با سلام من با یکی از پسرعمویم مدتی پیام کوتاه میدادم در حالی که دوست دختر داشت وقرار بود با اوازدواج کند به من هم گفت وای گفت من تو را هم دوست دارم وچون میدونستم ازدواج خانوادگی خوب نیست بیخیال من شده وقسم خورده دوستم داره وخواستار بیرون بریم و... هر2 ما مرتکب گناه شدیم چون پیام میدادیم میخواهم بدونم آیا اگه به من درباره علاقش به من دروغ گفته باشه آیا فردا قیامت باید جوابمو بده با تشکر

پرسشگر گرامی با سلام و سپاس از ارتباطتان با این مرکز
در پاسخ به سؤال شما مطالبی را در قالب نکات زیر تقدیم می داریم:
1. پسر عمویتان قبل از این که بخواهد در قیامت جواب شما را بدهد، باید جواب خداوند را بدهد؛ چرا که حد و حدود الهی و شرعی را کنار نهاده و خط قرمز های دینی را زیر پا گذاشته است و از سادگی، صداقت و پاکی دختران سوء استفاده کرده و به بهانه ازدواج به آنان اظهار علاقه و تمایل نموده و رابطه برقرار نموده است. شگفت از آن داریم که او با این که اعتقاد دارد ازدواج فامیلی خوب نیست؛ ولی با این حال همچنان به شما اظهار علاقه می کند و خواستار گسترش روابط می باشد! در صورتی که این گونه روابط تنها در شأن کسانی است که یا با هم ازدواج کرده اند و یا محرم هم هستند.
2. در این که پسر عمویتان درباره علاقش به شما راست گفته یا دروغ به انگیزه و قصد او بستگی دارد که آیا انگیزه او از اظهار علاقه به دختران ازدواج بوده است و یا انگیزه اش به بازی گرفتن احساسات پاک آنان و سوء استفاده های دیگر بوده است؟ اگر انگیزه و هدف او هم چیزی جزء ازدواج نباشد در این صورت باز می گوییم که شیوه او درست نبوده است. چرا که اسلام تنها اجازه داده است كه دختر و پسر، در زمان خواستگاري رسمی و در هنگامي كه قصد ازدواج واقعی دارند، پيش از ازدواج تحت نظارت والدين و با اطلاع ایشان و به صورت محدود در فضايي به دور از شهوت و لذتجويي، نقطه نظريات خود را بيان كنند. يكديگر را ببينند. صورت و جمال ظاهر يكديگر را مشاهده كنند و با هم در يك يا چندين جلسه در مورد مسايل ازدواج و شرايط زندگي مشترك گفتگو كنند. چه بسا اين کار براي استحکام بيش تر زندگي پس از ازدواج لازم است.
معاشرتهای دیگر دختر و پسر و ارتباط های پنهانی آنان تحت عناوين فريبنده از قبيل آشنايي پيش از ازدواج و علاقه به شناخت روحية همسر باشد، آسيب رسان است و صحیح نمی باشد، زيرا تجربه نشان داده كه اين گونه معاشرتها نه تنها اثر مثبتي در استحكام خانواده ها نداشته، بلكه گاهي مفسده نيز داشته است.
