اگر فردی مسلمان باشد اما نماز نخواند چه عذاب های در دنیا وآخرت می بیند
پرسشگر گرامی باسلام و تشکر از ارتباط با این مرکز.
از برخی روایات استفاده میشود کسی که عمداً نمازش را نخواند، مانند کافر است: رسول خدا صلی الله علیه و آله فرمود: «بین الاسلام و الکفر ترک الصلوه».
یا بهرهای از دین ندارد : «لا حظ فی الاسلام لمن ترک الصلوه؛ برای تارک نماز بهره ای در اسلام نیست».
یا عملش تباه میشود: «من ترک صلوته حتی تفوته من غیر عذر فقد حبط عمله ؛ هر کس بدون عذر نماز را ترک کند تا قضا شود اعمالش از بین می رود».
یا این روایت که می فرماید: «من ترک الصلوه لا یرجو ثوابها و لا یخاف عقابها فلا ابالی ان یموت یهودیا او نصرانیا او مجوسیا؛ هر کس نماز را ترک کند و نه امید به ثوابش داشته باشد ونه ترس از عذابش اشکالی نمی بینم در اینکه یهودی یا نصرانی یا مجوسی از دنیا برود». (1)
در قرآن آمده از برخی مجرمان که گرفتار جهنم شدهاند، پرسیده میشود: چه چیزی باعث شد که در دوزخ باشید، میگویند: ما از نمازگزاران نبودیم «فی جنات یتسائلون، عن المجرمین، ما سلککم فی سقر، قالوا: لم نک من المصلین». (2)
در مذمت کسانی که در نماز سهلانگاری میکنند و آن را ضایع مینمایند نیز آیات و روایاتی وارد شده است.
«أَنَّهَا سَأَلَتْ أَبَاهَا مُحَمَّداً ص فَقَالَتْ يَا أَبَتَاهْ مَا لِمَنْ تَهَاوَنَ بِصَلَاتِهِ مِنَ الرِّجَالِ وَ النِّسَاءِ قَالَ يَا فَاطِمَةُ مَنْ تَهَاوَنَ بِصَلَاتِهِ مِنَ الرِّجَالِ وَ النِّسَاءِ ابْتَلَاهُ اللَّهُ بِخَمْسَ عَشْرَةَ خَصْلَةً سِتٌّ مِنْهَا فِي دَارِ الدُّنْيَا وَ ثَلَاثٌ عِنْدَ مَوْتِهِ وَ ثَلَاثٌ فِي قَبْرِهِ وَ ثَلَاثٌ فِي الْقِيَامَةِ إِذَا خَرَجَ مِنْها؛ فاطمه زهرا (س) از پدرش رسول خد پرسید: عذاب و عقوبت کسی که نمازش را سبک بشمارد [ یعنی مسلمانی که نماز نخواند یا گاهی بخواند یا به نماز و کیفیت صحت آن اهمیتی ندهد ] چیست؟ پیامبر فرمود: هر مرد یا زنی نمازش را سبک بشمارد و نسبت به آن بی اهمیت باشد، خداوند او را به پانزده بلا و گرفتاری مبتلا میسازد. شش مکافات در دنیا و سه گرفتاری هنگام مردن و سه تا در قبر و عالم برزخ و سه مجازات در قیامت خواهد بود:
فَأَمَّا اللَّوَاتِي تُصِيبُهُ فِي دَارِ الدُّنْيَا فَالْأُولَى يَرْفَعُ اللَّهُ الْبَرَكَةَ مِنْ عُمُرِهِ وَ يَرْفَعُ اللَّهُ الْبَرَكَةَ مِنْ رِزْقِهِ وَ يَمْحُو اللَّهُ عَزَّ وَ جَلَّ سِيمَاءَ الصَّالِحِينَ مِنْ وَجْهِهِ وَ كُلُّ عَمَلٍ يَعْمَلُهُ لَا يُؤْجَرُ عَلَيْهِ وَ لَا يَرْتَفِعُ دُعَاؤُهُ إِلَى السَّمَاءِ وَ السَّادِسَةُ لَيْسَ لَهُ حَظٌّ فِي دُعَاءِ الصَّالِحِينَ ؛
اما شش بلای دنیوی:
1.خداوند برکت را از عمر او برمیدارد (عمرش کوتاه میشود یا پرفایده و نافع نیست).
