در صورتی که آیه قرآن که ولی امر را مطرح کرده فقط شامل معصومین می شود
نه حالا نائب امام معصوم اتفاقا علامه طباطبائی همین جواب را به شخصی که این سوال را از ایشان می پرسد می دهند(در کتاب پرسش ها و پاسخ های علامه طباطبائی)
دیگر اینکه این شعری که می خوانند خامنه ای خمینی دیگر است ولایتش ولایت حیدر است
پس دیگه بگویید آقای خامنه ای امام زمان است
اگر آقای خامنه ای تمام ولایت های حیدر را دارد دیگر چه نیازی به امام زمان است
قطعا این حرف گزاف است در صورتی که ولایت حضرت علی علیه السلام با آقای خامنه ای از زمین تا اسمان فاصله و تفاوت است آقای خامنه ای نمی تونه از خودش حرفی بزنه و هرچه امام معصوم می گوید می تونه بگه
یا اینکه می گویند لبیک یا خامنهای لبک یا حسین است که باز هم به طور مطلق است و غلط چون لبیک یا خامنه ای در صورتی که حرف امام حسین را بزند لبیک یا حسین است همین طور که من اگر حرف امام حسین را بزنم لبیک به حرف من لبیک یا حسین است
وهزاران درد و دل دیگر از جهل

پرسشگر گرامي با سلام و سپاس از ارتباطتان با اين مركز
در ابتدا بايد گفت: انتظار مي رود از اظهار نظرهاي به دور از انصاف و شتاب زده در باره مقام معظم رهبري پرهیز نماييد؛ زيرا رهبري از شخصيت هاي الهي و از سر مایه های ملي ما محسوب مي گردد. افزون بر آن، ايشان مورد تأييد امام بوده و بهترين گزينه براي رهبري بود. از اين رو، بعد از امام به عنوان "رهبر" انتخاب گرديد. ضمن این که مقام رهبري در هدايت و رهبري جامعه موفق می باشد؛ وگرنه مجلس خبرگان او را از اين مقام بركنار مي كرد و حال آن كه این مجلس از عملكرد وي اظهار رضايت و ايشان را رهبر موفق ارزيابي نموده است. مهم تر از همه این که وقتی حدود 85 نفر از خبرگان و مجتهدان یک کشور شخصی را تأیید و به عنوان بالاترین مقام کشور انتخاب می نمایند، این به ما می فهماند که ایشان را بهترین گزینه برای رهبری بدانیم؛ البته از آن جا که مقام رهبری، معصوم نیست، ممکن است اشتباه نماید؛ اما ضریب اشتباه ایشان نسبت به کسان دیگر محدود می باشد.
اما درباره اطلاق واژه «ولي امر» به رهبري باید گفت: اين مسئله، اختلافي است؛ یعنی با توجه به آيه 59 سوره نساء آیا مي توان واژه "ولی امر" را بر غير پيامبر( ص ) و امامان اطلاق كرد يا نه؟ در تفسير نمونه مي خوانيم:
در باره اين كه منظور از اولوا الامر چيست، در ميان مفسران اسلام سخن بسيار است كه مى‏توان آن را در چند جمله خلاصه كرد:
1. جمعى از مفسران اهل تسنن معتقدند كه منظور از "اولوا الامر" زمامداران و حكام و مصادر در امورند، در هر زمان و در هر محيط، و هيچ گونه استثنايى براى آن قائل نشده‏اند.
2. بعضى ديگر از مفسران مانند نويسنده تفسير المنار و تفسير فى ظلال القرآن و بعضى ديگر معتقدند كه منظور از "اولوا الامر" نمايندگان عموم طبقات، حكام و زمامداران و علما و صاحب منصبان در تمام شئون زندگى مردم هستند.
3. به عقيده بعضى ديگر، منظور از "اولى الامر" زمامداران معنوى و فكرى، يعنى علما و دانشمندان اند؛ دانشمندانى كه عادل باشند و به محتوای كتاب و سنت آگاهى كامل داشته باشند.
4. همه مفسران شيعه در اين زمينه اتفاق نظر دارند كه منظور از "اولوا الامر"، امامان معصوم مى‏باشند كه رهبرى مادى و معنوى جامعه اسلامى در تمام شئون زندگى از طرف خداوند و پيامبر (ص)، به آن ها سپرده شده است و غير آن ها را شامل نمى‏شود؛ البته كسانى كه از طرف آن ها به مقامى منصوب شوند و پستى را در جامعه اسلامى به عهده بگيرند، با شروط معينى اطاعت آن ها لازم است؛ نه به جهت اين كه اولوا الامرند، بلكه به دلیل اينكه نمايندگان اولوا الامر مى‏باشند. (1)
گرچه مفسران شيعه قائل هستند كه مقصود از "اولي الامر" در آیه 59 سوره نساء، معصومان مي باشند، اما اطلاق آن بر فقيه نيز اشكال ندارد؛ زيرا از باب اين كه فقيه نائب امام زمان (عج) مي باشد، اطلاق "ولي امر" بر فقیه مشکل ایجاد نمی کند. افزون بر آن، "ولي امر" اصطلاح است و این اصطلاح را مي توان بر ولي فقيه نیز اطلاق كرد؛ همان گونه كه بر امام راحل (س) واژه "امام" را اطلاق مي نماييم. بنابراین، اگر ما از رهبری به عنوان "ولی امر" یاد می کنیم، جهتش این است که وی نایب امام زمان و حجت حضرت می باشد؛ همچنان که امام زمان (ع) از فقها به عنوان نایب و حجت خود یاد نمود. (2)
اما اين كه مردم ايران شعار مي دهند: ولايت خامنه اي، ولايت حيدر است، اين شعارها نيز اشكال ندارد؛ ‌زيرا مردم با اين شعار ها نخست جايگاه امامان را نشان مي دهند؛ چون در اين شعارها، محور اصلي امامان مي باشند و شعار "ولايت خامنه اي، ولايت حيدر است"، نشان از ادامه ولایت امام علی (ع) دارد. اين مثل آن مي ماند كه ما بعد از نام امام خميني (ره) صلوات مي فرستيم كه اين امر در حقيقت جايگاه پيامبر (ص) و خاندان وي را نشان مي دهد؛ زیرا ما به پیامبر و آل حضرت صلوات می فرستیم، نه بر امام خمینی. پس این شعارها تا جايي كه به غلو و مبالغه منجر نشود، ‌اشكال ندارد. افزون بر این، این گونه شعارها درجهان مرسوم می باشد؛ همچنان كه مردم جهان شخصيت محبوب خود را با القاب هاي مختلف ياد مي نمايند و از این طریق، محبت و علاقه خود را ابراز می نمایند.
بله، ما هم قبول داريم كه شخصيت رهبري با امامان فاصله زيادي دارد؛ ولي احترام ما به رهبري، احترام به امامان است؛ زيرا ولي فقيه نائب امام زمان (عج) ياد شده است.

پي نوشت ها:
1. ناصر مکارم و دیگران، تفسير نمونه، ج 3، ص 435 به بعد، تهران، درالکتب الاسلامیه.
2. طبرسی، احتجاج (ترجمه غفارى مازندرانى‏)، ج ، ص2944، ناشر: مرتضوى.