3. باید بگوییم که عشق واقعی و علاقه مندی حقیقی بین دو جنس، زمانی ایجاد می شود که دو فرد ارتباط خود با یکدیگر را به سادگی تزلزل پذیر ندانند؛ از سوی دیگر هر یک برای جلب نظر دیگری دست به رفتار نمایشی نزنند. در آشنایی های پیش از ازدواج این مسئله بسیار دیده می شود. دوستی های قبل از ازدواج که به عشق معروف است، عامل تعیین کننده ازدواج نیست ، زیرا ازدواج نوعی مشارکت در یک اجتماع کوچک (خانواده) است که در آن دو انسان می باید از جهات گوناگون با یکدیگر تناسب عملی داشته باشند. پس آن چه عامل تعیین کننده است، همتایی و هم کفو بودن زن و مرد است. در صورتی که در انتخاب همسر، همگونی مراعات شود، نیازی به برقراری روابط صمیمانه پیش از ازدواج نخواهد بود، بلکه باید تأکید کنیم که چنین روابطی می تواند بیش از آن که مفید باشد، مضر و تهدید کننده نهاد خانواده در جامعه به شمار آید. با نگاهی به آمار می توان دید که آمار طلاق بین کسانی که قبل از ازدواج ارتباط های دوستانه داشته اند بالاتر است. از طرفی آشنایی و ارتباط دختر و پسر در محیط اجتماع، بیش تر از آن که معرفت ساز باشد، فروزنده هوس ها و معرفت سوز است. عمدتاً دیده می شود فرد آن گونه که هست، خود را نشان نمی دهد یا به سبب محبت و عشقی که ایجاد شده، نمی تواند عیوب طرف مقابل و جوانب مختلف قضیه را بسنجد . بیشتر رفتارها در آشنایی های خیابانی، اینترنتی و ... به شکل های تصنعی ابراز می شود.
زن و شوهر بعد از ازدواج همواره با این سئوال روبرو هستند که آیا شریک زندگیشان که قبلاً با هم دوست بوده اند شریک قابل اعتمادی است؟ یا ممکن است با چندین نفر دیگر مثل من ارتباط داشته باشد؟آیا می توان به چنین شخصی اعتماد نمود و نقش مادری و پدری فرزندان را به او سپرد؟
این سئوال ها که در بعضی موارد منشا وسواس گونه نیز دارد باعث سوء ظن و عدم آرامش روانی که یکی از اهداف اصلی ازدواج است می شود که زمینه اصلی بسیاری از دعواها و مشاجرات خانوادگی و نهایتاً طلاق وجدایی می گردد.
4. در انتخاب همسر دو نکته اساسی باید مد نظر قرار گیرد:
1-4. یافتن همسری مناسب با شرایط و معیارهای درست؛
2-4. اتخاذ روشی مناسب برای انتخاب همسر.
5. به نظر می رسد اظهار علاقه پسر عمویتان از روی صداقت کامل نبوده است و دلیلی که او برای عدم ازدواج فامیلی ذکر کرده منطقی نیست چون امروزه با آزمایش ژنتیک قابل بررسی و پیشگیری است و چون پسر عمویتان به قول معروف لقمه چرب تری را پیدا کرده و از طرفی نمی خواهد دل شما را بشکند این موضوع را بهانه کرده و این گونه مطرح می کند.
6. به نظر ما اصل ارتباط شما با پسر عمویتان هر چند به انگیزه ازدواج هم بوده باشد صحیح نمی باشد و از لحاظ شرعی و قانونی و روانشناختی خالی از اشکال نیست. به هر حال توصیه می کنیم از ارتباط گناه آلود خود به درگاه الهی توبه کنید و بدانید که خداوند از سر تقصیرات بندگان صادقش می گذرد و ارتباط خود را با پسر عمویتان قطع کنید.
7. این حادثه زنگ هشداری برای شما گردید که بعد از این در این گونه روابط خطرآفرین و آسیب زا قرار نگیرید و اگر کسی قصد ازدواج با شما را داشت به او بگویید از راهش اقدام کند و خانواده شما را از همان ابتدای امر در جریان بگذارد. و از این به بعد مواظب باشید که اگر کسی خواست به شما اظهار علاقه کند تنها با اطلاع خانواده و در قالب خواستگاری رسمی امکان پذیر است و شما هم باید قبل از این که گفته های طرف مقابل باور کنید و شیفته او گردد، ببینید که آیا او شایستگی و معیارها و ملاک های ازدواج با شما را دارد یا نه؟ آنگاه به او علاقمند گردید البته ناگفته نماند اگر ايشان به خواستگاري رسمي شما هم اقدام مي كرد بعد مدتي از زندگي زناشويي و كاهش احساسات ، تفاوت هاي شخصيتي ، خانوادگي و فرهنگي همچنين بدبيني هاي طرف مقابلتان باعث شوك بدتر از وضعيت فعلي مي شديد.
موفق باشید.