كشتن دختران

با سلام و تشکر به خاطر ارتباطتان با اين مرکز
در خصوص دختر کشی زمان جاهلیت عوامل متعدد تاثیر داشتند از جمله :
1- خوف از اسیرشدن در جنگ
2- فقر
3- تعصب
اعراب دوران جاهلیت به جهت ترس از اسیر شدن دختران شان در جنگ ،فقر و تعصب های نابجا دختران را زنده به گور می نمودند . تصور می کردند که دختران در جنگ اسیر می شوند و همین طور تصور می کردند که آنها نمی توانند زندگی دختران خود را تامین کنند، لذا دختران را زنده به گور می کردند . از سوی دیگر اعراب جاهلیت از اینکه چه کسانی با دختران آنان از دواج می نمایند احساس ترس می کردند ، مهم تر از همه اینکه آنان تعصب داشتند که دختران خود را به ازدواج دیگر آن در بیاورند ، از این رود ختران شان را می کشتند. در تفسیر نمونه می خوانیم :"در عصر جاهليت نيز، براى توجيه جنايت بزرگ «فرزند كُشى» مى‏گفتند: از اين مى‏ترسيم كه در جنگ‏ها دختران ما به دست دشمنان بيفتند، غيرت ناموسى ما ايجاب مى‏كند كه نوزادان دختر را زير خاك پنهان كنيم!، و گاه مى‏گفتند: اگر فرزندانمان زنده بمانند، قادر بر تأمين زندگى آنها نيستيم! (1 )
"گفته‏اند: سنت دختر كشى از اينجا پيدا شد كه نعمان بن منذر، قومى از عرب را غارت و زنانشان را اسير كرد. در ميان اسيران دختر قيس بن عاصم بود. سپس صلح كردند. از این رو است که
در سوره: تكوير: آيه- 7 و 8- ميفرمايد: (وَ إِذَا الْمَوْؤُدَةُ سُئِلَتْ، بِأَيِّ ذَنْبٍ قُتِلَتْ) يعنى آن هنگامى كه از دختر زنده بگور شده سؤال مي شود: شما بعلت چه گناهى بقتل رسيده اید. "(2)
علامه طباطبای درذیل این آیه:
" وَ لا تَقْتُلُوا أَوْلادَكُمْ خَشْيَةَ إِمْلاقٍ نَحْنُ نَرْزُقُهُمْ وَ إِيَّاكُمْ إِنَّ قَتْلَهُمْ كانَ خِطْأً كَبِيراً". می نویسد:
و معناى آيه اين است كه فرزندان خود را از ترس اين كه مبادا دچار فقر و هلاكت شويد و به خاطر ايشان تن به ذلت گدايى دهيد به قتل نرسانيد، و دختران خود را از ترس اينكه گرفتار داماد ناجورى شويد و يا به جهت‏هاى ديگرى مايه آبرو ريزى شما شود مكشيد. زيرا اين شما نيستيد كه روزى اولادتان را مى‏دهيد، تا در هنگام فقر و تنگدستى ديگر نتوانيد روزى ايشان را برسانيد، بلكه مائيم كه هم ايشان و هم شما را روزى مى‏دهيم، آرى كشتن فرزندان خطايى است بزرگ.
مساله نهى از فرزندكشى در قرآن كريم مكرر آمده، و اين عمل شنيع در حالى كه يكى از مصاديق آدم‏كشى است، چرا فقط اين مصداق ذكر گرديده؟ مى‏توان گفت كه چون فرزندكشى از زشت‏ترين مصاديق شقاوت و سنگدلى است و جهت ديگرش هم اين است كه اعراب در سرزمينى زندگى مى‏كردند كه بسيار دچار قحطى مى‏شد، و از همين جهت همين كه نشانه‏هاى قحطى را مى‏ديدند اول كارى كه مى‏كردند به اصطلاح براى حفظ آبرو و عزت و احترام خود!! فرزندان خود را مى‏كشتند.(3)
عادت زنده به گور کردن دختران، در عصر جاهلیت در میان همه قبایل عرب رواج نداشته، این عادت بیش تر از همه در طایفه بنی‌اسد و تمیم شیوع داشته است.(4) اگر چه در میان آن قبایل نیز همه دست به چنین کاری نمی زدند. هچنین طایفه‌های مهم و معروف و اصیل، چنین عملی انجام نمی‌دادند.
پی نوشت ها :
1.تفسیر نمونه ، ناصر مکارم ودیگران ، ج22 ، ص125 ،دار الكتب الإسلامية ،تهران‏ ، 1374 ش‏.
2. ترجمه تفسير الميزان‏ ، (ترجمه محمد باقر موسوى همدانى) ، ج13 ، ص 116ناشر: دفتر انتشارات اسلامى جامعه‏ى مدرسين حوزه علميه ،قم‏1374 .
3.همان،ج8، ص289 .
4. تاریخ سیاسی اسلام، حسن ابراهیم حسن، ص 36 ـ 37( ترجمه دکتر پاینده.)، بی نام.