با سلام
من به مدت 3 سال با یک خانم شوهردار رابطه جنسی داشتم ولی الان به شدت از کار خود پشیمانم.حقیقت این است که رویم نمی شود با یک روحانی بصورت حضوری مشورت کنم.میخواستم راهنماییم کنید که چگونه جبران گناه کنم.ایا حق الناس به گردن من است؟میخواستم نذر روزه کنم ولی برایم سخت است.در ضمن من قبل و بعد این اتفاق ادم نسبتا خوبی بودم وهستم.با تشکر.
##پرسشگر گرامی، با سلام و سپاس از ارتباطتان با این مرکز.
قبل از پاسخگویی به سوال شما، لازم است در مورد گناه زنا و روابط نامشروع و آثار آن مطالبی را بدانیم(اگر چه هنوز برای ما روشن نیست که ارتباط شما با آن زن ، در حد زنا بوده یا نه):
زنا از گناهانی است که در تمام ادیانآسمانی حرام و از گناهان بزرگ شمرده شده است . چنانچه این گناه توسط زن شوهر دار یا مرد زن دار انجام بگیرد، گناهآن بسیار بزرگ تر است و به همین خاطر هم مجازات دنیایی آن سنگین است و هم مجازات اُخروی آن.
زنا آثار و عواقب بسیار خطرناک دنیوی و اخروی به دنبال دارد ، و گناه و کیفرش از نظر قرآن کریم آن قدر سنگین و شدید است که می فرماید حتی به آن نزدیک نشوید: «و لا تقربوا الزّنا انّه کان فاحشة و ساء سبیلاً ؛ (1) یعنی به زنا نزدیک نشوید که کار بسیار زشت و بد مسیر و راهی است! ».
امام صادق (ع) می فرماید:
زنا شش اثر سوء دارد: سه اثرش در دنیا ظاهر می شود ، و سه اثر آن در آخرت گریبانگیر فرد می گردد. اما آثار دنیوی زنا عبارت است از : 1. آبرو و حیثیت فرد را می برد؛ 2. رزق و روزی را کم می کند؛ 3. مرگ را نزدیک می کند.
اما آثار اخروی آن عبارت است از : 4. خشم و غضب پروردگار را به دنبال دارد؛ 5. در عالم برزخ و قیامت از او حسابرسی سختی به عمل می آید. ( یعنی بر اساس عدالت با او رفتار می شود نه بر پایه عفو و رحمت ) 6. ورودش در آتش جهنم قطعی و یقینی و ماندگاریش همیشگی است . (2)
انجام عمل خلاف شرع موجب تباهی انسان و باعث فنا و هلاکت او است. امام باقر (ع) فرمود: "ما من نکبه تصیب العبد الا بذنب؛ (3) هیچ نکبتی دامنگیر شخص نمی شود . مگر به واسطه گناهی که مرتکب شده است".
پلیدی گناه مانع نورانیت دل و صفای باطن است.
علی (ع) می فرماید: کسی که به کرامت نفس و شرافت انسانی خود علاقه دارد ، حتماً باید از گناه بپرهیزد. (4)
آن حضرت در حدیث دیگری فرمودند : آزاد مرد کسی است که تمایلات شهوانی غیر مشروع خود را ترک کند. (5) و فرمودند : «ما زنی غیور قطّ ؛ (6) انسان با غیرت هرگز زنا نمیکند.
پیوسته شکر گزار خداوند باش که توفیق توبه را به شما عنایت کرده است . قدر و ارزش این محبت و توفیق را بدان که همیشه تکرار نمی شود . توبه هرگاه واقعی باشد و از اعماق جان برخیزد و انسان از کرده خویش واقعا پشیمان باشد، مقبول درگاه خدا می شود . پس توبهکار واقعی باید خود را از مجالس گناه دور نگه دارد . و از نزدیک شدن به هر کاری و عملی که گناه را وسوسه و تداعی می کند، برحذر باشد و همواره در صدد کسب رضای او باشد.
در این صورت خداوند نه تنها توبه را می پذیرد ؛ بلکه بر اساس آیه 222 سوره مبارکه بقره فرد توبه كننده را نيز دوست مي دارد.
ضمنا کسب رضایت از آن زن یا شوهرش لازم نیست. توبه و پشیمانی حقیقی از گناه و استغفار و طلب آمرزش از خدا کافی است .
در صورتی که مطالب خاص و لازمی در این باره وجود دارد، در تماس بعدی بیان کنید.
پی نوشتها:
1. اسراء (17) آیه 32.
2. العلامه المجلسی ، بحارالانوار، الناشر ، مؤسسه آل البیت ، قم ، سنه النشر ، 1404 ه ق ، ج 76، ص 22، حدیث 17.
3. محمد بن یعقوب کلینی، اصول کافی، الناشر ، دارالکتب الاسلامیه ، طهران ، سنه النشر ، 1365 ه ش ، ج 2، ص 269، حدیث 4.
4. شیخ المفید ، الارشاد ، الناشر ، المؤتمر للشیخ المفید ، قم - سنه النشر ، 1413 ه ق ، ص 141.
5. محمد باقر مجلسی، بحارالانوار، ج 74، ص 237.
6. نهج البلاغه ، ترجمه فیض الاسلام ، کلمات قصار، شماره 297، ص 1222.






