dar ebtedae khelghat ke adam va hava faghat 2pesar dashtand az koja ye 2khtare dige peyda kardan ke ezdevaji sorat begire va bad barae bachehae onha ham kasi nabod ke bekhan ezdevaj konan kholase manzoram ine ke azdevajhae avale khelghat ke ensane dige nabode chetor etefagh oftade

پرسش: در ابتدأ خلقت که عدم و هوا فقط ۲پسر داشتند از کجا یه ۲خطر دیگه پیدا کردن که ازدواجی صورت بگیر و بد بارع بچه‌هایی اونها هم کسی‌ نبود که بخوان ازدواج کنن خلاصه منظورم اینه که ازدوژأ اول خلقت که انسان دیگه نبوده چطور اتفاق افتاده
پاسخ:
##پرسشگر گرامی باسلام و تشکر از ارتباط با این مرکز.
متأسفانه سؤالتان خیلی روشن نیست؛ در عین حال، مطالب زیر درباره ازدواج فرزندان آدم (ع) و افزایش نسل انسان ها ارائه می گردد. اگر مطالب و توضیحات بیش تری خواسته باشید، در مکاتبه های بعد مطرح نمایید تا جواب لازم ارائه گردد.
در خصوص ازدواج فرزندان حضرت آدم، به یک اعتبار دو دیدگاه وجود دارد. ما هر دو نظر را به طور اجمال نقل می‏کنیم:
1. فرزندان آدم با هم ازدواج نموده اند. این ازدواج اشکال ندارد؛ زیرا در آن زمان هنوز قانون تحریم ازدواج خواهر و برادر از طرف خداوند قرار داده نشده بود و چون راهی برای بقای نسل بشر، غیر از این راه نبوده، ازدواج آنان با یکدیگر صورت گرفته است. نا گفته پیدا است که دستگاه قانون گذاری از آن خدا است: «ان الحکم الا للّه‏»؛ (1) «هر گونه حکم، راجع به خدا است». بر این اساس، چه اشکال دارد که به طور موقت و از راه ضرورت، برای عده‏ای این گونه ازدواج در آن زمان بلامانع و مباح باشد و برای دیگران عموماً تحریم ابدی شود؟
علامه طباطبایی(ره) در توجیه این نظریه می‏فرماید: حکم ازدواج، یک حکم تشریعی و تابع مصالح و مفاسد است و حکم تکوینی نیست که قابل تغییر نباشد. از این ‏رو، ممکن است که در ابتدای خلقت به جهت ضرورت بقای نسل در جامعه محدود آن روز که فقط دو برادر و دو خواهر بودند، از جانب خدا حلال گردد و بعد که ضرورت برطرف شد، حکم حرمت بیاید؛ به جهت این که ادامه جواز ازدواج با توجه به گسترش نسل و ازدیاد برادران و خواهران، موجب اشاعه فحشا و از بین رفتن غریزه عفت می شود. (2)
طرفداران این نظریه، از ظواهر قرآن برای خود دلیل می‏آورند که: "خداوند عالم در آیه 1 سوره نساء می‏فرماید: «وبث منهما رجالاً کثیرا و نساءا»؛ «از آن دو (آدم و حوا)، مردان و زنان فراوانی در روی زمین منتشر ساخت». ظاهر این آیه می‏گوید که نسل بشر فقط به وسیله این دو تن به وجود آمده است. اگر غیر از این دو در بقای نسل او دخالت داشتند، باید بفرماید: «وبث منهما و من غیرهما»؛ «به وسیله این دو و غیر آنان... .»" (3)
بر اساس این دیدگاه، افزایش انسان ها و زاد و ولدها، به فرزندان آدم بر می گردد؛ یعنی با ازدواج فرزندان آدم و از دو تای بعد از آن ها، نسل انسان ها گسترش یافته است
2. در اين جا احتمال ديگرى نيز هست كه گفته شود: فرزندان آدم با بازماندگان انسان‏هاى پيشين ازدواج كرده‏اند؛ زيرا طبق رواياتى، آدم اولين انسان روى زمين نبوده است. مطالعات علمى امروز نيز نشان مي دهد كه نوع انسان احتمالا از چند ميليون سال قبل در كره زمين زندگى مي كرده است؛ در حالى كه از تاريخ پيدايش آدم تا كنون، زمان زيادى نمي گذرد. بنابراين، بايد قبول كنيم كه قبل از آدم، انسان‏هاى ديگرى در زمين مي زيسته‏اند كه به هنگام پيدايش آدم در حال انقراض بوده‏اند. چه مانعى دارد كه فرزندان آدم با باقيمانده يكى از نسل‏هاى پيشين ازدواج كرده باشد؛ ولى همان طور كه گفتيم، اين احتمال با ظاهر آيه فوق چندان سازگار نيست. (4)

پی‌نوشت‌ها:
1. یوسف (12) آیه 40.
2. ترجمه تفسیر المیزان، سيد محمد باقر موسوى همدانى، ج 4، ص 217، دفتر انتشارات اسلامى جامعه مدرسين، قم، 1374ش.
3. تفسیر نمونه، ناصر مکارم شیرازی و دیگران، ج 3، ص 246 - 247، دار الکتب الاسلامیه، تهران، 1353ش.
4. همان، ص 247.