حرمت قمار

پرسشگر گرامی با سلام و سپاس از ارتباطتان با این مرکز
دلیل این مسئله روایات زیادی است که در این موضوع وارد شده است از جمله: در روایتی از پیامبر نقل شده است : «لَا سَبَقَ إِلَّا فِی حَافِرٍ أَوْ نَصْلٍ أَوْ خُفٍّ » (1)
یعنی هیچ مسابقه [و یا برد و باختى] روا نیست, جز شتر دوانى یا اسب دوانى یا تیراندازی….
جواز شرط بندی در این نوع مسابقه ممکن است به این جهت باشد که این نوع مسابقه ها در راستاى نیرومند سازى بنیه نظامى و دفاعى مسلمانان قرار می گرفته و توان آمادگى رزمى آنان را بالا مى برده است.
با توجه به اینکه در صدر اسلام مسلمانان در برابر کفار در اقلیت قرار داشتند و فشار دشمنان بر مسلمانان زیاد بود ، لازم بود که مسلمانان نسبت به ابزار جنگ آن زمان به صورت فنی آشنا می شدند و مهارت های جنگی را فرا می گرفتند.
اسب دوانى و تیراندازى, جزء فنون نظامى آن عصر و بهترین وسیله تهیه نبرد و نیرومند شدن در مقابل دشمنان در آن عصر بوده است.(2)
البته چون این موارد خاص در روایات ذکر شده ، فقها نیز طبق احتیاط به فراتر از این دو مورد فتوا به جواز نداده اند .
پی نوشت ها:
1. شيخ حر عاملي ، وسائل الشیعه ، قم ، موسسه آل البيت ، سال 1409هـ.ق ، ج19،‌ ص253، باب 3 ، باب ما یجوز السبق و الرمایة.
2. شهید مطهرى, مجموعه آثار,قم ، انتشارات صدرا ، سال 1372هـ.ش ، ج3 ، ص 192.