آیا من گناه کردم؟

پرسشگر گرامی باسلام و تشکر از ارتباط با این مرکز.
ارتباطات غیر ضروری بین دختران و پسران، از مناسب ترین زمینه های جایگاه های نفوذ شیطان است و ناخود آگاه انسان را به روابط غیر اخلاقی سوق می دهد. این گونه گفتگوها اگر در آغاز هم قصد سوء و خلاف و لغزشى در میان نباشد، در ادامه راه به مسیر نادرست مى‏انجامد.
به همین دلیل، برخی مراجع در خصوص چت آن را به طور مطلق دارای اشکال دانسته و گفته اند: با توجه به این که ارتباط و نامه نگاری دختر و پسر نامحرم، چه از طریق شبکه اینترنت و چت و چه از راه های دیگر، غالبا منشأ فساد است، جایز نیست. چت کردن با نا محرم بدون ضرورت، اشکال دارد و گناه است.(1)
خواهر گرامی!
جاذبه جنسی و طبیعی دختر و پسر، به ویژه در سنین جوانی، زمینه انحراف ارتباط‌ها را فراهم می‌سازد و ارتباط‌ها را تحت تأثیر قرار می‌دهد. بر این اساس، دین به ما هشدار می‌دهد که هر گاه دو غیر همجنس، در قالب هر ارتباطی در مکانی خلوت و دور از دید دیگران قرار گیرند، شیطان روابط صحیح را تهدید خواهد کرد.
به تعبیر مولانا:
نفس اژدرها است، او کی مرده است از غم بی آلتی افسرده است
نوشته اید: «من واقعاً ناراحتم».
عذاب وجدان شما، علامت بسیار خوبی است. این حالت، حکایتگر وجود ایمان در قلب شما است. حکایت از وجدان بیدار و حضور فعال نفس لوامه دارد و علت شکنجه روانی ارتکاب گناه است. آزردگی وجدان اخلاقی، بسیار جانکاه و توان‏فرسا و گاهی صورت پشیمانی به خود می‏گیرد که آن را جز با جبران خطا نمی‏توان آرام کرد. به همین جهت، آمرزیدن گناهان در ادیان دارای مقامی مهم می‏باشد.
نوشته اید: «می خوام توبه کنم».
برای رهایی از گناه، اسلام درهای توبه و استغفار را به روی گناهکاران گشوده است. وقتی با خدا خلوت کردی و به دعا و مناجات مشغول شدی، گناهان و معصیت‏های گذشته خود را به یاد آور. به زبان اعتراف و اقرار کن و از خدا عفو و مغفرت طلب نما. امام باقر(ع) فرمود: «واللَّه ما ینجو من الذّنب ألاّ من أقر به»؛ (2) «سوگند به خدا! جز آن که به گناه اقرار کند، نجات نیافت».
قرآن مجید با بیان لطیف خود گناهکاران را به سوی خدا دعوت می‌کند. به آن ها قول می‌دهد که می‌توانند خود را از زندگی گذشته به کلی جدا کنند و زندگی نوی را آغاز نمایند. (3)
این آیه نوید می‌دهد که راه به روی همه باز است. جنایتکار معروف تاریخ اسلام و قاتل حمزه سیدالشهدا، هنگامی که می‌خواست مسلمان شود، می‌ترسید که توبه‌اش پذیرفته نشود؛ زیرا گناه او بسیار سنگین بود. جمعی از مفسران می‌گویند: دستور توبه، درهای رحمت الهی را به روی او گشود. (4) بر این اساس، در اسلام یأس از رحمت الهی مردود اعلام شده و آن را از گناهان بزرگ شمرده‌اند. پس از رحمت خداوند مأیوس نباشید.
قرآن مجید می‌فرماید: «ناامید از رحمت الهی نمی‌شود، مگر کسی که کافر است». (5) گناهکار هر قدر آلوده باشد، نباید خود را از فیض رحمت الهی نا امید بداند.
بر اساس روایات، توبه آثار گناهان را محو می‌کند. در این صورت، دغدغه‌ای برای گناهکار باقی نمی‌ماند. امام باقر(ع)می فرماید: «التائب من الذنب کمن لا ذنب له»؛ (6) «کسی که از گناه توبه کند، مانند کسی است که گناه نکرده باشد».
در صورت تحقق توبه از انسان، شکی نیست که خداوند آن را می‌پذیرد. این بشارت را خداوند در قرآن داده است: «هو الّذی یقبل التوبة عن عباده و یعفو عن السیئات»؛ (7) «خدا است که توبه بندگانش را می‌پذیرد و گناهان آنان را عفو می‌نماید».
اظهار پشیمانی در پیشگاه الهی، دستور خاصی ندارد. مهم، عزم بر ترک گناه و ندامت و پشیمانی درونی است.
گناه هر اندازه بزرگ و زیاد باشد، بزرگ تر و زیاد تر از رحمت و بخشش خداوند نیست. پس با توجه به لطف بیکران الهی، جای یأس و نا امیدی نیست.
ذهن خود را درگیر گذشته نکنید؛ اما باید از گذشته درس گرفته و مراقب باشید تا در آینده مرتکب این گناه، یا هر گناه دیگری مانند آن نشوید. در ضمن، انجام کارهای نیک هم می تواند گناه گذشته را محو کنند.
موفق باشید.

پی نوشت ها:
1. آیت الله مکارم، استفتائات، ج 3، ص 257، س 683؛ احکام بانوان، ص 195، آیت الله بهجت، استفتائات، ج 4، سؤال 5302.
2. ثقة الاسلام كليني، الكافي، الناشر: دار الكتب الاسلاميه، طهران، سنة النشر 1365 ه.ش، ج 2، ص426.
3. زمر (39) آیه 53.
4. اقتباس از تفسیر نمونه، مکارم شیرازی، دار الکتب الاسلامیه، ج 19، ص 502.
5. یوسف (12) آیه 87.
6. ثقة الاسلام كليني، الكافي، ج 2، ص 435.
7. شورى (42) آیه 25.