با سلام و تشکر از ارتباطتان با این مرکز.
دعاها و راه هاى مختلفى براى اجابت حاجت ذكر شده است.
يكى از آن راهها، نماز جعفر طيّار است كه كيفيت آن در مفاتيح الجنان مذكور است. شما چهار جمعه اين نماز را بخوانيد و در پايان هر مرتبه، حاجات خود را از خداوند طلب كنيد.
راه ديگر، زياد خواندن ذكر يونسيه است: «لا إِلهَ إِلَّا أَنْتَ سُبْحانَكَ إِنِّى كُنْتُ مِنَ الظَّالِمِين». البته توجه به مضمون ذكر يونسيه هم داشته باشيد؛ چرا كه بعد از اين ذكر بود كه خداوند فرمود: «فَاسْتَجَبْنا لَهُ وَ نَجَّيْناهُ مِنَ الْغَمِ».
دو مطلب قابل دقت و توجه در اين ذكر هست؛ يكى، حُسن ظن به خداوند. دوم، اعتقاد و اعتراف به بدىها و نواقص خویش. ما بايد با تمام وجود باور كنيم كه خداوند غنى، بىنياز، كريم، جواد، مهربان و توانا است. پس از طرف او هيچ مانعى جهت برآوردن حاجات نيازمندان درگاهش وجود ندارد. در مقابل، اين ما هستيم كه سراپا نقص و كاستى هستيم و خود را طلبكار خداوند مىدانيم؛ در حالى كه طلبى از او نداريم و هر آنچه را هم كه داريم، از سر لطف و رحمت او است. پس همراه با خوشبينى به خداوند و توجه به كاستىهاى خويش و بدون حالت طلبكارانه، دست تضرّع به درگاه آن تواناى كريم بلند كنيد و از اصرار خسته نشويد.
اما راه ديگر، نذر كردن براى استجابت دعا است. البته باید کاری که برای آن نذر می کنید، باید از نظر شرعی جایز و پسندیده باشد و توانایی انجام آن را هم داشته باشید.
در ضمن، هر دعايى كه از ناحيه معصومين (ع) وارد شده است، چه صدور آن ها از آن بزرگواران قطعى باشد يا احتمالى، اين گونه نيست كه بدون قيد و شرط اثر خواهد كرد؛ بلكه به شرايطى كه خود آنان فرموده اند، بستگى دارد؛ از جمله: ترك گناه، انجام واجبات، اداى حقوق واجب شخصى و اجتماعى، توبه و مهم تر از همه، مصلحت واقعى انسان دعاگو كه فقط خداوند از آن آگاه است؛ زيرا چه بسا مصلحت انسان در اين است كه دعايش مستجاب نشود و يا در آخرت نتيجه اش را ببيند؛ ولى به هر حال، دعاهاى وارده از امامان (ع) بر دنيا و آخرت انسان تأثيرگذار خواهد بود.
براى اطلاع بيش تر به كتاب "اصول كافى، جلد 4، بخش دعا" و كتاب "مفاتيح الجنان" مراجعه كنيد.
موفق باشید.