2. برکت را از رزق و روزی او برمیدارد (مبتلا به فقر میشود یا اگر پول دارد، نفعش به کسی نمیرسد).
3. خداوند سیمای صالحان را از چهره او بر میدارد (هر کس او را ببیند، او را از مجرمان و افراد ناشایست میپندارد).
4. اعمال خوب دیگر او اجری ندارد.
5. دعای او به آسمان نمیرود (پذیرفته نمیشود).
6. اگر خوبان هم به او دعا کنند، برای او فایدهای ندارد.
وَ أَمَّا اللَّوَاتِي تُصِيبُهُ عِنْدَ مَوْتِهِ فَأُولَاهُنَّ أَنَّهُ يَمُوتُ ذَلِيلًا وَ الثَّانِيَةُ يَمُوتُ جَائِعاً وَ الثَّالِثَةُ يَمُوتُ عَطْشَاناً [عَطْشَانَ] فَلَوْ سُقِيَ مِنْ أَنْهَارِ الدُّنْيَا لَمْ يَرْوَ ؛
اما سه بلا وقت مرگ:
7. هنگام مردن ذلیلانه و با خواری میمیرد.
8. گرسنه میمیرد.
9. تشنه میمیرد (هنگام مردن چون احساس گرسنگی و تشنگی میکند، تمام فکر و توجهش به آن است و توجهی به خدا و یاد خدا ندارد، در نتیجه با حالت غفلت میمیرد). اگر از تمام رود های دنیا بخورد سیراب نمی شود
وَ أَمَّا اللَّوَاتِي تُصِيبُهُ فِي قَبْرِهِ فَأُولَاهُنَّ يُوَكِّلُ اللَّهُ بِهِ مَلَكاً يُزْعِجُهُ فِي قَبْرِهِ وَ الثَّانِيَةُ يُضَيَّقُ عَلَيْهِ قَبْرُهُ وَ الثَّالِثَةُ تَكُونَ الظُّلْمَةُ فِي قبره؛
اما سه بلای قبر:
10. در قبر فرشته ای او را آزار میدهد.
11. قبر بر او سخت و ناگوار میشود و بر او فشار میآورد.
12. دچار ظلمت در قبر میشود (روح او در قبر دچار فشار و ظلمت میشود).
وَ أَمَّا اللَّوَاتِي تُصِيبُهُ يَوْمَ الْقِيَامَةِ إِذَا خَرَجَ مِنْ قَبْرِهِ فَأُولَاهُنَّ أَنْ يُوَكِّلَ اللَّهُ بِهِ مَلَكاً يَسْحَبُهُ عَلَى وَجْهِهِ وَ الْخَلَائِقُ يَنْظُرُونَ إِلَيْهِ وَ الثَّانِيَةُ يُحَاسِبُهُ حِسَاباً شَدِيداً وَ الثَّالِثَةُ لَا يَنْظُرُ اللَّهُ إِلَيْهِ وَ لَا يُزَكِّيهِ وَ لَهُ عَذَابٌ؛
و سه بلای قیامت:
13. در روز قیامت هنگامی که از قبر به سوی صحرای محشر روانه شود، فرشته ای او را به صورت روی زمین میکشاند و مردم او را نگاه میکنند.
14. از او به سختی حساب میکشند.
15. خداوند نظر لطف و مرحمت به او نمیکند، در نتیجه دچار عذاب الهی میشود». (3)
پی نوشت ها:
1. محمدی ری شهری ، میزان الحکمه ، ناشر دارالحدیث، چاپ اول ، ج 2، ص 1644 .
2. سوره مدثر (74) آیه 40 - 43 .
3. محدث نورى، مستدرك الوسائل، 18 جلد، مؤسسه آل البيت عليهم السلام قم، 1408 هجرى قمرى،ج 3 ،ص 24 .
