بسم الله خیرالاسماء
سلام بر مخرجم از ظلمات به نور ، مهدی آل محمد صلوات الله علیه و علی آبائه الطاهرین
با مشکلی دست و پنجه نرم می کنم ... مواردی پیش می آید که باید کاری انجام دهم ، دست به کار که می شوم ، متوجه می شوم نیتم لله نیست ، خوب ریا هم که شرک است و گناه کبیره، و خوب اگر خیلی خودم را مهار کنم دور کار را خط می کشم و انجامش نمی دهم، اما به نظرم این راهکار درستی نیست ، و برخی اوقات آن کار مهم است و ترکش دردسر ساز ، می دانم ضعف یقین و ایمان است که نمی توانم خالص بیندیشم و کار کنم ، اما تحصیل یقین که کار یک شبه نیست ؛ تکلیفم الآن با این سطح اعتقاد چیست؟ راهی بهتر از ترک عمل برای نیافتادن در ریا وجود ندارد ؟
یا علی مدد
پرسشگر گرامی با سلام سپاس از ارتباط تان با این مرکز
بسم الله و صلی الله علی محمد و آله و افوض امری الی الله
به نظر می رسد که مشکل شما بیش از آنکه به ضعف در یقین بر گردد، به دقت نظر و پاکی ذاتی شما مربوط می گردد که نمی توانید با اهمال و بی خیالی با اعمال خود مواجه شوید و مثل خیلی ها - که از روی حب نفس و علاقه ای که به خود دارند ، عمل خود را کامل و خالص می دانند - عمل خود را بی نقص و زلال بدانید.
اما شما برای عبور از وضعیت تردید و دل نگرانی فعلی، باید معیاری داشته باشید تا مبتلا به حساسیت در مسئله ریا نشوید (که بسیار اتفاق می افتد). یکی از شگرد های شیطان همین است که برای دوری از ریا، بسیاری از اعمال نیک و عبادی را ترک کنیم و ... .
شما باید اولا علم خود را نسبت به ریا و مصادیق آن بیشتر کنید تا به اشتباه برخی رفتار خود را ریاکارانه تلقی نکنید و ثانیا هر جا که مطمين بودید که عمل شما خالص نیست در صورتی که ضرورتی ندارد آن را ترک کنید و در صورتی که ضرورت داشته باشد ، نیت خود را خالص کنید (برای چگونگی آن می توانید مشورت بگیرید) ثالثا در موارد مشکوک، اعتنا نکنید و عمل خیر را انجام دهید و خلوص هر چه بیشتر آن را از خدا بخواهید.
ضمنا بالا رفتن سطح معرفتی شما می تواند به خواست خدا ریشه ریا را در شما بسوزاند.
موفق باشید و التماس دعا.
