علم جامعه

پرسشگر گرامی با سلام و سپاس از ارتباط تان با این مرکز
این طور نیست که همیشه افزایش علم جامعه، باعث افزایش جرائم شود؛ در بسیاری از موارد هر چه به علم جامعه افزوده می شود، به رشد جامعه در امور دنیوی و اخروی کمک بیشتری می شود، بیشتر عالمان و دانشمندان، انسان های وارسته و خوب هستند یا لا اقل از علمشان برای خدمت به مردم و جامعه خودشان بهره می گیرند و راضی نیستند از علم و دانش در راه صدمه زدن به جامعه استفاده شود، بله، عده ایی از عالمان و دانشمندان هستند که از علم برای منافع شخصی یا حزبی یا مذهبی استفاده می کنند و از دانش جدید، برای جرائم و جنایت ها و کلاهبرداری های جدید استفاده می کنند و اگر همیشه افزایش علم، باعث ازدیاد جرائم بود، این همه در اسلام و دین سفارش نمی شد که به دنبال علم بروید و در پی دانش باشید! همانطور که پیامبر اعظم صلی الله علیه وآله می فرماید:
«اطْلُبُوا الْعِلْمَ وَ لَوْ بِالصِّينِ فَإِنَّ طَلَبَ الْعِلْمِ فَرِيضَةٌ عَلَى كُلِّ مُسْلِمٍ ؛ (1) طلب کنید علم را ولو این که در چین باشد! چون دنبال علم بودن واجب است بر هر مسلمان».
و حتی احترام به معلم و دانش جو سفارش نمی شد:
« تَوَاضَعُوا لِمَنْ تُعَلِّمُونَهُ الْعِلْمَ وَ تَوَاضَعُوا لِمَنْ طَلَبْتُمْ مِنْهُ الْعِلْم ؛ (2) فروتنی کنید برای هر کس که به ان علم می آموزید و برای هر کس که از او علم می آموزید».
بعلاوه علت و ریشه جرم و جرائم و جنایات گاهی اوقات چیز های دیگری است مثل جهل، حس کینه و انتقام، مقید نبودن به مسائل دینی و عدم رعایت تقوا ، فقر مالی ، سوءظن به افراد و امور دیگری از این قبیل،
بنا بر این همه تقصیر ها را نباید به گردن افزایش علم بیاندازیم.
آن دسته از عالمانی که زیاد شدن علم را وسیله ای برای افزایش گناه و ازدیاد جرم و جنایت قرار می دهند، علت این کارشان امور بسیاری می تواند باشد که مهم ترین آن علت ها که بقیه علت ها نیز از این علت سرچشمه می گیرد ،دوری از معنویت و عدم باور خدا و روز قیامت، و بی دین بودن و فریب خوردن از شیطان است که باعث می شود با استفاده از علم، به کارهای کثیف دست بزنند و گاه از افزایش علم برای جرم و گناه بیشتر استفاده می کنند و ما باید حساب این دسته از افراد را از حساب علم و دانش و دانشمندان واقعی جدا کنیم .
موفق باشید.
1. علامه مجلسى، بحار الأنوار، 110 جلد، مؤسسة الوفاء بيروت - لبنان، 1404 هجرى قمری، ج 1، ص 180 .
2. شيخ حر عاملى، وسائل الشيعة، 29 جلد، مؤسسه آل البيت عليهم‏السلام قم، 1409 هجرى قمری، ج 15 ، ص 276 .