چه نیازی بر اعجاز جاودانی قرآن است
در همان زمان بود کافی است؟

پرسشگر گرامی با سلام و سپاس از ارتباط تان با این مرکز
این سؤال که بپرسید: "چرا قرآن معجزه است؟" سؤال درست و روشنی نیست؛ زیرا معجزه بودن قرآن چرا ندارد و چرایش این است که خدا خواسته قرآن معجزه باشد.
اما اگر منظورتان از این سؤال این است که: "به چه دلیل می گوییم قرآن معجزه است؟" جوابش این است که: بدین دلیل که خدا و پیامبر آن را به عنوان "آیت" و از جانب خدا و نشان صداقت رسول خدا (ص) در نبوت معرفی کرده و اعلام نموده اند. اگر قرآن را خدایی و معجزه و آیت نبوت پیامبر و وحی و کلام خدا نمی دانید و آن را تراوش ذهن و فکر پیامبر یا غیر پیامبر از دیگر افراد بشر می دانید، خودتان و هر کس که می توانید پشت به پشت هم بدهید و سوره ای همانند آن بیاورید و به زبان شناسان و کلام شناسان منصف از مسلمان یا غیر مسلمان از هر ملت و مذهب ارائه دهید. اگر همانند بودن آن را تأیید کردند، پس قرآن معجزه نیست؛ ولی اگر آن را کپی برداری ناقص و غلط از قرآن یا کلامی غیر قابل قیاس با قرآن شمردند، پس باور و یقین کنید که قرآن آیت و معجزه است و همین که در این مدت بیش از 14 قرن با وجود انگیزه های قوی برای مقابله، کسی نتوانسته برای همانندآوری اقدام کند و آن ها هم که اقدام کرده اند، مفتضح شده اند، خود بهترین دلیل بر معجزه بودن قرآن است.
اما در ادامه، حضرت عالی به این مطلب اشاره کرده اید که: چه نیازی بر اعجاز جاودانی قرآن است . از آنجا که قرآن کریم کتاب هدایت برای همه انسان ها در همه اعصار است و نور هدایت آن تا آنجا که مرز بشریت است می تابد چون فرمود: «وما هوالا ذکر للعالین»؛ (1) و اختصاص به عصری خاص یا اقلیمی مخصوص و یا نژادی ویژه ندارد ، از این رو در تبیین قلمرو رسالت پیامبر اسلام (ص) جهان شمول و ابدی و کتاب او جهانی و جاودانه و قوم او نیز همه افراد بشرند نه گروهی از مردم حجاز.
بنا بر این کتابی که برای هدایت همگان تنزل یافته و از وسعت حوزه رهنمود جهان شمول است، باید از دو ویژگی برخوردار باشد که در کتاب های دیگر نباشد:
1. به زبان جهانی سخن بگوید تا همگان از معارف آن بهره مند باشند و هیچ کس بهانه نارسایی زبان و بیگانگی با فرهنگ آن را مانع راه خود نبیند و از پیمودن راه سعادت بخش آن بازنایستد .
2. محتوایش برای همگان مفید باشد . احدی از آن بی نیاز نباشد . همانند آبی که عامل حیات همه زندگان است و هیچ موجود زنده ای در هیچ عصری از آن بی نیاز نیست .
از این رو با این دو شرط لازمه جهانی بودن رسالت پیامبر اسلام نیز ثابت می شود .
«قُلْ يا أَيُّهَا النَّاسُ إِنِّي رَسُولُ اللَّهِ إِلَيْكُمْ جَمِيعاً ...؛ (2) بگو: اى مردم! من فرستاده خدا به سوى همه شما هستم، همان خدايى كه حكومت آسمان ها و زمين از آن او است، معبودى جز او نيست، زنده مى‏كند و مى‏ميراند. پس ايمان بياوريد به خدا و فرستاده‏اش، آن پيامبر درس نخوانده‏اى كه ايمان به خدا و كلماتش دارد و از او پيروى كنيد تا هدايت يابيد ...».
از این آیه بخوبی دعوت جهانى پيامبر استفاده می شود .
در حديثى از امام مجتبى (ع) چنين مى‏خوانيم:
عده‏اى از يهود نزد پيامبر آمدند و گفتند: اى محمد! تويى كه گمان مى ‏برى فرستاده خدايى و همانند موسى ( ع) بر تو وحى فرستاده مى‏شود؟! پيامبر كمى سكوت كرد، سپس فرمود: آرى منم؛ سيد فرزندان آدم و به اين افتخار نمى‏كنم، من خاتم پيامبران و پيشواى پرهيزكاران و فرستاده پروردگار جهانيانم.
آن ها سؤال كردند به سوى چه كسى؟ به سوى عرب يا عجم يا ما؟
خداوند آيه فوق را نازل كرد، و رسالت پيامبر را به تمام جهانيان با صراحت در ضمن آن شرح داد. (3)
ولى با اين حال پيوند و ارتباط آيه با آيه قبل در زمينه صفات پيامبر و دعوت به پيروى از آئين او جاى انكار نيست.
نخست به پيامبر دستور مى‏دهد: " بگو اى مردم! من فرستاده خدا به سوى همه شما هستم". «قُلْ يا أَيُّهَا النَّاسُ إِنِّي رَسُولُ اللَّهِ إِلَيْكُمْ جَمِيعاً». (4)
اين آيه همانند آيات بسيارى ديگر از قرآن مجيد، دليل روشنى بر جهانى بودن دعوت پيامبر اسلام (ص) است.
در آیه دیگر نیزآمده است : «وَ ما أَرْسَلْناكَ إِلَّا كَافَّةً لِلنَّاسِ؛ (5) تو را جز به سوى همه مردم نفرستاديم».
و سوره انعام مى‏خوانيم: «وَ أُوحِيَ إِلَيَّ هذَا الْقُرْآنُ لِأُنْذِرَكُمْ بِهِ وَ مَنْ بَلَغَ؛ (6) اين قرآن به من وحى شده تا شما و تمام كسانى را كه قرآن به آن ها مى‏رسد انذار كنم».
و در آغاز سوره فرقان مى‏خوانيم: «تَبارَكَ الَّذِي نَزَّلَ الْفُرْقانَ عَلى‏ عَبْدِهِ لِيَكُونَ لِلْعالَمِينَ نَذِيراً؛ (7) پاينده و برقرار است خداوندى كه قرآن را بر بنده‏اش فرستاد كه جهانيان را از مسئوليت هايشان بيم دهد» .
اينها نمونه آياتى است كه گواه جهانى بودن دعوت پيامبر اسلام ( ص) بوسیله قرآن است. از این رو نیاز بر جاودانی بودن قرآن در همه زمان ها ست.
بنا بر این اگر رسالت پیامبر جهانی است؛ کتاب او قرآن هم باید جهانی و همراه با معجره جاودانی باشد ، تا برای همه مردم زمان ها قابل استفاده باشد .
پی نوشت ها :
1. قلم (68) آیه 52 .
2. اعراف (7) آيه 158. و آیة الله جوادی تفسیر تسنیم ، قم ، نشر اسراء سال 1381. ج 1 ،ص 31.
3. مکارم شیرازی ، تفسير نمونه، تهران ، انتشارات کتب اسلامیه ،سال 1362، ج‏6، ص 406.
4 اعراف (7) آیه 158.
5. سبا (34) آيه 28.
6. انعام (6) آیه 19.
7. فرقان (25) آیه 1.