اهل سنت

پرسشگر گرامی باسلام و تشکر از ارتباط با این مرکز.
از آنجائی که همسران رسول خدا (ص) منتسب به حضرت می باشند، مورد احترام شیعیان نیز هستند، لذا شیعیان به همسران پیامبر (ص) - از جمله عایشه - احترام می گذارند و عایشه را ام الفساد نمی دانند ، این گونه مسایل از سوی کسانی مطرح می شود که در صدد ایجاد تفرقه میان شیعه وسنی هستند ، این در حالی است که مسلمانان به وحدت و همگرایی نیاز دارند و اختلاف و غیریت سازی به نفع دشمنان اسلام است. بر این اساس است که مقام معظم رهبری نیز بی احترامی به عایشه را جایز ندانسته و از همگان خواستند که از بی احترامی به همسران پیامبر و عوامل اختلاف پرهیز نمایند. البته شیعیان آن مقام و احترام را که اهل سنت نسبت به عایشه قایل هستند را قایل نیستند ، زیرا عایشه جایگاه خود را حفظ نکرد و کار های انجام داد که زمینه ی تنفر شیعیان را فراهم نمود. یکی از کار های که وی انجام داد طرح مشرو عیت حکومت خلفا و حمایت از آنان بود ، و حال این که در زمان رسول خدا (ص) مشروعیت حکومت خلفا مطرح نبود. او در زمان خلافت پدرش ابوبکر و سپس در دوره خلافت عمر، در زمره ی حامیان توانمند حکومت قرار داشت. در این دوره می کوشید با نسبت دادن روایاتی به پیامبر اسلام (ص) به حکومت های یاد شده مشروعیت ببخشد.
ابو ملیکه از عایشه نقل می کند که از او پرسیدند: اگر بنا بود پیامبر کسی را جانشین خود قرار دهد، چه کسی را تعیین می کرد؟ گفت: ابوبکر، سپس عمر، سپس ابوعبیده ی جراح!» .(1)
روایاتی که عایشه از پیامبر نقل نموده است، به 2210 روایت می رسد، در حالی که تمامی روایاتی که هشت زن دیگر پیامبر نقل نموده اند، از 612 روایت تجاوز نمی‌کند! (2)، کثرت نقل روایات توسط عایشه، نیز نقل روایاتی که از جبهه گیری خاص سیاسی و برای مشروعیت بخشی به خلافت خلفا حکایت می کند و دلایل قطعی برای نادرستی آن ها وجود دارد. موجب شد که به او اتهام کذب و جعل روایات زده شود.
علامه سید مرتضی عسکری می گوید: «در تحقیق حوادث تاریخی صدر اسلام دریافتم و یقین کردم که تاریخ اسلام از ابتدای بعثت تا بیعت با یزید بن معاویه، درست درک نخواهد شد، مگر این که احادیث ام المؤمنین عایشه (که یکی از مصادر مهم تاریخ صدر اسلام است) قبلاً و بی طرفانه و تنها برای درک حقیقت، مطالعه و ارزیابی شود. هم چنین عقیده دارم که فهم پاره ایی از آیات قرآن و نیز فقه اسلامی (که در بیان هر یک از آن ها به احادیث ام المؤمنین عایشه استناد می شود) اساسش بر مطالعه قبلی استوار است». (3)
یکل از علل مهم تنفر شیعیان از عایشه خروج عایشه علیه امام علی (ع) است . او در دوره ی زمامداری خلیفه سوم، نخست حامی عثمان بود، ولی در نیمه ی دوم خلافتش، به مخالفت با وی برخاست و در رهبری و تحریک مخالفان عثمان، نقش به سزایی داشت، حتی پس از قتل عثمان با شنیدن خبر قتل وی سجده ی شکر به جای آورد. اما پس از کشته شدن عثمان به مخالفت با حکومت امام علی (ع) پرداخت، رهبری مخالفان را بر عهده گرفت و جنگ جمل را به راه انداخت. مورخان پذیرفته‌اند که وی در جنگ جمل ، نقش اساسی داشت. این حرکت حتی از طرف اهل سنت نیز قابل توجیه نیست که با خلیفه ای که توسط مردم در سطح بسیار گسترده‌ای که تا آن زمان سابقه نداشت به عنوان امام و حاکم، برگزیده شده و مردم با او بیعت کرده‌اند، جنگی آغاز شود و گروه زیادی از مسلمانان کشته شوند و اموالی به غارت برود و اختلافی در این سطح پدید آید. افزون بر آن وی پس از شهادت حضرت علی به سوی حزب معاویه شتافت و همراه آنان به رواج فضایل دروغین و ستایش معاویه و دودمان بنی امیه، نیز نکوهش علی (ع) و یارانش و اهل بیت علی (ع) پرداخت.
عایشه بعد از ایجاد آشوب و درگیری و جنگ ، بنا به برخی از گزارش‌های تاریخی سرانجام از کارهای خویش پشیمان شد و گفت: «بعد از رسول خدا کارهایی که شایسته نبود، انجام دادم، پس مرا کنار زنان پیامبر دفن کنید». (4) او می خواست کنار قبر پیامبر به خاک سپرده شود، ولی بر اثر کارهایی که انجام داد، پشیمان شد و گفت: در قبرستان بقیع در جوار قبور همسران پیامبر به خاک سپرده شود. (5)
پی نوشت‌ ها:
1. مرتضی عسکری ، احادیث ام المومنین ، ج1، ص 91 ، التوحید للنشر، 1414 ه ؛ سیرة السیدة عایشه ام المؤمنین، سید سلیمان ندوی ،ص 284 و 285، دمشق، دارالقلم ،1424ه .
2. مر تضی عسکری ، همان ج2، ص32 .
3. همان ، ج1، ص18 .
4. الطبقات الکبری، بن سعد ج8، ص74 ؛ بیروت ، دار صادر ،المقریزی، فضل آل البیت، ص 49؛ محمد بن سلیمان الکوفی، مناقب الامام امیر المومنین، ج 2، ص 348.
5. ابن سعد ، همان ، ج8، ص74 ؛ ابن قتیبه، تأَویل مختلف الحدیث، ص 41 ، التنبیه والاشراف مسعودی، ص 262؛ سیرة السیدة عایشه ام المؤمنین، ص189.