70) آیه 11 ـ 15.